“Ik heb nog 60 koersdagen… Ik zou graag eendagskoersen winnen zoals Tadej, maar op dit moment is dat niet mogelijk” – Jonas Vingegaard pareert kritiek op kalender met vier koersen in 2026

Jonas Vingegaard heeft de kritiek gehoord. Te weinig koersen. Te weinig zichtbaarheid. Te veel focus op slechts twee Grote Rondes.

Zijn antwoord is eenvoudig: op papier oogt de kalender mager, maar de belasting is dat niet.

In een recent gesprek met Wielerflits pareerde de Deen resoluut het idee dat zijn programma voor 2026 een stap terug is. “Ik zal nog steeds rond de 60 koersdagen hebben,” zei hij, benadrukkend dat minder evenementen niet gelijkstaat aan minder koersen.

De structuur van zijn seizoen draait om één overkoepelend doel. Opnieuw de Tour de France winnen. En in 2026 loopt die ambitie nu ook via Italië.

Vingegaards bevestigde programma telt slechts vier blokken: UAE Tour, Volta a Catalunya, Giro d’Italia en Tour de France, met zijn na-Tour-schema later te bepalen.

Dat leidt tot commentaar van fans en analisten die de grootste namen vaker tegen elkaar willen zien koersen. Vingegaard begrijpt dat, maar stelt dat prestatie primeert. “Als je in het voorjaar te veel doet, betaal je daarvoor in de Tour,” legde hij uit. Nu de Giro–Tour-dubbel deel van zijn plan is, zegt hij dat een lichter voorjaar niet optioneel is maar noodzakelijk als hij in juli om het geel wil strijden.

Die logica kleurt alles in 2026. Zijn Giro-debuut is geen zijproject. Het is onderdeel van zijn Tour-opbouw, een andere route naar hetzelfde doel.

Een ander deel van het debat gaat over wat Vingegaard niet rijdt.

Terwijl Tadej Pogacar diep in de klassiekerkalender koerst en op Monumenten mikt, blijft Vingegaard weg. Hij draait niet om dat contrast heen. “Ik zou graag eendagskoersen winnen zoals Tadej, maar op dit moment is dat niet mogelijk,” gaf hij toe. Hij zei nog niet de juiste voorbereiding voor die wedstrijden te hebben gevonden, al kijkt hij er graag naar en respecteert hij Pogacars aanpak.

Voor Vingegaard is dat geen principiële keuze. Het is een praktische. Hij zegt dat het niveau in het moderne wielrennen zo hoog is dat “je je echt 100 procent op elke koers moet voorbereiden,” en te brede focus dreigt het ene doel dat zijn seizoen definieert te verzwakken.

Het interview raakte ook een breder thema in het peloton.

In het licht van recente stoppen en gesprekken over burn-out erkende Vingegaard de mentale en fysieke belasting van topsport. “Soms is het te zwaar,” zei hij, eraan toevoegend dat het constante reizen en de druk overweldigend kunnen worden.

Hij suggereerde dat de sport individueler moet denken, omdat renners anders reageren op het leven onderweg. “Sommige jongens kunnen goed tegen vaak van huis zijn, voor anderen is het heel zwaar,” zei hij.

Die denkwijze voedt ook zijn eigen kalenderkeuzes. Het doel is niet minder koersen, maar zo koersen dat hij presteert wanneer het er het meest toe doet.

In 2026 jaagt Vingegaard iets na wat hij nog nooit deed: winst in de Giro d’Italia.

Dat doel staat op zichzelf. Het zou hem zeges in alle drie de Grote Rondes opleveren. Maar in zijn kamp geldt de Giro ook als onderdeel van zijn Tour-voorbereiding, niet als vervanging.

Vingegaard maakte dat zelf duidelijk toen hij uitlegde waarom zijn voorjaar lichter moet zijn. Wie Giro en Tour wil combineren, weegt elke beslissing vóór mei zwaarder dan ooit. Na de Tour, zegt hij, wordt zijn seizoen herijkt. “Na de Tour kijken we hoe ik me voel en beslissen we of het seizoen klaar is of dat we nog enkele koersen plannen.”

Dus de kalender oogt kort, maar vrijblijvend is hij niet. Hij is doordacht.

Vier koersblokken. Rond de 60 koersdagen. Eén centrale ambitie.

Vingegaard zet geen stap terug uit de competitie. Hij gokt erop dat minder doen, preciezer, de enige manier is om de renners te kloppen met wie hij voortdurend vergeleken wordt.