“De overeenkomst draait niet om geld” – Insider onthult hoe de Giro d’Italia Jonas Vingegaard overtuigde om in Italië te starten

Wanneer een renner van Jonas Vingegaards kaliber zijn seizoen omgooit voor een koers die niet de Tour de France is, denkt men al snel dat er iets groots achter zit. Groot geld. Grote druk. Grote deals.

Volgens Giuseppe Martinelli, die kampioenen als Marco Pantani, Alberto Contador en Vincenzo Nibali begeleidde, is de realiteit veel eenvoudiger en vooral sportief.

“De afspraak gaat niet over geld,” zei Martinelli in een interview met Bici.Pro. “Voor mij is het moeilijk te geloven dat ze echt een renner of een ploeg betalen. Er is een onkostenvergoeding, maar die is voor iedereen gelijk.”

Martinelli, die uit eigen carrière ervaring heeft met dit soort situaties, zegt dat wanneer een koers als de Giro d’Italia een Tour-vedette als Vingegaard wil, het gesprek heel ergens anders begint.

Voor Martinelli is het parcours het eerste en belangrijkste onderdeel van elke afspraak tussen een Grote Ronde en een kampioen. “Het eerste wat je samen moet begrijpen, als je een renner op Vingegaards niveau wilt, is het parcours,” legde hij uit. Niet een route die de organisatie siert, maar een die past in de grotere seizoensplanning van de renner.

Dat is zeker relevant voor Vingegaard, want de Giro in 2026 is niet zijn hoofddoel. De Tour de France blijft dat wel.

Vingegaard heeft zelf gezegd dat zijn Tour-opbouw al vijf jaar hetzelfde patroon volgt, en dat de keuze voor de Giro draait om iets nieuws proberen. Martinelli gelooft dat dit alleen werkt als de Giro zó is vormgegeven dat een Giro–Tour-dubbel realistisch wordt.

Concreet betekent dit een parcours dat niet overdreven zwaar is en een renner niet uitgeput achterlaat voor juli. In Martinelli’s ogen is dat precies waarom de Giro nu zinvol kan zijn voor Vingegaard.

Na twee tweede plaatsen in de Tour de France achter Tadej Pogacar wordt Vingegaards seizoen 2026 door één lens bekeken: helpt dit hem Pogacar te kloppen?

Sommige kenners stellen dat de Giro hem kan verzwakken voor de Tour. Anderen denken dat die hem juist aanscherpt. Martinelli zit in dat laatste kamp. “Het past bijna beter bij Vingegaard om naar de Giro te komen dan andersom,” zei hij. Na twee opeenvolgende tweede plaatsen in Frankrijk levert een Girozege niet alleen zilverwerk op, maar ook de complete set in de Grote Rondes.

Dat telt voor de motivatie. Vingegaard heeft openlijk gezegd te willen winnen in Italië nadat hij al in Frankrijk en Spanje won. Voor hem is de Giro geen troostprijs. Het is het ontbrekende stuk.

Volgens Martinelli profiteert niet alleen de Giro van Vingegaard. Vingegaard profiteert er juist van om de Giro in zijn programma te hebben.

Timing is een ander onderdeel van Martinelli’s uitleg. “Dat Vingegaard het op 13.01 aankondigde, is een formele datum,” zei hij. “Tussen Visma en de Giro zijn de contacten naar mijn mening veel eerder begonnen.”

Met andere woorden, dit is geen late wintergok. Het is een plan dat waarschijnlijk al sinds vorig seizoen rijpt, mogelijk zelfs sinds het einde van de Tour. Dat past bij wat Vingegaard en Visma zeiden over het zoeken naar een nieuw pad na jaren dezelfde Tour-voorbereiding.

Daarom veegt Martinelli ook het idee van kortetermijnprikkels van tafel. Een beslissing als deze gaat om het hele seizoen, niet om startgeld.

Martinelli is uitgesproken over betalen voor deelname. “Ik kan me niet eens voorstellen dat een organisatie een renner betaalt om alleen maar mee te doen, en ik zou dat niet correct vinden,” zei hij. Voor hem werkt prestige twee kanten op. Een grote kampioen tilt een koers op, maar een grote koers tilt ook een carrière.

Mocht Vingegaard de Giro winnen, dan voltooit hij de zogeheten Triple Crown van Grote Ronde-zeges. Dat koop je niet. Dat bouw je omheen in je loopbaan.

In die zin is Martinelli’s idee dat Visma’s denklijn simpel is. Ze jagen geen financiële nevendeals na. Ze zoeken het beste sportieve pad.

Niets hiervan staat los. Alles wat Vingegaard in 2026 doet, wordt afgezet tegen Pogacar.

Sommigen zien de Giro als risico. Anderen als een manier om de rivaliteit van richting te laten veranderen. Martinelli’s uitleg wijst een derde weg: de Giro is geen vlucht uit de Tour, maar onderdeel van hetzelfde lange spel.

Als het parcours hem ligt, de opbouw gecontroleerd is en de motivatie klopt, dan is de Giro geen afleiding. Het is een hulpmiddel.

En als Martinelli gelijk heeft, is de reden dat Jonas Vingegaard in 2026 naar Italië gaat niet geld, geen druk en geen compromis.

Het is omdat de Giro, puur sportief, eindelijk precies past bij wat hij nodig heeft.