“Ik heb getraind zoals voor de klassiekers”: Tobias Lund Andresen houdt vast aan beproefde aanpak in jacht op Giro-etappezege

Tobias Lund Andresen begint met torenhoge motivatie aan zijn opbouw richting de Giro d’Italia na een uitmuntende voorjaarscampagne, waarin we hem zagen uitgroeien tot een van ’s werelds beste klassiekersprinters. De nieuwe aanwinst van Decathlon CMA CGM Team voor dit seizoen greep zijn kans bij afwezigheid van de geblesseerde kopmannen Olav Kooij en Tiesj Benoot met een etappezege in de Tour Down Under en de Cadel Evans Great Ocean Road Race als startschot van het jaar. Vervolgens volgde een reeks top-10’s met 6e in Omloop Het Nieuwsblad, 7e in Kuurne - Brussel - Kuurne, 6e in E3 Saxo Classic en als kers op de taart tweede in In Flanders Fields - From Middelkerke to Wevelgem.

Maar tijd om te rusten is er nauwelijks voor de 23-jarige Deen, want de volgende uitdaging dient zich al aan. Zeker, Andresen reed eerder de Giro d’Italia (in 2024), maar toen lag de focus vooral op leren koersen over drie weken en noteerde hij slechts één top-5. Nu, twee jaar later, behoort hij tot de sprinterssterren – naast Jonathan Milan, Dylan Groenewegen en Paul Magnier.

Na een paar dagen thuis om met zijn familie te herbronnen, arriveert de Scandinaviër met vertrouwen aan de start van de Italiaanse Grote Ronde. “Die resultaten die ik al heb neergezet, zijn heel belangrijk voor het vertrouwen richting wat komt,” zegt hij beslist in een interview met IDLProCycling.

Hoe pakte de Deen de laatste weken richting de Giro aan? “Ik ben even terug naar Denemarken gegaan om tijd met mijn familie door te brengen, te genieten en mentaal te resetten,” legt hij uit. “Daarna zijn we met de sprintgroep terug naar Spanje gegaan voor een trainingskamp, om de puntjes op de i te zetten en de vorm opnieuw op te pikken.”

In de Giro moet Andresen het ook laten zien in etappes die minder op de Klassiekers lijken, maar hij veranderde weinig aan de aanpak die dit voorjaar zijn vruchten afwierp. “Ik heb vooral vastgehouden aan de basis en dezelfde benadering gebruikt als in de Klassiekers – omdat ik denk dat die op beide fronten werkt.”

En als alles volgens plan verloopt, kan Andresen meedoen om de Maglia Ciclamino: “Als je er toch bent, kun je er net zo goed voor gaan. Je zou jezelf voor je kop slaan in de laatste week als je er dichtbij bent maar er in de eerste week niets voor hebt gedaan. Je gaat er vanzelf voor – al zal dat waarschijnlijk voor zowat elke snelle man gelden.”

Om die missie te doen slagen, ziet Andresen graag een paar heuvelritten eindigen in een gereduceerde sprint – zonder andere pure sprinters – maar de organisatoren waren daarin dit jaar niet bepaald “behulpzaam”.

Op Italiaanse wegen balanceert de ploeg de ambities met gedeeld leiderschap: Felix Gall voor het klassement, zonder dat Andresens doelen ook maar enigszins naar de achtergrond verdwijnen.

“Ik krijg mijn jongens ook. We gaan met dezelfde lead-outtrein als in Tirreno-Adriatico, waar het heel goed liep. Dat zijn Oliver Naesen, Rasmus Søjberg Pedersen en dan Tord Gudmestad als laatste man. Ik heb er echt onwijs veel zin in!”

Het optimisme is groot binnen de selectie, en de renner steekt zijn honger om het gevecht om ritzeges met de beste afmakers ter wereld aan te gaan niet onder stoelen of banken. Met een ploeg die in zijn potentieel gelooft en in blakende vorm verkeert, is de Scandinaviër een topkandidaat om de gevestigde sprinthiërarchie in Rome te ontregelen.