“Ik heb al jaren geen dag gehad waarop ik echt magische benen had” – Tao Geoghegan Hart hoopt dat zijn blessurenachtmerrie eindelijk achter hem ligt

Voor Tao Geoghegan Hart stonden de voorbije seizoenen minder in het teken van uitslagen en meer van herstel. Blessures, ziekte en herhaalde tegenslagen verstoorden keer op keer de loopbaan van de Giro d’Italia-winnaar van 2020 sinds zijn overstap naar Lidl-Trek, waardoor wat een frisse start moest zijn, veranderde in een lange strijd om simpelweg weer continuïteit te vinden.

Nu, bij de start van 2026, gelooft de Brit dat hij eindelijk het patroon van terugslagen achter zich laat.

In een recent gesprek over zijn voorbereiding voor het nieuwe jaar legde Geoghegan Hart uit dat het verschil deze winter de afwezigheid is van de revalidatie- en herstelroutines die eerdere winters domineerden. “Het is de eerste normale winter sinds ik bij de ploeg zit,” zei hij in gesprek met Cycling Weekly.

De betekenis van die uitspraak wordt duidelijker in het licht van de voorbije drie jaar. In 2023, nog altijd bij INEOS Grenadiers, beleefde Geoghegan Hart een van de sterkste periodes uit zijn carrière. Hij won het eindklassement in de Tour of the Alps en arriveerde aan de Giro d’Italia als een van de voornaamste kandidaten voor de maglia rosa.

Maar zijn koers eindigde abrupt in etappe 11 na een val op hoge snelheid in het peloton. Op dat moment stond hij derde in het klassement en gold hij breed als favoriet voor de eindzege, voordat het ongeluk hem achterliet met een gebroken heup en dijbeen.

De blessure vereiste een operatie en maakte een einde aan zijn seizoen. Later dat jaar bevestigde Geoghegan Hart dat hij INEOS Grenadiers zou verlaten om per 2024 naar Lidl-Trek te verkassen, aan wat een nieuw hoofdstuk in zijn loopbaan moest worden.

Het gebrek aan ononderbroken training was in die periode een van de grootste uitdagingen. Voor een renner die uitblinkt in de diepe fase van Grote Rondes is een solide basis via wintervoorbereiding essentieel.

Daarom konden zelfs relatief kleine tegenslagen meer ontregelend zijn dan ze leken. “Ik was ziek vlak voor deze koers, maar ik had een basis om op terug te vallen, terwijl wanneer je die basis niet hebt, zulke kleine tegenslagen je juist verder van je doelen af duwen,” legde Geoghegan Hart uit.

Het verschil dit seizoen, suggereerde hij, is dat hij kon vertrekken vanaf een stabieler platform. Zonder operatie of revalidatie die de winter bepalen, ligt de focus weer op trainen en koersen in plaats van herstellen.

Toch blijkt de vertaling van trainingswaarden naar wedstrijdprestaties lastiger. “Fysiek en qua verse cijfers heb ik al een paar jaar geen problemen, maar dat is iets anders dan het omzetten in koers,” zei hij.

Die kloof tussen voorbereiding en uitvoering was een terugkerende frustratie tijdens zijn comeback. Na jaren vol tegenwind bleef het gevoel van uitzonderlijke vorm uit. “Ik heb al jaren geen dag op de fiets gehad met echt magische benen of dat ik me top voelde, maar uiteindelijk moet je gewoon blijven doorwerken.”

Ondanks die worstelingen blijven Geoghegan Harts ambities helder. Als hij fit is, ziet hij zijn plaats in het peloton nog altijd in de beslissende slotweek van Grote Rondes. “De beste plek voor mij in het wielrennen, als ik gezond en goed ben, is de laatste zeven tot tien dagen in een Grand Tour. Zonder twijfel.”

Voor nu ligt de focus echter op het stap voor stap heropbouwen van wedstrijdvorm in plaats van directe doelen. “Ik denk niet te veel aan de volgende doelen of stappen, want er is veel werk nodig vóór het zover is. Me erin gooien en goede koerskilometers in de benen krijgen is meer mijn focus, en we zullen zien hoe mijn plek in de sport zich in de komende zes maanden ontwikkelt.”

Na meerdere seizoenen vol onderbrekingen is het simpele ritme van weer normaal trainen, koersen en progressie boeken wellicht de belangrijkste stap voor de voormalige Giro-kampioen.