“Ik had niet verwacht dat hij zo snel zou winnen” – Tadej Pogacar verraste destijds UAE-kopman Alexander Kristoff in de Tour de France 2020

Alexander Kristoff begon de Tour de France 2020 als een van de kopmannen van UAE Team Emirates - XRG en won de openingsrit in Nice, goed voor het geel. Hij had nooit verwacht dat ploegmaat Tadej Pogacar die zomer met de trui Parijs zou binnenrijden, en vertelt hoe verbaasd hij was toen hij zijn ploeggenoot tijdens de koers zag uitgroeien tot wat uiteindelijk een zege werd.

“In 2020 was ons eerste doel top vijf, omdat hij het jaar ervoor top drie was geëindigd in de Vuelta,” vertelde Kristoff in de Domestique Hotseat-podcast. “Toen hij op de rustdag tweede of derde stond, hadden we een meeting en zeiden we: ‘Als hij nu derde is, moet het doel eerste worden. En als hij derde eindigt, is dat nog altijd twee plaatsen beter dan vijfde’.”

UAE had destijds geen ploeg die het Visma lastig kon maken. Maar met Primoz Roglic stevig in het geel en een tijdrit op het einde van de ronde, benutte die ploeg haar overtal nauwelijks om druk te zetten. In plaats daarvan reed men behoudend en vertrouwde men op Roglic’ tijdrijderskwaliteiten, die hem normaal gesproken iedere concurrent op La Planche des Belles Filles doen kloppen.

Zo kon Pogacar het grootste deel van de Tour in het spoor van de Visma-trein blijven en kwam hij met slechts 57 seconden achterstand aan de start van de tijdrit. In een regulier scenario zou dat te weinig zijn, maar Pogacar werd niet onder druk gezet door Visma. Hij had geen ploegmaats die diep in de bergen bij hem konden blijven – zijn best geklasseerde helper was Jan Polanc op plek 40, terwijl Visma alleen al vier renners in de top 20 had.

Kristoff zelf had weinig lead-out; de ploeg zette in op ritzeges en dat lukte uiteindelijk. Maar het geel werd een reële optie nadat duidelijk werd hoe sterk Pogacar in de slotweek in de Alpen reed. “Halverwege de Tour hebben we het doel bijgesteld naar proberen winnen. Het was echt een gekke ervaring om deel van uit te maken. Het was een erg mooie Tour en een heel goede herinnering.”

Pogacar schreef geschiedenis met winst in zijn debuut-Tour, de eerste van de vier die hij nu op zijn naam heeft. Dat verraste Kristoff, die als ervaren kopman aan de start stond. “Ik had niet verwacht dat hij zo snel zou winnen, maar we zagen hoe sterk hij was. Op trainingskampen zagen we hoe hij alle andere klimmers oprolde. We hadden veel sterke klimmers bij UAE toen ik daar reed, maar in training maakten ze geen kans tegen die jonge Sloveen, dus we wisten dat hij een heel groot talent was.”

De Noor beleefde een loopbaan vol successen, inclusief die Tour. Nu gestopt, staat hij op bijna 100 profzeges, met twee monumenten: Milano-Sanremo en de Ronde van Vlaanderen. Dat dankte hij aan zijn dubbelrol als topsprinter en klassiekerspecialist in de jaren 2010 – én aan zijn uitzonderlijke uithoudingsvermogen en weerbestendigheid.

De lijst rivalen met wie hij het moest opnemen was dus lang. “Ik had veel goede rivalen. Als ik de beste moet noemen, zeg ik Sagan, Cavendish en Kittel – maar zij klopten me voortdurend, dus ik was niet superblij als ik hen op de startlijn zag, want dan wist ik dat winnen moeilijk zou worden.” Wereldkampioen werd hij nooit, maar hij kwam héél dichtbij, met wellicht de zwaarste dag uit zijn carrière toen hij in 2017 in Bergen, Noorwegen, op een haar na verloor van Peter Sagan, op een paar kilometer van huis.

“Dat was het jaar dat het had kunnen gebeuren. Ik zat er zó dicht bij, ik denk dat ik met 3-5 centimeter verloor, het was echt nipt. Na 260 kilometer verlies je met zo weinig, zo’n kleine marge… Zonde, maar zo is het leven,” verzucht hij.

“Ik had echt graag wereldkampioen geweest. Het is me niet gelukt, maar ik werd wel Europees kampioen en tweede op het WK, en ik werd derde op de Olympische Spelen. Ik heb in al die kampioenschappen een medaille gepakt, en dat is nog altijd iets moois.”lexan