“Ik had goede benen en ik hou van deze koers”: Corbin Strong pakt eerste seizoenszege in het Circuit Franco-Belge na sprint bergop

Corbin Strong brak eindelijk door met de zege in de Circuit Franco Belge 2026 na eerdere podiumplaatsen in 2023 en 2025. De Nieuw-Zeelander timede zijn inspanning perfect in een uitgedunde aankomst bergop, waar hij Anders Foldager en topfavoriet Paul Magnier achter zich hield voor zijn eerste seizoenszege.

Het team van NSN Cycling controleerde de koers met een agressieve aanpak op de laatste hellingen, met als doel het peloton te verkleinen vóór de beslissende sprint. Ondanks het vroeg verliezen van enkele renners, bleek het vroege werk van de ploeg doorslaggevend om Strong in stelling te brengen voor de finale.

“We hadden het plan om de koers zo zwaar mogelijk te maken vóór de laatste ronde, en de ploeg leverde echt sterk werk,” zei Strong in een nabeschouwing. “Zelfs toen we eerder dan verwacht een paar renners verloren, maakte het werk dat al gedaan was een groot verschil.”

Sportdirecteur Dimitri Claeys prees de collectieve uitvoering die Strong in staat stelde om in de uitgedunde groepssprint voor de overwinning te strijden.

“De jongens voerden het plan vandaag echt goed uit,” zei Claeys. “We wilden de koers hard maken en een selectieve finale creëren, en de ploeg ging daar vol voor. Riley’s aanval was cruciaal om de groep te breken, en vanaf daar konden we onze kaarten perfect uitspelen voor Corbin.”

Voor Strong heeft de zege ook persoonlijk gewicht na een lastige seizoensopening, waarin de uitslagen achterbleven bij de verwachtingen ondanks constante inzet en een gerichte opbouw naar belangrijke doelen.

“Ik had goede benen en ik hou van deze koers,” zei Strong. “Ik wilde snel terugkomen na de Giro, en ik ben blij dat ik hier win. Het is een opluchting, want het was geen makkelijke seizoensstart, omdat ik niet in topvorm was. Dus had ik niet veel kansen. Hier winnen voelt echt geweldig en betekent veel voor mij.”

Hij wees ook op het belang van vertrouwen in de eindsprint, waar de vermoeidheid een grote rol speelde in de kleine groep.

“Uiteindelijk, met wat vermoeidheid in de benen, voelde ik me zeker dat ik de andere snelle mannen kon pareren. Ik geloofde in mezelf in de sprint en ik ben echt blij dat ik het kon afmaken.”