“Ik ben beter af als ik dat klimmetje gewoon overleef” – Danny van Poppel neemt zijn klassieker-sprinterbenen mee naar Sanremo, de kasseien en de Giro d'Italia

Danny van Poppel krijgt dit seizoen een nieuwe rol én vertrouwen bij Red Bull - BORA - hansgrohe. De Nederlands kampioen wordt aangewezen als sprinter in meerdere koersen, waaronder de Giro d'Italia, en richt zich daarnaast op Milano-Sanremo en de kasseienklassiekers. Zijn seizoen opent dinsdag al in de Tour Down Under.

Hij onthulde zijn programma: “Het Openingsweekend, Tirreno [Adriatico], [Milano] Sanremo, mogelijk een paar Vlaamse koersen en dan werk ik richting de Giro. Daar ga ik als kopman heen en zo ziet Zak Dempster me ook, als sprinter met een ploeg om me heen,” vertelt Van Poppel aan IDLProCycling. “Ik kijk er echt naar uit: we gaan er gewoon vol voor en dan zien we wel. Misschien raak ik het één keer of meerdere keren, misschien helemaal niet. Je weet het nooit.”

De afgelopen jaren reed Van Poppel vaak als aantrekker voor Jordi Meeus, maar de resultaten bleven de laatste twee seizoenen uit, terwijl de Nederlander zelf steeds vaker als sterkere optie naar voren kwam. In het klimmen en de eendagskoersen bereikte Van Poppel zijn beste niveau ooit, terwijl hij op het NK met pure sprintsnelheid Olav Kooij en Dylan Groenewegen klopte.

Hij vindt dat hij nu een ideale mix van beide specialiteiten heeft, en wil daar niet aan tornen. “Dat is inderdaad mijn kracht: iemand als Merlier of Kooij kunnen lossen. Ik heb overwogen om me volledig op de sprint te richten, maar ik denk dat ik beter af ben door dat klimmetje te overleven. Daar zullen we het sowieso van moeten hebben.”

Na de Tour de France te hebben gereden en een rit te winnen in de teruggekeerde Ronde van Nederland, heeft de 32-jarige al veel bereikt in zijn trui van Nederlands kampioen. Dat geeft extra prikkels om te presteren: “Ik heb mijn mooiste overwinning al. In de Ronde van Nederland, met nummer 1 in die kampioenstrui. Dat was geweldig voor mij en ik kan nog steeds niet geloven dat ik dat heb gedaan. Ik had een zege uitgesloten, en nu win ik die koers thuis in rood-wit-blauw op een prachtige manier. Beter kan niet.”

“Ik wil ook van die kampioenstrui genieten en hem bijvoorbeeld laten zien in de Amstel Gold Race. Het is alsof ik wereldkampioen ben. Dat klinkt misschien gek, maar ik had het gewoon nooit meer verwacht. Ik had vijf jaar niet meegedaan omdat ik er klaar mee was. En dan rijd ik weer en klop ik Kooij en Groenewegen, zo simpel is het. Ongelooflijk.”

Komende week start hij in de Tour Down Under, waar hij een sleutelrol krijgt in het treintje en voor sprintzeges gaat, met Matthew Brennan en Sam Welsford als voornaamste rivalen. “Het begint weer, hè. Ik was heel laat klaar en nu zit ik er weer lekker in. Ik ben nog niet echt in vorm, maar dat kan snel komen. Oorspronkelijk zou Jordi Meeus gaan, maar er zijn wat aankomsten met een klein klimmetje. En ik kan mooi wennen aan de trein,” zegt hij.

Hoewel het aanvankelijk niet de bedoeling was, bleek de lange reis naar de Australische zomer, weg uit de Europese kou, verleidelijk. “Het is ook een soort trainingskamp. Je zit in de warmte, krijgt goede massages, goed eten: dat vergeten veel mensen. Veel jongens denken nu dat ze op hoogte moeten zitten om in het voorjaar te kunnen koersen. Zo zie ik het helemaal niet: het is juist een goed blok en een mooie trip. Ik ben niet zo van de trainingskampen, dus Down Under is een fijne optie,” besluit hij.