“Hij kondigde het op 1 april aan, dus misschien was het een grap” – Tadej Pogacar over zijn eerste reactie op de aankondiging van Remco Evenepoel dat hij de Ronde van Vlaanderen rijdt

Tadej Pogacar is geland op Belgische bodem, klaar voor een van de grootste uitdagingen van het seizoen: de Ronde van Vlaanderen, zondag 05.04.2026. Vooraf besprak hij meerdere thema’s, waaronder de deelname van Remco Evenepoel.

Het Sloveense fenomeen arriveert met het doel een derde zege in de “Ronde” te pakken, wat hem naast iconen als Achiel Buysse, Fiorenzo Magni, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen, Fabian Cancellara en Mathieu van der Poel zou plaatsen. Hij gaf ook zijn kijk op de aanwezigheid van Remco Evenepoel in de wedstrijd.

In een interview met Sporza’s Vive le Vélo legde hij uit hoe hij zich voelt, enkele dagen voor de start: “Ik kan niet wachten om zondag te beginnen. Op de luchthaven voelde ik al het enthousiasme van de fans. Mensen stonden te wachten voor handtekeningen en foto’s. Plots voel je dat je terug bent in het land van de koers.” De emotie en band met het Belgische publiek lijken hem op te laden, een herinnering dat hij aan een van de meest iconische afspraken van de sport begint.

Toen hij terugdacht aan zijn eerste ervaringen op het Vlaamse Monument, benadrukte Pogacar de intensiteit van de sfeer: “Het was echt ongelooflijk hoeveel ambiance er langs het parcours was en hoeveel mensen al die hellingen opzoeken.” De passie van het publiek en de eisen van het terrein stuwen hem vooruit, wetend dat elke kilometer in Vlaanderen focus, kracht en tactiek vraagt. Die herinneringen hebben ook zijn band met de fans verdiept en zijn status als een van de groten van zijn generatie versterkt.

Over zijn voorbereiding klonk Pogacar rustig en zeker: “Ik denk en hoop dat ik er klaar voor ben. Ik heb goed getraind en na Sanremo heb ik even gerust. Mijn val daar? Die was stevig, maar ik had geen diepe wonden. Ze hebben me dus niet lang gehinderd.” Hij maakt duidelijk dat het herstel vlot verliep en dat zijn vorm hem toelaat de veeleisende Vlaamse wegen te trotseren. Zijn discipline en controle in de voorbereiding weerspiegelen ervaring en een winnaarsmentaliteit.

Naast zichzelf houdt Pogacar ook zijn ploeg en omgeving in het oog. Over zijn trouwe luitenant Florian Vermeersch, die tijdens de show naast hem zat, zei hij: “Het waren heel interessante koersen. Florian deed het geweldig. Ik zorgde er altijd voor dat ik vroeg genoeg van training terug was om te kijken, of ik spoelde de koers terug om ze later te zien.” Hun band is duidelijk, met kwinkslagen die de relatie versterken: “Wat ik hem stuurde? ‘Waarom win je niet?’, zei ik lachend tegen mijn ploegmaat.”

Pogacar voegt toe dat Vermeersch altijd positief reageert: “Nee, hij feliciteert me altijd en stuurt positieve opmerkingen. Voor nu is hij een geweldige ploegmaat.” Die kameraadschap is cruciaal in lange, tactisch complexe koersen, waar onderlinge steun beslissend kan zijn.

Over de concurrentie geeft Pogacar toe dat renners als Remco Evenepoel extra motivatie en gevaar meebrengen: “Ik was een beetje verrast door Evenepoels deelname, maar tegelijk ook niet. Ik had al een tijd geruchten gehoord. Hij kondigde het op 1 april aan, dus misschien was het een grap. Nee, het is goed om hem zondag aan de start te zien.” Rivaliteit met andere kleppers scherpt zijn drang om te schitteren en benadrukt dat elke zege in Vlaanderen een bijzonder gewicht draagt.

Pogacar besluit met een reflectie over motivatie en toekomstige doelen: “Voor nu geniet ik van het moment. En er zijn nog doelen die ik wil bereiken. Maar ik weet dat de motivatie de komende jaren zal afnemen. Dus we zullen op een of andere manier een manier moeten vinden om gemotiveerd te blijven.” Voorlopig is zijn enthousiasme intact, en zijn aankomst in België zet het toneel voor een zondag vol spanning en een uitstalraam van talent over Vlaanderens kasseien en hellingen.