Ronde van Vlaanderen 2026 voorbeschouwing, profiel, favorieten & voorspelling – Kan iemand Tadej Pogacar van de winst afhouden? Wat doet Remco Evenepoel bij zijn debuut?

Het tweede monument van het seizoen staat op 05.04. gepland. Dat is de Ronde van Vlaanderen, de koningin van de Flandrienklassiekers en de koers met de meeste kasseihellingen in de regio. We bekijken het profiel; met de start en finish rond 09:20 en 15:20 CET.

De ‘Ronde van Vlaanderen’ werd in 1913 gecreëerd en in de eerste editie gewonnen door Paul Deman. Het is de grootste koers in een streek waar de fiets heerst, getekend door kasseiklimmen en traditionele landschappen. Zeven renners delen het record van drie zeges, waaronder grootheden uit meerdere generaties zoals Johan Museeuw, Tom Boonen, Fabian Cancellara en Mathieu van der Poel. Maar zóveel andere toppers hebben hier ook gewonnen...

Rik van Steenbergen, Rik van Looy, Tom Simpson, Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck, Jan Raas, Adrie van der Poel, Eddy Planckaert, Michele Bartoli, Peter Van Petegem, om er maar enkele te noemen. In het modernere wielrennen wonnen Tom Boonen (2005, 2006 en 2012), Fabian Cancellara (2010, 2013 en 2014) en Mathieu van der Poel (2020, 2022 en 2024) elk drie keer. Daartussen prijken legendes als Stijn Devolder, Alexander Kristoff, Peter Sagan, Philippe Gilbert, Niki Terpstra, Alberto Bettiol, Kasper Asgreen. En de nieuwste naam op de erelijst: Tadej Pogacar. In 2023 won de Sloveen met een solo-aanval op Mathieu van der Poel en in 2025 deed hij dat opnieuw in een koers met een spectaculair slot.

278,5 kilometer staan dit jaar op het menu. De afstand maakt er een keiharde koers van. De Ronde is altijd voor renners die urenlang op topniveau kunnen presteren, en dit jaar wordt die capaciteit maximaal getest. Na de start in Antwerpen volgt iets meer dan 135 kilometer die grotendeels rustig verlopen, ongeveer de helft van de koers. In de tweede helft kantelt alles, want de Oude Kwaremont opent de debatten met nog 136 kilometer te gaan.

Van 130 tot 80 kilometer van de finish volgt een lange reeks ‘bergs’ en kasseistroken die het peloton uitdunnen. Meestal zien we hier al tactische aanvallen, veel zelfs, omdat ploegen de hoofdrolspelers willen verrassen richting de combinatie Kwaremont-Paterberg-Koppenberg, waar de koers onvermijdelijk breekt. In het peloton liggen echter ook veel vlakke stukken en het is nog vroeg genoeg dat enkele knechten het tempo hoog kunnen houden.

Het cruciale deel start met de tweede passage over de Oude Kwaremont. Kwaremont, Koppenberg en Paterberg volgen elkaar snel op en deze trio-klim sloopt niet alleen het peloton, maar biedt ook kansen voor potentieel beslissende aanvallen. Ze komen met nog 55,5, 51,5 en 45,5 kilometer te gaan. Daarna blijven er niet veel renners in het peloton over, en met een uitgedund groepje kunnen beslissende prikken ook nadien vallen, omdat de achtervolgingskracht beperkter is.

Vooral de Koppenberg is de lastigste klim van de koers en een plek waar klimmers écht verschil kunnen maken, omdat het geen puur explosieve inspanning is. De 600 kasseimeters lopen gemiddeld 13% en pieken tot 21%, een loodzware anaerobe inspanning met de zwaarste stroken vlak na de aanzet.

Daarna volgen Mariaborrestraat (nog 40 km), Taaienberg (nog 38,5 km) en Oude Kruisberg (nog 26,5 km) als verdere springplanken voor gevaarlijke aanvallen. Na een korte afdaling trekt de koers de finale sectoren in.

Voor de derde en laatste keer: de Oude Kwaremont. Een slopende ‘berg’ met onregelmatige stijgingspercentages, die afvlakt met nog 16,5 km te gaan.

Na een korte overgang volgt de laatste ‘berg’ van de dag die vaak nog verschil maakt: de Paterberg. Kort maar venijnig, in essentie een alles-of-niets-inspanning van circa een minuut na ongeveer 6:30 uur koers, waar slipstreamen geen rol speelt. Een klim die iedereen door en door kent, maar waar niemand slechte benen kan verbergen. De top ligt op 13 kilometer van de finish.

Zoals elk jaar is de aanloop naar Oudenaarde daarna meedogenloos. Kaarsrecht en vlak na de korte afdaling van de Paterberg is het nog steeds een plek voor aanvallen, maar alles hangt af van wat er op de hellingen is gebeurd.

De renners krijgen de hele dag te maken met een kleine kans op regen en een vrij krachtige westenwind. In het begin van de dag is dit vooral tegenwind, hoewel er enkele stukken met zijwind zijn waar extra oplettendheid geboden is voordat het hoofdgedeelte van de wedstrijd wordt bereikt.

De renners krijgen in de aanloop naar de finish in Oudenaarde rugwind, wat in het voordeel is van aanvallers en de renners die het verschil maken in de beklimmingen van vandaag.

Tadej Pogacar – De titelverdediger en naar mijn mening de duidelijke favoriet. Vlaanderen is niet echt een tactische wedstrijd meer, en het spektakel dat Pogacar vorig jaar liet zien, was daar een goed voorbeeld van: hij viel simpelweg op elke klim vanaf de Koppenberg aan, totdat hij al zijn rivalen had afgeschud. Het voordeel (voor UAE) van deze tactiek is dat het de koers alleen tot aan de Koppenberg hoeft te controleren, en met ondersteunende renners als Florian Vermeersch en (als hij zijn positie vindt) António Morgado, zou dat geen probleem moeten zijn.

Ik zie zijn kansen om te winnen gewoon niet, omdat zijn klimwerk alleen maar beter wordt en ik denk niet dat zelfs een topvormige Van der Poel hem zal kunnen volgen op klimmen waar je zittend kunt rijden, zoals de Koppenberg of de Oude Kwaremont; dat zijn geen explosieve klimmen en Pogacar heeft daar het voordeel.

Mathieu van der Poel - Maar dat wil niet zeggen dat Van der Poel niet in topvorm is, want dat is hij wel. Hij heeft zelfs recordwattages neergezet, en in Middelkerke-Wevelgem leek hij niet 100% te gaan. Ja, zijn bijna-nederlaag in de E3 was zorgwekkend, maar onder invloed van de wind werd hij bij zijn aanval bij lange na niet uitgedaagd. Alpecin heeft echter geen ploeg, dus zijn ze eigenlijk afhankelijk van de wil van UAE om de koers te controleren, want als het tactisch wordt, zal Van der Poel zeker meer moeten achtervolgen dan zijn rivalen.

Wout Van Aert – De renner van Visma haalt het klimniveau van de andere twee niet, daar moeten we realistisch over zijn, ook al lijkt hij zijn vorm perfect te hebben getimed. Zeer positieve prestaties in Wevelgem en Dwars door Vlaanderen maken hem duidelijk tot favoriet nummer drie, maar hij is wel afhankelijk van zijn uithoudingsvermogen en mogelijk een eindsprint – ook al zou dit hem niet duidelijk in het voordeel werken. De ‘grote twee’ afschudden gaat niet gebeuren, en hoewel hij ze tussen de beklimmingen door te slim af kan zijn, staan Pogacar en van der Poel er niet om bekend dat ze het opgeven of afzien van de achtervolging. Dat beperkt dus flink wat Van Aert kan doen om te winnen. Maar zoals al gezegd, is zijn beste kans misschien om weer de besten te volgen, maar als hij slaagt, te weigeren mee te werken en chaotische racesituaties te creëren, ook al maakt hij zich daarmee vijanden. Visma, met Per Strand Hagenes en Christophe Laporte, heeft wel de mannen om de race vroeg aan te vallen en tactisch te maken; ze moeten ze inzetten en allianties smeden.

Remco Evenepoel – De ultieme wildcard, zoals ik al eerder heb geschreven. Ja, het is zijn debuut, maar het is 2026. We hebben Pogacar het zien doen en bijna zien winnen, en vervolgens zien debuteren in niemand minder dan Parijs-Roubaix en daar ook bijna winnen. Als je een ‘alien’ bent, maakt het eigenlijk niet zoveel uit of je weet waar je tegen racet; dit zijn renners die gewoonweg beter zijn in wielrennen in het algemeen. Evenepoel is in dit geval formidabel in korte, steile beklimmingen, hij is geweldig in lange races en hij is enorm gevaarlijk bij solo-aanvallen. Hij is ook in staat om samen te werken met een van de bovenstaande renners om mogelijk een Pogacar of een van der Poel terug te halen... Dat kan zorgen voor een andere finale dan vorig jaar.

Maar Evenepoel is niet alleen een kanshebber voor het podium; in Catalonië zag zijn vorm er erg goed uit en hij is zeer gemotiveerd om hier voor zijn fans te rijden. Hij is een reëel gevaar, omdat zijn rivalen weten dat hij in staat is tot solo-aanvallen. Van der Poel en Pogacar moeten al zijn bewegingen afsnijden en hij is een renner die vaak op het vlakke aanvalt, wat gevaar oplevert voor de status quo van de ‘grote twee’ die de race op de beklimmingen domineren. Bovendien heeft BOR een zeer sterke opstelling en ik denk dat als hij goed begeleid wordt door Gianni Vermeersch, de positionering ook geen probleem hoeft te zijn.

We hebben Soudal - Quick-Step, dat Dylan van Baarle en Jasper Stuyven zal ondersteunen, twee renners die doorgaans goed presteren in lange wedstrijden; Lidl-Trek met Mads Pedersen, die weliswaar niet in topvorm is maar altijd een factor van betekenis blijft, terwijl Mathias Vacek wellicht wat meer vrijheid krijgt; Bahrain - Victorious, met het duo Alec Segaert en Matej Mohoric; Uno-X, met een vergelijkbaar duo in Jonas Abrahamsen en Rasmus Tiller...

Magnus Sheffield en Romain Grégoire zagen er behoorlijk sterk uit in Dwars door Vlaanderen en kunnen zeker een factor zijn in de beklimmingen van Vlaanderen; terwijl renners als Aimé de Gendt, Michael Valgren en misschien Toon Aerts ook het overwegen waard zijn als outsiders.

Een paar renners kunnen ook hopen op een scenario zoals in 2024 om hun kansen op een top 10-klassering te vergroten. De omstandigheden zijn daar niet gunstig voor, maar elke groep die Oudenaarde bereikt, zal enkele van deze renners als kanshebbers voor de sprint hebben. Er zijn enkele zwaargewichten onder de sprinters, zoals Soren Waerenskjold en Paul Magnier, van wie verwacht wordt dat ze het moeilijk zullen hebben, maar die voor een verrassing kunnen zorgen; en meer ervaren klassiekerspecialisten zoals Biniam Girmay, Matteo Trentin, Ben Turner, Davide Ballerini en Ivan García Cortina. Arnaud De Lie is altijd een factor, maar in zijn huidige vorm is het moeilijk voor te stellen dat het hem gaat lukken.

*** Tadej Pogacar

** Mathieu van der Poel, Remco Evenepoel, Wout Van Aert

* Florian Vermeersch, Gianni Vermeersch, Per Strand Hagenes, Mads Pedersen, Jasper Stuyven, Jonas Abrahamsen, Alec Segaert, Magnus Sheffield

Favoriet: Tadej Pogacar

Hoe: solo-overwinning, en ik denk dat de winnende aanval deze keer op de Koppenberg zal plaatsvinden.