“Hij kan nu volledig de stekker eruit trekken”: geen pompoen-worteldieet meer voor Derek Gee-West na top 5 in de Giro d’Italia

Derek Gee-West reed de Giro d'Italia 2026 zonder noemenswaardige zwakke plekken, gebruikte zijn sterke wapen – de tijdrit – om in het klassement te stijgen en verzilverde via een gedurfde aanval in de koninginnenetappe een top-5, zijn tweede in twee jaar na plek vier in 2025. Daarmee bevestigt Gee-West zich als bewezen klassementsrenner, al was zijn weg naar dit niveau allesbehalve standaard.

Hoewel de Canadees sinds de junioren (toen hij Canadees kampioen tijdrijden bij de junioren werd) af en toe op de weg koerste, draaiden zijn eerste jaren vooral om de piste. Als lid van Canada’s achtervolgingsploeg beleefde Gee-West zijn hoogtepunt op de Olympische Spelen van Tokio 2021 met een vijfde plaats.

Rond die tijd ontdekte het toenmalige Israel-Premier Tech zijn talent op de weg en gaf hem in 2022 een kans in het opleidingsteam. Tijdens dat seizoen verdiende Gee-West promotie naar de hoofdmacht, waarvoor hij op zijn 26ste debuteerde. De rest is geschiedenis.

Het was een boeiende overgang, die meer vergde dan alleen een mentale switch, legt Gee-West uit in een teaminterview: “Toen ik op de baan reed, woog ik zo’n 77 tot 80 kilo. Daarna maakte ik de overstap naar de weg en deed mijn eerste jaar rond de 76. Mijn doorbraak kwam toen ik zakte naar ongeveer 72 kilo, met een top-10 in de Tour de France het jaar erna.”

“Het was een gevecht, want ik wilde niet dat gewicht allesbepalend werd en het te ver doordrijven. Het is echt zoeken naar de juiste balans: zo licht mogelijk zijn voor de koers, maar het niet overdrijven, want zelfs op mijn lichtste racegewicht ben ik waarschijnlijk nog steeds de zwaarste renner in het klassement,” lacht hij.

Net als het trappen van hoge watts per kilo is voeding een onlosmakelijk onderdeel van het wielrennen geworden. Daarom werkt Gee-West met de ervaren voedingsdeskundige Marco Sassi, die enkele factoren toelicht die de voeding tijdens een koers beïnvloeden.

“Er kan veel veranderen tijdens de wedstrijd, afhankelijk van of je in de kopgroep zit of in het peloton. Dat beïnvloedt je inname. Soms verandert zelfs wat je op de fiets eet, omdat je misschien minder nodig hebt dan gepland als het peloton rustiger rijdt dan verwacht,” zegt Sassi.

Voedingsdeskundigen letten ook specifiek op het soort voeding dat renners eten om het beste gevoel op de fiets te garanderen.

“Op klimdagen kiezen we bijvoorbeeld voor vezelarme voeding, zodat de maag-darmzone leeg en vrij blijft. We beperken volkoren en groenten tot bepaalde soorten zoals courgette, pompoen en wortel,” legt Sassi uit.

Na een Grote Ronde mag Gee-West in elk geval een paar ‘cheat days’ inlassen, nu er op dit moment geen grote doelen meer op zijn kalender staan. “Na de Giro krijgt Derek een periode waarin hij zijn voeding niet trackt en volledig kan ontkoppelen. Dat is goed voor het mentale aspect,” zegt Sassi.

Er is geen ontkennen aan dat de term “vermogen-gewichtsverhouding” is uitgegroeid tot een soort toverformule in het wielrennen. De fysica is hard: om sneller te klimmen moet je of meer vermogen trappen, of minder wegen. Beide hebben een grens. De juiste sweetspot vinden om op topniveau te presteren is de echte alchemie.

“Ik weet dat focussen op je gewicht bij de sport hoort, maar je moet ook weten wanneer je moet uitschakelen, van het leven genieten en herstellen. Daarna, op een trainingskamp of zo, is het supermakkelijk om strak te zitten en te gaan waar je moet zijn,” zegt Gee-West.

“Op een normale dag zou ik waarschijnlijk alles wegen tot aan het avondeten en dat dan op het oog doen, wetende wat ik over wil houden. Zo vind ik de balans, want als ik echt álles de hele dag zou wegen, breekt me dat uiteindelijk op. Dat gezegd, hoe dichterbij de Giro komt, hoe meer je die kleine dingen finetunet en laat je wat ruimte om preciezer te zijn richting de grote doelen.”