“Hij had Jonas Vingegaards laatste man moeten zijn” – Sepp Kuss’ triomf in de Giro-koninginnenetappe onderstreept voor Thijs Zonneveld een nieuwe realiteit bij Visma

Sepp Kuss voltooide zijn trilogie aan etappezeges in Grote Rondes op de koninginnenrit van de Giro d’Italia 2026, maar zijn zege in Alleghe kreeg een bredere Visma-subplot mee.

Kuss won etappe 19 nadat hij Giulio Ciccone op de slotklim achterhaalde en passeerde, waarna hij wegreed om een zeldzame trilogie van etappezeges in de Giro, Tour de France en Vuelta a España te voltooien. Een groot persoonlijk moment voor een renner die zoveel van zijn carrière in dienst van anderen heeft gereden.

In deze Giro was Kuss echter niet altijd de laatste klimmer naast Jonas Vingegaard. Davide Piganzoli groeide gaandeweg de koers in die rol, waardoor Team Visma | Lease a Bike een andere hiërarchie in het hooggebergte kreeg dan velen vooraf hadden verwacht.

“Hij zou de laatste man zijn voor kopman Jonas Vingegaard tijdens de Giro d’Italia, maar tijdens de race veranderde dat omdat ploeggenoot Davide Piganzoli nog beter was,” zei Thijs Zonneveld in de podcast In de Waaier.

Kuss blijft één van de meest gewaardeerde renners binnen Visma, ook al verschoof zijn rol tijdens deze Giro. Zonneveld wees op de talloze keren dat de Amerikaan situaties redde of fungeerde als lanceerplatform voor Vingegaard en Primoz Roglic.

“Hij is misschien wel de populairste renner binnen Team Visma | Lease a Bike,” aldus Zonneveld. “Juist omdat hij zo vaak de dag heeft gered, of omdat hij het lanceerplatform is geweest voor Primoz Roglic en Jonas Vingegaard.”

Die jaren van dienst gaven de zege in Alleghe extra lading. Kuss kwam zelden klimmend tekort om voor eigen succes te gaan, maar zijn plek in de Visma-structuur betekende vaak bij een kopman blijven in plaats van voor zichzelf koersen.

“Hij hoort bij de beste klimmers ter wereld, maar in ontelbare koersen moet hij gewoon bij zijn kopman blijven,” vervolgde Zonneveld. “Dan is iedereen blij voor hem als hij een keer de kans krijgt.”

Etappe 19 gaf hem die kans. Vingegaard stond stevig in het roze, de groep der favorieten bleef onder controle, en Kuss kon vanuit de vlucht rijden op een meedogenloze dag met herhaalde beklimmingen en oplopende vermoeidheid.

Zonneveld stelde eerder in de Giro al dat Kuss niet op zijn allerbest was. Volgens hem sluiten de kwaliteiten van de Amerikaan niet altijd aan op hoe de zwaarste bergetappes tegenwoordig gereden worden.

“Waar hij moeite mee heeft, is dat het eerste deel van beklimmingen extreem hard wordt gereden,” zei Zonneveld. “Dat zie je zeker als UAE meedoet, want zij houden daar echt van. Pogacar wil iedereen meteen in de eerste vijf minuten op de limiet zetten. En dan is het meteen 7,5 watt per kilo.”

Kuss blijft een wereldtopklimmer, maar moderne Grote-Rondekoers beloont steeds vaker renners die herhaalde explosieve versnellingen overleven voordat ze in hun ritme komen.

“Zes of zeven jaar geleden was het gelijkmatiger, op 6,5 watt per kilo, of zoiets,” aldus Zonneveld. “Ook heel hoog, maar gelijkmatiger. Dan kon Kuss ergens hoog op de berg het verschil maken. Maar hij mist die explosieve kwaliteit die de laatste jaren is binnengeslopen en die hij heel lastig vindt.”

Etappe 19 paste beter. Ciccone kleurde veel van de dag, sprokkelde bergpunten en viel aan vóór de slotklim, terwijl Derek Gee-West zich opnieuw diep in de strijd wierp. Kuss hoefde geen vroege, gewelddadige schifting in de favorietengroep te overleven. Hij kon de klim op zijn eigen voorwaarden rijden, het gat naar Ciccone dichten en het afmaken met aanhoudend vermogen.

“Hij kan onder zware vermoeidheid zijn watts blijven rijden,” zei Zonneveld. “Maar hij kan dat extreem hoge wattage niet aan. En tegenwoordig heb je dat nodig om het eerste deel van een klim te overleven.”

Met etappezeges in Giro, Tour en Vuelta zet Kuss één van de ankerpunten van zijn loopbaan neer. Dat op de koninginnenrit doen, vergroot het gewicht van het moment.

Het gebeurde bovendien in een Giro waar de volgorde in het Visma-bergtreintje anders uitpakte dan verwacht. Piganzoli nam meer van het laatste ondersteuningswerk rond Vingegaard over, terwijl Kuss liet zien dat zijn grootste waarde nog steeds ontstaat wanneer de koers hem ruimte geeft om zijn pure klimvermogen te benutten.

“Het wielrennen is de laatste jaren veranderd,” zei Zonneveld. “Natuurlijk is hij nog steeds een heel goede renner, maar hij is meer een pure, pure klimmer. De laatste jaren zie je dat explosieve renners vaker in het voordeel zijn, zeker op beklimmingen die niet heel lang zijn.”

Kuss’ rol is misschien niet meer zo vastomlijnd als ooit, maar Alleghe toonde waarom Visma nog altijd een bergwapen heeft waar weinig ploegen aan tippen. Na jaren waarin hij andermans zeges mogelijk maakte, was etappe 19 van hem.