“Voor mij is Vingegaard veel meer een renner” – Nederlandse wieleranalist kraakt passieve koersaanpak van Mathieu van der Poel tegen Tadej Pogacar

De Ronde van Vlaanderen 2026 is voorbij, maar de koers bood urenlang spektakel op de steile hellingen van Vlaanderen. Tadej Pogacar pakte de zege, al werd hij zelden echt onder druk gezet door zijn rivalen. Analist Thijs Zonneveld hekelde meteen de manier waarop Mathieu van der Poel met de wereldkampioen samenwerkte, terwijl hij in het beslissende laatste uur in het defensief zat.

“Het zijn maatjes. Kijk hoe ze na de finish knuffelen. Het is meer dan alleen irritant voor mij; ik vind het afschuwelijk. Het haalt weg wat wielrennen voor mij is. Wielrennen is niet zoals hardlopen waar de sterkste altijd wint,” zei Zonneveld in de podcast In de Waaier.

Het tactische spel in het wielrennen is complex en zorgt er vaak voor dat niet de sterkste wint. Maar in het moderne peloton is het verschil tussen de absolute top en de rest enorm; sinds 2022 wonnen slechts drie renners (Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel en Remco Evenepoel) 21 van de laatste 24 Monumenten. Verwacht wordt dat die reeks zich doorzet, want onder normale omstandigheden krijgt in 2026 geen andere renner de status van topfavoriet.

In de nabespreking op WielrennenUpToDate liepen de meningen uiteen over de tactiek waarmee de tegenstanders van Tadej Pogacar probeerden het maximaal haalbare uit de Hoogmis van het voorjaar te slepen.

Na Pogacars aanval op de tweede passage van de Oude Kwaremont werkte Remco Evenepoel met hem samen, tot hij moest lossen. Vervolgens draaide ook Mathieu van der Poel mee met de Sloveen, om later op exact dezelfde klim, net als twaalf maanden eerder, op identieke wijze te worden gelost.

“Na de Paterberg werd hem gevraagd: ‘wat als je met Pogacar samenkomt?’ Als hij dan niet meedraait, verandert hij de essentie van zijn koersbeleving. Hij is niet bereid alles te doen om die koers te winnen. In mijn ogen moet hij de ruzie met Pogacar voor lief nemen door in zijn wiel te blijven. Laat iedereen terugkomen. Maar ja, dat is wel heel negatief koersen.”

Met Evenepoel terug in de groep, zo luidt de redenering, zouden de winstkansen van Van der Poel stijgen. Bij een aanval van de olympisch kampioen zou de druk om te reageren en/of te achtervolgen op Pogacar komen te liggen; tegelijk zou Van der Poel kunnen vertragen en herstellen. Op papier vergrootten beide scenario’s de kans op een sprint, wat hem beter ligt.

“Het is niet zijn manier, maar als je Pogacar anno nu wilt kloppen, is de enige weg volgens mij om juist níet te rijden. Ik denk ook dat hij bang is dat, als hij niet rijdt, hij alsnog op de Kwaremont gelost wordt. Dat spookt ergens door zijn hoofd, want dat zou echt pijnlijk zijn.”

Voor Van der Poel, die voor een vierde Ronde-zege ging en zo het record kon breken, was het een unieke kans op geschiedenis. Richting 2027 hebben zowel hij als Pogacar opnieuw de mogelijkheid de annalen te kleuren.

Maar volgens Zonneveld had Van der Poel alle reden om op dat moment niet met de Sloveen samen te werken. “Verliest hij dan gezichtsverlies? Misschien bij andere renners en bij een deel van het publiek. Maar ik denk dat een groot deel van het publiek dat juist graag zou zien.”

“Prachtig dat ze met het hart koersen, maar je ziet ook de keerzijde. Kijk naar de mannen die níet meerijden. Het zijn er weinig. Vingegaard is een van de weinigen die echt durft te koersen op tactiek. Vingegaard is een aanvallende renner, maar wordt gezien als saai. Omdat hij niet altijd meedraait.”

Vingegaard botste recent nog verbaal met Remco Evenepoel in de Volta a Catalunya na aanvankelijk weigerachtig werk; hetzelfde zagen we fameus in de gravelrit van de Tour de France 2024. Maar dat hoort uiteindelijk bij het tactische spel, stelt de Nederlander.

“Hij is, verdomme, een van de renners die wielrennen als wielrennen benadert,” prijst Zonneveld. “Als hij door Evenepoel op een vlakke rit aan gort wordt gereden, denkt hij: ‘zoek het zelf uit’. Tactiek draait in de kern om het gevecht aan te gaan op het terrein waar jij denkt voordeel te hebben. En je tegenstander daarheen te krijgen.”

“Pogacar speelt dat strategisch slim. Iedereen mag hem en hij heeft veel meer gunfactor dan Vingegaard, ook al is Vingegaard voor mij veel meer een ‘wielrenner’, als je die definitie gebruikt. Dat je je energie slim managet en zo een betere renner probeert te kloppen. Hij krijgt veel shit omdat hij in het wiel hangt, terwijl hij de enige is die Pogacar durft te zeggen: ‘zoek het zélf maar uit’.”