“Gezien de omstandigheden kan ik met dit resultaat leven”: Matteo Jorgenson verovert na een zware strijd de achtste plaats in de Strade Bianche

Renners van Team Visma | Lease a Bike Matteo Jorgenson en Wout van Aert finishten beiden in de top tien van deze Strade Bianche. Na 203 slopende kilometers, waaronder 64 kilometer onbewerkte gravelstroken, kwam het duo in Siena over de streep, ver achter de onstuitbare winnaar Tadej Pogacar. Jorgenson knokte zich naar plaats acht, terwijl Van Aert naar de tiende plek sprintte na een veeleisende dag over de witte wegen van Toscane.

De koers begon met volop actie. Na iets meer dan een half uur koers vanuit Siena ontstond een vroege vlucht. In deze groep van negen zat de 21-jarige Belg Tim Rex, die zijn eerste seizoen rijdt bij Visma’s WorldTour-ploeg na vorig jaar de overstap vanuit het ontwikkelteam.

De vluchters kregen echter weinig ruimte. Met UAE Team Emirates - XRG dat een hoog tempo bepaalde in het peloton, werd de kopgroep op nog geen 80 kilometer van de meet gegrepen. Ondanks de inrekening genoot Rex van zijn debuut in de prestigieuze Italiaanse klassieker.

“Het was een zware koers, maar ik heb me geamuseerd,” zei hij in een officieel statement van de ploeg. “Aan de voet van Monte Sante Marie kwam het peloton als een trein voorbij. Ik probeerde nog even aan te pikken, maar daar zat mijn limiet. Ik was al heel blij dat ik de kans kreeg om in deze prachtige koers te starten. Het was een geweldige ervaring.”

Kort nadat de vlucht was ingerekend, bereikten de renners de sector Monte Sante Marie. Deze 11 kilometer lange gravelstrook met steile hellingen is vaak het sleutelmoment geweest in eerdere edities, en ook dit jaar was dat niet anders. Tadej Pogacar plaatste een verwoestende aanval en begon aan een lange solo richting zijn derde opeenvolgende zege in Siena.

Achter de wereldkampioen vormde zich een sterke achtervolgende groep. Jorgenson maakte een prima indruk en zette de jacht in samen met Tom Pidcock, Isaac Del Toro, Romain Grégoire en Paul Seixas. Een grotere achtervolgende groep, met daarin Van Aert, sloot al snel aan. Lang probeerde dit pelotonnetje de kloof naar Pogacar te dichten, maar dichterbij kwamen ze niet.

Uiteindelijk brak de achtervolging opnieuw, waarna een selectie van zeven renners, met Jorgenson daarbij, om de resterende podiumplaatsen streed. Terwijl Pogacar onbedreigd naar de zege reed, wisten Seixas en Del Toro uit de achtervolging weg te springen en tweede en derde te worden.

Na een loodzware finale passeerde Jorgenson als achtste de streep, met ploegmaat Van Aert die hard vocht voor plek tien. Voor Jorgenson was de top tien een opluchting na mechanische pech op een onmogelijk moment.

“Ik ben tevreden met de achtste plaats,” verklaarde Jorgenson achteraf. “Op een cruciaal moment reed ik lek, maar gelukkig was Pietro [Mattio] dichtbij om me zijn fiets te geven. Ik ben hem daar ontzettend dankbaar voor. Kort daarna kon ik van fiets wisselen, net voor Monte Sante Marie. Tegen die tijd had ik al veel energie verbruikt om terug te keren, dus probeerde ik vooral het hoge tempo te volgen. Daarna besloot ik alles te geven en te zien waar ik zou uitkomen. Gezien de omstandigheden kan ik met dit resultaat leven.”