“Euforie en verwarring” – Paul Seixas beschrijft hoe hij Pogacar volgde op Côte de La Redoute

Er zijn tweede plaatsen die voelen als een tegenvaller… en tweede plaatsen die de toekomst aankondigen. Die van Paul Seixas in zijn eerste Luik–Bastenaken–Luik hoort duidelijk bij dat laatste. Amper 19 jaar oud leverde de Fransman een monumentale koers af, als enige in staat om Tadej Pogacar te volgen op La Redoute en zo de spanning tot diep in de finale levend te houden.

“Vandaag scheelde het een haartje,” gaf hij toe met een mix van ambitie en voldoening na de finish. Verre van afwachtend koerste Seixas met persoonlijkheid vanaf het begin, in een editie getekend door een moordend tempo en een vroege schifting. “Het was mijn eerste Luik, ik wilde alles geven, en dat heb ik gedaan,” legde hij uit, duidelijk makend dat er in zijn plan geen ruimte was voor rekenen.

Decathlon CMA CGM Team dook niet weg voor het werk in de middag en zette samen met UAE de achtervolging in toen een grote kopgroep met onder anderen Remco Evenepoel vooruit trok.

Maar het sleutelmoment kwam op de mythische Côte de la Redoute. Daar, toen Pogacar demarreerde, kon slechts één renner mee: Seixas. “Mijn ploeg zette me perfect af en daardoor kon ik aan zijn wiel blijven,” zei hij, waarmee hij het collectieve werk achter zijn succes onderstreepte. Hij kwam boven op de limiet, maar met genoeg helderheid om in zijn kansen te geloven: “Ik was in een staat van euforie en verwarring.”

Dat ogenblik, oog in oog met de meester van de Ardennen, markeerde een voor en na in zijn carrière. Niet alleen door het resultaat, maar door de bevestiging dat hij thuishoort op dat niveau.

La Doyenne is echter meedogenloos. Op de veeleisende Côte de la Roche-aux-Faucons draaide Pogacar nog eens de duimschroeven aan… en dit keer definitief.

“Ik kwam net het ritme tekort om hem te volgen,” gaf hij openhartig toe. Toch doseerde hij de slotinspanning verstandig om een enorm waardevolle tweede plaats veilig te stellen: “Ik reed zo hard mogelijk naar de streep om de tweede plek zeker te stellen.”

Het ongewoon snelle en selectieve koersverloop vanaf het startschot speelde in zijn voordeel. “Het was een heel snelle Luik, hoge snelheid vanaf de start, en dat hielp ons,” analyseerde hij. Het onverbiddelijke tempo dunde het peloton snel uit en haalde een deel van de gebruikelijke chaos uit de sleutelpassages, waardoor hij beschutter en met meer tactische helderheid kon rijden.

Los van het resultaat is de boodschap duidelijk: Paul Seixas is gearriveerd. “Ik voel me geweldig, ik ben heel blij dat de inzet van de hele ploeg werd beloond,” besloot hij. Zijn debuut levert niet alleen een podium op, maar ook het gevoel dat het peloton een nieuwe figuur in wording heeft.