“Ik stond ook klaar om tegen Paul te sprinten” – Tadej Pogacar wint Luik–Bastenaken–Luik, maar geeft toe dat hij niet dacht Paul Seixas na La Redoute te lossen

Tadej Pogacar heeft voor de vierde keer Luik-Bastenaken-Luik gewonnen en zo een voorjaarscampagne afgesloten waarin enkel een zege in Parijs-Roubaix ontbrak. De wereldkampioen presteerde volgens verwachting en reed iedereen uit het wiel in La Doyenne – al bood Paul Seixas stevig weerwerk.

“Er is vandaag echt veel gebeurd,” zei de Sloveen in het flashinterview. “In de openingsfase zat ik achterin en volgde ik vooral wielen. Ik voelde al dat het heel snel ging, maar toen ik weer naar voren keek, zag ik dat het peloton in tweeën was gescheurd.”

De kopgroep was groot en van hoge kwaliteit, met onder anderen Remco Evenepoel. Dat dwong het peloton tot koersen en zette Decathlon CMA CGM Team aan om samen met UAE Team Emirates – XRG te werken. Hoewel de olympisch kampioen mee voorin zat, leverde dat Pogacar uiteindelijk niet veel stress op. “Na twintig minuten beseften we: dit is zo slecht nog niet.”

“Het was inderdaad een grote vlucht, maar je ziet vaak dat de samenwerking dan niet optimaal is. Al is Remco natuurlijk in staat om van ver aan te vallen. Dus ik was een beetje nerveus, maar we hielden de controle en op een gegeven moment kwam Decathlon ook helpen.”

Daardoor lag het tempo de hele dag hoog, en het uithoudingsvermogen – dit voorjaar al vaker de sleutel voor de Sloveen – speelde hem later in de kaart. “Mijn ploeggenoten waren echt fenomenaal. In de finale hadden we alles onder controle.”

Met de vroege vlucht nog vóór La Redoute gegrepen, had UAE tijd om de strategie te ordenen en uit te voeren. Na zijn sterke optredens in de Amstel Gold Race en La Flèche Wallonne was het uitgetekend dat Benoît Cosnefroy de Sloveen zou lanceren op de hoofdklim van de dag. Dat gebeurde perfect en Pogacar trok door op dezelfde plek als 24 en 12 maanden geleden.

Maar hij kreeg een Paul Seixas in de vorm van zijn leven mee. “Op de flanken van La Redoute ging ik echt tot het uiterste. Ik zag dat Paul op zijn limiet zat, maar boven kwam hij mij voorbij,” vertelt hij. “Dat verraste me even. Daarna reden we hard door en liepen we verder uit op de achtervolgers. Dat was een goede situatie voor ons.”

Pogacar verwachtte dat het op een sprint zou uitdraaien, waar hij verrast kon worden, maar dezelfde Seixas die hem op La Redoute volgde, had niet de benen om dat maximale tempo een tweede keer te herhalen. “Na La Redoute had ik eigenlijk al een sprint in gedachten omdat Paul zo sterk was, maar ik besloot nog één keer te versnellen op de Côte de la Roche-aux-Faucons. Ik ken die klim goed en hij ligt me perfect. Toen kreeg ik hem eraf, maar ik was ook klaar om tegen Paul te sprinten,” voegt hij toe.

Uiteindelijk voegde hij opnieuw een monument aan zijn palmares toe. De teller staat nu op 13 – en nummer 14 lijkt haalbaar in Il Lombardia. “Dat betekent veel voor mij. Het is een van de grootste koersen op de kalender. Ik rijd niet veel koersen, dus ik heb niet veel kansen om te winnen. Daardoor staat er op dagen als deze veel druk om te presteren. Ik ben heel blij dat het is gelukt. Ik ben echt trots op mijn ploeg,” besloot hij.