“Ervaren renners zoals Dylan Groenewegen blijven doortrappen door de bocht op kasseien” – Jasper Stuyven zet vraagtekens bij concurrenten nadat Etappe 6 eindigt in dramatische valpartijchaos in de Giro d’Italia

Etappe 6 van de Giro d’Italia 2026 heeft opnieuw een veiligheidsdebat over de koers opgeroepen nadat een late val de sprint in Napels ontregelde en een duel tussen de snelste mannen veranderde in een chaotische finale.

Davide Ballerini kwam als beste door de wanorde en won voor XDS Astana Team, waarmee hij hun opmerkelijke openingsweek voortzette, maar de laatste bocht bepaalde bijna alle reacties achteraf. Dylan Groenewegen ging onderuit op de natte kasseien nadat Unibet Rose Rockets de aanloop had gecontroleerd, Paul Magnier werd opgehouden, Jonathan Milan was gefrustreerd door het parcoursontwerp, en Jasper Stuyven kreeg plots een onverwachte kans om te winnen.

De renner van Soudal - Quick-Step kwam tot op meters van Ballerini, maar zijn eigen sprint werd gehinderd door de val voor hem. “Ik zat niet meteen in mijn klikpedaal,” zei Stuyven achteraf tegen Sporza. “Iemand moet in mijn derailleur gereden hebben, want schakelen lukte niet meer. De derailleur sprong van links naar rechts. Ik heb wel gesprint, maar niet in de versnelling die ik wilde. Ik hoopte in het wiel van Ballerini te duiken. Jammer dat het materiaal tegenwerkte.”

Gevraagd of hij zonder dat probleem had gewonnen, hield Stuyven zich op de vlakte, maar hij gaf toe dat de kans reëel was. “Ik zeg niet dat ik er zeker over was gekomen, maar ik denk dat de kans groot was,” zei hij. “Ik had in de laatste kilometer al een inspanning geleverd, ik zat vol in de wind. Dat zat in de benen.”

Voor Stuyven was de frustratie groter omdat hij niet voor zichzelf had moeten sprinten. Zijn taak was Magnier in positie te brengen, met de Fransman op jacht naar zijn derde etappezege en al in het ciclamino. “Als ze niet vallen, dan zit ik perfect om de lead-out te doen,” zei Stuyven.

In plaats daarvan ging de weg open voor Ballerini, raakte Magnier ontregeld en moest Stuyven improviseren met gehavend materiaal. De Belg wees ook rechtstreeks naar de keuzes in de bocht zelf, waar de natte kasseien de finale extra precair maakten.

“Ik vind het jammer dat jongens als Elmar en Dylan, die zoveel ervaring hebben, blijven doortrappen in een bocht op kasseien,” zei Stuyven. “Ik vond het al heel gedurfd dat ze dat durfden. Dan zie je ook dat het misgaat. Het is begrijpelijk, want ze zitten perfect en willen dat niet prijsgeven. Die kasseien zijn gewoon spekglad, zeker als het begint te regenen.”

Groenewegen zei later dat zijn voorwiel simpelweg weggleed en benadrukte dat Unibet niets fout had gedaan, waarbij de Nederlandse sprinter zijn ploeg prees ondanks de val. Stuyvens opmerkingen voegden echter een extra laag toe aan het nagesprek, waarin het incident werd gekaderd als een mix van rennerinstinct, sprintersdruk en omstandigheden zonder foutenmarge.

Stuyvens kritiek beperkte zich niet tot de renners. Net als Milan, die zich afvroeg waarom de Giro zulke ingewikkelde finales nodig heeft met regen op komst, suggereerde ook Stuyven dat de val had kunnen worden vermeden met een eenvoudiger aanloop.

Staand op een brede laan na de finish vroeg hij zich af waarom de koers überhaupt de kasseien op moest. “We staan hier op een heel brede avenue. Wat is daar mis mee?” zei Stuyven. “Beelden langs de kust waren ook mooi geweest. Ik denk niet dat het nodig was om de kasseien op te draaien. Jammer dat ze er altijd naar op zoek gaan, zeker omdat het perfect vermeden had kunnen worden en omdat hier ook een mooie aankomst had kunnen liggen.”

De timing van de regen maakte de finale nog genadelozer. De eerste druppels vielen vlak voor de finish net toen de treinen zich opstelden voor de beslissende kilometers, waardoor een al technische finale veel gevaarlijker werd.

“Als we drie minuten eerder aankomen, regent het niet,” erkende Stuyven. “Maar achteraf praten we er pas over. Dat is jammer. Het is frustrerend als je vooraf al voelt dat het een gevaarlijke finish wordt.”

Voor Ballerini en Astana werd etappe 6 opnieuw een droomuitslag in een Giro die al meer brengt dan verwacht. Voor verschillende sprinters was het een nieuwe gemiste kans. Voor de bredere koers was het nog een dag waarop het finishdebat lang na de uitslag bleef doorsudderen.