“Er is een reële kans dat hij tegen zijn limiet aanloopt!” – Paul Seixas’ Tour de France-debuut door de ogen van Greg van Avermaet

Er wordt algemeen verwacht dat binnen enkele weken het debuut van Paul Seixas in de Tour de France wordt aangekondigd, een scenario waarop velen zich al hebben ingesteld en hun mening over geven. Voormalig olympisch kampioen Greg Van Avermaet denkt dat de Grand Boucle weleens de koers kan zijn die de monumentale opmars van de Fransman in het wielrennen een halt toeroept.

De 19-jarige rijdt tot dusver een weergaloos seizoen, met tweede plaatsen in de Volta ao Algarve (achter Juan Ayuso), Strade Bianche en Luik-Bastenaken-Luik (achter Tadej Pogacar). Tussendoor won hij de Waalse Pijl en ook de Ronde van Baskenland, plus drie etappes. Zijn ontwikkeling sinds zijn profdebuut is opvallend en afgelopen zomer won hij meteen in zijn eerste jaar na de junioren de Tour de France voor beloften.

Seixas is een van die renners die de beloftencategorie volledig oversloegen, en met reden. Decathlon CMA CGM Team gaf hem de ruimte om te presteren, en inmiddels is hij al absolute kopman en prioriteit binnen de ploeg — en, volgens meerdere berichten, ook een prioriteit voor andere teams die hem willen vastleggen.

Maar kan de Tour de France de koers zijn die zijn opmars afremt? “Als Fransman in een Franse ploeg is de druk op de Tour enorm. Als je lek rijdt, staan er aan de finish twintig journalisten om te vragen wat er gebeurde,” stelt Greg Van Avermaet in gesprek met Het Nieuwsblad. De ex-prof benadrukt dat in de Tour alles groter is; en Seixas zal met meer druk dan ooit moeten omgaan als hij in juli in Barcelona aan de start staat.

“Je hebt ook een plicht tegenover je sponsors om content te filmen — iets wat in andere koersen veel minder veeleisend is. In de Vuelta moet je 40 kilometer voor de finish goed gepositioneerd zitten. In de Tour begint de strijd om positie al 100 kilometer van de streep.”

Hoewel de Belg nooit een klassementsrenner in een Grote Ronde was, reed hij negen keer de Grand Boucle en koerste hij vaak naast GC-kopmannen. Hij kent de vereisten van zo’n intensieve wedstrijd.

“Je mag niet onderschatten wat het betekent om drie weken lang elke dag als klassementsrenner gefocust te zijn, zonder foutmarge,” zegt hij. “En dan is er nog de druk die de renner zichzelf oplegt — plus de druk vanuit de ploeg. Kopmannen verdienen veel geld, en in ruil daarvoor moeten ze leveren.”

Daarnaast wijst Van Avermaet op het voor de hand liggende punt: de leeftijd van Seixas. “Je mag de impact van een Grote Ronde op het lichaam van een 19-jarige niet onderschatten. Ik verwacht geen grote problemen specifiek bij Seixas — maar als hij voor het klassement gaat, is er een reële kans dat hij zijn grenzen raakt.”

Tot nu toe is zijn progressie de afgelopen maanden opvallend, en een stabilisatie is onvermijdelijk. Alleen is onduidelijk waar zijn niveau zal uitkomen, of dat hij het al bereikt heeft. Zijn potentieel oogt grenzeloos, maar in het moderne wielrennen wordt het maximum sneller uit een renner gehaald en je kunt niet uitsluiten dat de Fransman nu al dicht bij zijn fysieke piek zit.

Van Avermaet haalt Remco Evenepoel aan als voorbeeld van wat de druk en eisen van een Grote Ronde met zelfs een wereldtopper kunnen doen: “We hebben het bij hem al gezien, het lichaam dat zegt ‘stop, dit is te veel.’ En er is nog iets wat volgens mij telt: je moet een renner hongerig houden. Als je hem meteen het hoofdgerecht voorschotelt (in dit geval de Tour, red.), wat blijft er dan nog over?”