“Een vergiftigd geschenk”: waarom Remco Evenepoel uit is op revanche in de Amstel Gold Race na de tactische misser van vorig jaar

De Amstel Gold Race markeert steevast een scharniermoment in het voorjaar, waarop een ander type klimmers en eendagsrenners naar voren treedt. Voor Remco Evenepoel roept de terugkeer naar Nederland herinneringen op aan een bittere, volledig te vermijden nederlaag. Nadat hij vorig seizoen in de eindsprint een gouden kans vergooide door een dure tactische fout, keert de 26-jarige Belg zondag terug als dé topfavoriet, vastbesloten om orde op zaken te stellen en deze prestigieuze klassieker aan zijn imposante erelijst toe te voegen.

Om Evenepoels drijfveren voor zondag te begrijpen, moet je terug naar de dramatische ontknoping van de Amstel Gold Race van vorig jaar. De Belg ging toen tegen de grond op ruim honderd kilometer van de streep en moest aan een keiharde achtervolging beginnen. Ondanks die klap deed hij in de slot-25 kilometer iets uitzonderlijks. Met Mattias Skjelmose in zijn wiel dichtte Evenepoel 37 seconden en kwam hij terug bij een compleet uitgewrongen Tadej Pogacar.

De Sloveense superster kraakte zichtbaar en stond op het punt gelost te worden, maar gebruikte zijn koersintelligentie om de Belg te misleiden. Pogacar veinsde een aanval, waardoor Evenepoel zijn sprint al op 300 meter van de streep opende, veel te vroeg. Skjelmose bleef gewillig in de slipstream en pakte de zege, terwijl Evenepoel met lege handen achterbleef in een koers die hij fysiek kon winnen.

Klaas Lodewyck, destijds de sportdirecteur van Evenepoel in de ploegleiderswagen, meent dat de Belg zich liet meeslepen door het vertrouwen na een eerdere zege tegen Wout van Aert (in de Brabantse Pijl).

“Achteraf gezien was die sprintzege tegen Wout in Overijse een beetje een vergiftigd geschenk,” legt Lodewyck uit. “Op het gevoel en onbevangen trok hij met Pogi naar de streep. Terwijl die op breken stond. En Skjelmose was altijd gelost met een ferme versnelling op de laatste Cauberg. In de sprint wilden Tadej en hij niet voor elkaar onderdoen. Met de gekende gevolgen. Zonde.”

Lodewyck benadrukte dat Evenepoel geen typische langeafstandssolo hoeft te lanceren om te winnen. De slotklim van de Cauberg is een ideaal lanceerplatform als hij geduldig blijft.

“Hij hoeft niet per se al op 40 of 50 kilometer van de finish weg te rijden,” aldus Lodewyck. “De kans om na een zware koers daar nog het verschil te maken is reëel. Gebruik die, zou ik zeggen. Zoals Philippe Gilbert, Enrico Gasparotto en velen voorheen. En als het niet lukt, kan Remco nog rekenen op zijn sprint. In de Volta a Catalunya zagen we dat hij niet bang hoeft te zijn om samen naar de streep te gaan.”

Van de top vijftien van vorig jaar keren alleen Evenepoel, Skjelmose, Romain Grégoire en Mauro Schmid terug. Dat plaatst een groot mikpunt op Evenepoels rug: hij is de onbetwiste favoriet.

“Als Pogacar er is, weten de meesten: ‘oké, hij doet zijn ding, wij rijden voor de kruimels’,” zei Lodewyck over de tactische verschuiving. “Nu zullen velen denken dat er misschien veel mogelijk is. Dat maakt het zeker niet makkelijker.”

Evenepoel begint met bakken vertrouwen aan de Ardennencampagne na zijn knappe derde plaats in de Ronde van Vlaanderen, vlak achter Pogacar en Van der Poel. Dat podium toonde hoezeer hij is geëvolueerd tot een completere renner.

“Vier of vijf jaar geleden zou hij daar bij wijze van spreken gevallen zijn,” geeft Lodewyck toe. “Dat technische, vechten voor de ideale positie en zo, zat toen wat minder in zijn arsenaal. Tegenwoordig schrikt hem weinig tot niets nog af. Remco is veel completer geworden.”

Zijn sterke prestatie in Vlaanderen leidde ertoe dat veel analisten, onder wie Tom Boonen, opperden dat hij Paris-Roubaix had moeten rijden. Zijn ploeg schoof dat idee echter resoluut van tafel.

“Als je zag hoe Van Aert Pogacar onder druk zette door de perfecte lijnen te rijden op die kasseienstroken… soms bleef Tadej alleen met veel geluk overeind,” betoogde Lodewyck. “Als hij het per se wil, zal ik hem niet tegenhouden. Maar op dit moment ben ik er zelf geen fan van. Met het oog op de Ardense klassiekers liggen de prioriteiten elders en ik vind het ook bijzonder risicovol.”

Terwijl zijn deelname aan de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik vastligt, staat er nog een klein vraagteken bij de Waalse Pijl, volgende woensdag. “We nemen de definitieve beslissing zondagavond. Of, als het echt nodig is, misschien zelfs pas maandagochtend,” besluit Lodewyck.