“Dit keer ontspoorde het”: Dainese’s sprinttrein beleeft moeilijke tijden (en kangoeroes!) in Australië

Het debuut van Alberto Dainese in het shirt van Soudal - Quick-Step was een ontdekkingsreis. De eerste stresstest van de sprinttrein op de Tour Down Under verliep dan ook soms chaotisch. De uitslagen spreken ergens voor zich: Dainese werd 23ste, 38ste en 30ste. Ver van wat hij had gehoopt, maar de grootste domper wachtte op de slotdag.

“Er gebeurde van alles: het belangrijkste is dat ik een kangoeroe raakte,” vertelt hij aan Bici.Pro. Hoe komisch het ook klinkt, de Italiaan was allerminst blij: het aanstormende peloton denderde achterop bij Dainese, waardoor hij hard op het stuur klapte. “Ik dacht dat ik iets gebroken had, want ik kon lang niet ademhalen. Gelukkig bleef het bij kneuzingen.”

De 27-jarige sprinter stapte over naar Quick-Step na twee jaar bij Tudor Pro Cycling, nadat hij in 2020 prof werd bij Picnic PostNL (toen Team Sunweb). Als derde sprinter achter sterren Tim Merlier en Paul Magnier hoopte de Italiaan snel op stoom te komen om zijn eigen kansen af te dwingen. De wintervoorbereiding kende echter haperingen:

“Mijn winter was niet geweldig. In december heb ik twee keer koorts gehad. Maar deze koers was perfect om in vorm te komen.”

Er waren uiteindelijk vier sprintafsluitingen in deze Tour Down Under, meer dan voorzien. Twee ervan vroegen echter om de nodige veelzijdigheid. Niet bepaald Dainese’ specialiteit.

“Er waren sprints, maar niet vlak. Voor mij waren het twee onrustige sprints, waarin ik en wij de verkeerde interpretatie, positionering en tactische keuzes maakten. Maar we gaan vooruit. Het was zeker goed om de benen fijn af te stellen.”

Al met al klinkt Dainese optimistisch over zijn sprinttrein, ondanks de mislukte vuurdoop. “Deze keer ontspoorde hij,” geeft hij toe, met uitleg: “In de eerste sprint volgde ik Fabio Van den Bossche, maar voor de laatste bocht kreeg hij een lekke band: zijn druk zakte en in die ene bocht verloor ik 30 posities. In de tweede verloren we Casper Pedersen. Kortom, work in progress!”

Dainese wacht in Australië nog één kans voor hij terugkeert naar Europa. Het blok koersen is helaas kleiner geworden doordat de Surf Coast Classic vermoedelijk volledig is geschrapt vanwege brandgevaar, maar de Cadel Evans Great Ocean Road Race kan meerdere kanten op en mogelijk ook in die van Dainese. “Voor we Australië verlaten, rijden we hier nog twee koersen.”

Daarna somt Dainese zijn dichtstbijzijnde afspraken op: “Ik zou de Vuelta a Murcia en de Giro di Sardegna moeten rijden, maar ik ben in veel koersen reserve, dus we zullen zien.”

Het is al gezegd: Dainese is normaal niet de eerste of tweede keuze bij Quick-Step bij het plannen van seizoensdoelen. Maar hoe klikt het met Merlier en Magnier? “Met Merlier bijna niet, want hij had knieproblemen, en ik sukkelde op het januari-trainingskamp ook na de griep,” erkent hij dat er nog weinig gesprek is geweest.

Met de jonge Fransman bracht hij wel tijd door, en de Italiaan is vol lof: “Een fenomeen. Pure klasse. Hij is jong, maar heeft kennis die je op die leeftijd niet verwacht. Hij wint zowel vlakke sprints als die waar je moet overleven. Hij is misschien de renner die het dichtst bij Peter Sagan komt die ik ooit heb gezien,” besluit hij.