DISCUSSIE | UAE etappe 3, Algarve etappe 1, Andalusië etappe 1 – Lieten Remco’s benen het afweten? Pakt UAE de leiderstrui af van Tiberi? Magnier en Laporte glimlachen

Eén dag, drie koersen, veel nuances, verwachtingen en perspectieven. In de Verenigde Arabische Emiraten, Spanje en Portugal kregen we parcoursen, profielen en zeges voor elk wat wils. Maar laten we elk van hen nader bekijken om te begrijpen wat tot deze uitslagen leidde.

Bij de UAE Tour zagen we een vlucht van twee renners van Alpecin–Premier Tech die hun avontuur tot aan de slotklim naar Jebel Mobrah doortrokken. De eerste aanval van de dag kwam van Chris Harper (Q36.5), maar de favorietengroep hield hem steeds in het vizier.

Felix Gall, Antonio Tiberi, Luke Plapp en Harold Tejada begonnen de tweede helft van de klim te animeren. Toen het stijgingspercentage opnieuw beet, zagen we Isaac del Toro in de problemen komen.

Op ongeveer 4 km van de streep lanceerde Antonio Tiberi een aanval en liet zijn medevluchters achter, terwijl daarachter Isaac del Toro terugkeerde bij de groep met onder anderen Remco Evenepoel.

Kort daarop ging Adam Yates op kop rijden om het tempo te bepalen en moest Remco Evenepoel lossen. De Belg tikte op zijn been, een teken dat er fysiek iets niet klopte.

Del Toro demarreerde en nam Lennert Van Eetvelt mee. Hij maakte de sprong naar de groep die Antonio Tiberi achtervolgde, herstelde even, en ging toen opnieuw, sluipend, op jacht naar de youngster van Bahrain-Victorious.

De jonge Mexicaan wist alleen het gat te verkleinen, maar kon niet voorkomen dat Bahrain en Antonio Tiberi hun eerste zeges van het jaar pakten.

In Spanje viel de beslissing in de sprint. Toch had het glooiende terrein verrassingen in petto. Halverwege de etappe moest het peloton vol aan de bak om een waaiervorming te voorkomen waarin onder meer vijf renners van Team Visma | Lease a Bike en drie van UAE Team Emirates – XRG zaten.

We zagen enkele gespannen momenten op smalle en wat technische wegen. Het peloton neutraliseerde de plannen van de groep en haalde hen enkele kilometers later terug.

Daarna was het wachten op de eindsprint. Tot in de laatste 5 km werden meerdere treinen opgezet, maar geen ploeg nam echt de volle controle.

Naar de streep toe nam de spanningsboog voor de positionering toe. Er was het gebruikelijke gevecht om ruimte en wat contact, maar Laporte bleef koel. Hij zette zijn sprint precies op tijd in en hield stand en stak zijn armen in de lucht voor de etappezege.

In de Algarve telde de vlucht van de dag negen renners. Op een gegeven moment bouwden ze een maximale voorsprong van ongeveer twee minuten uit op het peloton, dat hen nooit veel ruimte gunde.

Naarmate de kilometers wegtikten en de vermoeidheid toesloeg, vielen er vooraan pionnen weg, maar de strijdlust bleef. Op zo’n 50 kilometer van de streep voelde de kopgroep de hete adem van het peloton in de nek… maar vervolgens groeide de marge weer, tot om en nabij één minuut gedurende verschillende tientallen kilometers.

Met Tavira in zicht ging het tempo fors omhoog. Chaos in de strijd om positie. In de laatste kilometer had Alpecin Philipsen perfect uit de wind gezet, en velen dachten dat Jasper alleen nog het werk van zijn ploegmaats hoefde af te maken.

Maar toen Philipsen zijn sprint lanceerde, was het al te laat, want Paul Magnier was vastbesloten de etappe te winnen en snelde naar de zege. Jordi Meeus en Pavel Bittner maakten het podium compleet, terwijl de Alpecin-renner genoegen moest nemen met plaats vier.

Hadden we vandaag een verrassing in het Midden-Oosten? Ik denk het niet. Voor velen kwam de inzinking van Remco Evenepoel op de slotklim onverwacht, omdat ze een prestatie verwachtten in lijn met zijn seizoensstart.

Maar het profiel van de klim van vandaag had Remco dit jaar nog niet in koers gekregen. De verwachtingen hadden niet te hoog moeten liggen, zodat de uiteindelijke teleurstelling kleiner bleef.

Isaac del Toro verloor zelfs de aansluiting met de favorietengroep. Daarna stabiliseerde hij, maakte de sprong naar de vluchters, die intussen niet hadden gereageerd op de aanval van Antonio Tiberi, en eenmaal daar zette de jonge Mexicaan zich door en viel opnieuw, sluipend, aan in de jacht op Tiberi en de etappezege.

Antonio Tiberi won de etappe, pakte tijd op de weg en nam de leiderstrui. Daarvoor reed Tiberi een slotklim van zeer hoog niveau. Hij zag Felix Gall aanvallen en reageerde samen met Tejada en Plapp.

Samen bouwden ze een voorsprong op, waarna de Italiaan van Bahrain demarreerde voor de winst. Geen twijfel mogelijk. De eerste zege van het seizoen voor hem én zijn ploeg in 2026. Het klassement ligt nog open. Het wordt interessant om te zien welke antwoorden er op de weg volgen.

In de Algarve kregen we een sprint aan topsnelheid. Te midden van de chaos dook Paul Magnier op en liet zien wie het in Portugal voor het zeggen heeft in de sprintetappes. Alpecin leverde Philipsen perfect af, maar hij timede zijn jump verkeerd. Meer vragen van de ploeg kon niet, hij hoefde het alleen nog af te maken. Maar Jasper kreeg het niet rondgezet…

In Spanje zorgden Visma met vijf renners en UAE met drie halverwege de rit voor vuurwerk, wat kortstondige nervositeit in het peloton bracht. Het duurde niet lang en het peloton maakte de move snel onschadelijk. De sprint was rustiger dan in de Portugese koers. Eén kilometer voor de finish, al alleen, had ik al mijn fiches op Christophe Laporte gezet.

Visma deed het sterk in de aanloop naar de laatste kilometer, maar liet Laporte vervolgens op zichzelf aangewezen achter. Op de sofa thuis zal Wout van Aert breed hebben geglimlacht, want een sleutelwapen van Visma is terug richting het voorjaar.

In de Algarve en Andalusië weinig toe te voegen. Jasper Philipsen en Alpecin vonden elkaar niet in die eindsprint en we kregen een chaotische situatie, waarin Paul Magnier toesloeg. Een sterke zege, dit is geen pover sprintersveld, en de etappe had ook nauwelijks klimwerk.

In Andalusië toonde Visma zich sterk, en Christophe Laportes zege is broodnodig goed nieuws. De Fransman lijkt voor het eerst in jaren het voorjaar in goede vorm te halen, iets wat Visma en Wout van Aert erg goed kunnen gebruiken.

In de UAE zagen we de implosie van Evenepoel. Hij kraakte opnieuw, herstelde niet van de dag ervoor en had het ook lastig met de hitte. Zeker, in een Grote Ronde kun je dat voorkomen, zoals eerder is gebeurd, maar het is wel een zorgelijk signaal.

De vlekkeloze seizoensstart is nu een verre herinnering, en de flashbacks van zijn occasionele slechte dagen kwamen terug. Hij wint het klassement niet, al twijfel ik er niet aan dat hij tijdig kan herstellen voor Jebel Hafeet en daar om de zege kan vechten.

Maar de vraag is niet of hij een goede klimmer is of niet, dat is hij absoluut, alleen ontbreekt soms de consistentie. Eén slechte dag kan een koers doen ontsporen, en dat gebeurde hier. De zege van Antonio Tiberi is geen complete verrassing, hij oogde goed in Valencia, en de eerste twee etappes toonden al een sterke Tiberi.

Maar zo winnen op een pure aankomst bergop, en met een flinke kloof op de rest, is indrukwekkend en mag niet worden onderschat. Als hij dezelfde benen heeft op Jebel Hafeet, wint hij deze koers, de grootste zege uit zijn carrière.

Dit was al een W/kg-vertoon dat zeer goed was. Isaac del Toro werd tweede, reed zijn eigen tempo omhoog in plaats van met de schokken mee te gaan, en ik vind hem de topfavoriet voor Jebel Hafeet, waar niet de steile stroken van vandaag liggen. Maar hij wil het klassement winnen, dus zal hij moeten aanvallen. Er wacht ons een spannende klim met veel variabelen.