DISCUSSIE | UAE 6/ Algarve 4/ Andalusië 4 – Del Toro meedogenloos voor de concurrentie, Magnier onbedreigd, Visma struikelt opnieuw

Nog een dag met drie verschillende menu’s. De Verenigde Arabische Emiraten, de Algarve en Andalusië bezorgden ons opnieuw bijna acht uur koers, vol nuances, wat suspense en spanning tot in de laatste pedaalslagen.

De start van de etappe bracht meteen actie bij de vorming van de kopgroep, die uiteindelijk stabiliseerde met acht renners. Er werd aan een zeer hoog tempo gekoerst, met ploegen als UAE Team Emirates - XRG, Bahrain - Victorious en Lotto-Intermarché die vastberaden de vlucht opjaagden en voorkwamen dat die te veel voorsprong nam.

In de beslissende fase hield UAE Team Emirates het tempo hoog in de eerste kilometers van de klim. Voorin viel de kopgroep volledig uiteen, waarna de twee INEOS Grenadiers op kop bleven tot ongeveer 6 km van de finish.

In de groep der klassementsrenners volgden meerdere aanvallen. De eerste die een kleine kloof sloegen, waren Felix Gall en Harold Tejada. Beiden bleven enkele minuten aan de leiding… tot Isaac del Toro zijn eerste aanval plaatste.

De Mexicaan ging, en Antonio Tiberi pikte zijn wiel. Tiberi had het lastig, maar klampte met enorm verzet aan bij Del Toro.

Luke Plapp reed het gat naar de leidende twee dicht, maar kort daarop versnelde Isaac del Toro opnieuw. Tiberi reageerde, maar al na enkele tientallen meters kon hij het tempo van de UAE-renner niet meer volgen, die solo wegreed.

Luke Plapp voerde het tempo op en Tiberi kon de Jayco-renner niet meer bijhouden. Even later kwam Felix Gall met vaart voorbij de Bahrain-renner. Alle twijfel was weg… Tiberi’s motor was opgeblazen.

Isaac del Toro won de etappe, gevolgd door Luke Plapp en Felix Gall. Tiberi finishte als vierde, op 31 seconden van de winnaar, en verloor ook de leiderstrui.

Remco Evenepoel reed gecontroleerd omhoog en probeerde zelfs een prik, maar het was duidelijk dat hij op dit terrein, in deze fase van het seizoen, niet over de sterkste benen beschikt.

In Spanje kregen we een vrij onopvallende etappe. De vlucht van de dag bestond uit drie renners en werd op zo’n 40 km van de meet herleid tot twee.

De koplopers werden met 25 km te gaan gegrepen, waarna Movistar op kop van het peloton het tempo bepaalde. Toch volgden enkele aanvallen toen de Golden Kilometre naderde.

Na de Golden Kilometre pakten Christophe Laporte, Tim Wellens en Marcin Wudzinsky een kleine voorsprong op het peloton, maar de achtervolging van UNO-X Mobility maakte het trio onschadelijk binnen de laatste 3 km.

Visma en UNO-X controleerden het tempo, in voorbereiding op de sprint, en het peloton dook als één compact blok de laatste kilometer in.

Axel Zingle opende als eerste zijn sprint, met Soren Waerenskjold van Uno-X in zijn wiel. De sterkste man van de dag was echter Tom Crabbe van Team Flanders-Baloise, die met een indrukwekkende machtssprint won, voor Soren Waerenskjold en Milan Fretin, die het podium vervolledigden.

De dag in de Algarve werd opgefleurd door de Portugese Continentale ploegen, die de vlucht van de dag vormden en vele tientallen kilometers voor animo zorgden.

Onderling betwistten ze de bergpunten en de tussensprints. De vlucht werd volledig ingerekend op 26 km van de finish, na een eerste passage over de meet.

Dezelfde finish waar vorig jaar het slot chaotisch verliep, toen renners de motoren van de organisatie volgden. Filippo Ganna won toen de etappe rijdend op een weg parallel aan de finishstraat, terwijl de rest tussen auto’s en toeschouwers laveerde.

Na het inrekenen waaierde het peloton over de volle breedte van de smalle wegen. Met 10 km te gaan keerde de rust terug aan kop en reed iedereen aan gecontroleerd tempo.

Met nog 6 km te gaan kwam het tot een valpartij met een tiental renners. Het peloton bleef aan een gematigd tempo rijden, met INEOS, UAE, Lidl en Tudor die de volledige wegbreedte innamen.

Op ongeveer 3 km van de streep volgde een bruuske versnelling. Het peloton schoot van rustige 35 km/u naar 70 km/u. De storm barstte los. Tudor zette door tot de laatste kilometer, Tim Torn Teutenberg opende de sprint, maar de zege was voorbestemd voor Paul Magnier.

De jonge renner van Soudal - Quick Step accelereerde beslissend en vloog, eenmaal hij ging, iedereen voorbij naar een overtuigende zege, voor Jordi Meeus van Red Bull - Bora - hansgrohe, die tweede werd.

Bij de UAE Tour zag ik een verwacht slot. Een etappe aan hoge snelheid, met de vlucht onder controle en alles beslist op de slotklim.

Remco Evenepoel zei bij de start dat hij mogelijk voor de etappe zou gaan, maar in de Verenigde Arabische Emiraten zit hij duidelijk niet op goede benen.

Isaac del Toro viel aan, Tiberi reageerde. Luke Plapp wist naar het leidende duo toe te rijden, maar de Mexicaan gunde hem geen ademruimte, versnelde opnieuw en Tiberi sprong weer mee. Toen kraakte Tiberi. Del Toro rijdt in een andere categorie.

Deze klim lag hem perfect en voor Tiberi restte niets anders dan de schade te beperken. Met deze zege maakte de UAE-renner het klassement definitief.

In Spanje pakte Tom Pidcock twee bonificatieseconden aan de Golden Km, waarschijnlijk zonder grote impact op het klassement. Tom Crabbe van Flanders - Baloise pakte de zege op een manier die even verrassend als terecht was. Het was geen toevalstreffer.

Visma controleerde lang, zag Laporte onnodige energie verspillen en was uiteindelijk kansloos voor de etappe. Weer een gevalletje in eigen voet schieten voor de Nederlandse ploeg.

In Portugal kleurden de nationale selecties een deel van de dag en omdat de verwachte massasprint in Lagos op til was, hield het peloton het tempo beheerst en de vlucht binnen schot.

Ik verwachtte een spannender finale, maar eerlijk gezegd miste het wat pit. Pas in de laatste 3 km kwam er echt actie, met Tudor dat het tempo optrok. Na de laatste rotonde, dezelfde die vorig jaar voor chaos en controverse zorgde, ging de sprint aan.

De sprint was rommelig en ongeorganiseerd, en op 300 meter van de streep zei ik al dat Magnier makkelijk zou winnen. Zo geschiedde. Jordi Meeus zat op zijn wiel en finishte op een fietslengte. Magnier is een jong talent dat echt smaakt naar meer.

In de Algarve stonden gevestigde sprinters aan de start die de Top 10 niet eens haalden. Dat zet aan tot nadenken. Hebben ze moeite met positioneren? Zijn ze het sprinten verleerd? Want je ziet ze niet.

In Andalucia boekte Flanders - Baloise een mooie zege, wat me deugd doet. Een ploeg die de laatste jaren heeft geworsteld en waarvan ik vreesde dat ze zou verdwijnen.

De prestaties van Tom Crabbe redden de ploeg niet automatisch, maar plots zijn ze weer competitief, zelfs tegen WorldTour-teams. Dat betekent meer ploegen om rekening mee te houden in de grote koersen, en een formatie met veel traditie in het peloton. Een echte revival, wat me blij maakt.

In de Algarve stond een klassieke massasprint op het menu en die kregen we ook. Natuurlijk, het is Portugal: in de vlucht reed iedereen vol tegen elkaar om elk tussendoel te grijpen voor ze ingerekend werden.

De sprint was opnieuw chaotisch. Ik denk dat Tim Torn Teutenberg had kunnen winnen als ik de helikopterbeelden zie en hoeveel snelheid hij had voor hij op kop kwam, maar hij werd net geblokt.

De tweede zege van Paul Magnier springt eruit en hij lijkt de stap naar A-niveau sprinter te zetten… Dat zien we de komende maanden. De afwezigheid van Jasper Philipsen is niet ideaal, zeker met Kaden Groves aanwezig als lead-out; maar Alpecin zal er niet van wakker liggen.

Hij legt in het vroege voorjaar altijd de focus op de klassiekers en de ploeg heeft zelden zijn kopmannen al in topvorm op dit moment van het seizoen.

In de UAE was er uiteraard het grote verhaal van de dag: Isaac del Toro won op Jebel Hafeet en pakt de eindzege. Ik verwachtte het aan het begin van de week, hij is echt een ‘alien’, zoals we zeggen. Hij sprintte, hij klom… Op Jebel Mobrah was zijn behoudende tempo een verstandige maar misschien niet de efficiëntste keuze, maar vandaag was hij met afstand de sterkste.

Zijn aanvallen waren ook zo lang, wat toont hoe fris hij nog was tot aan de 4 kilometer-paal. Hij hoeft niets te bewijzen, maar hij begint hier aan een seizoen waarin ik meerdere topzeges verwacht en een podium in de Tour, zelfs in een pure helperrol, zou me totaal niet verbazen.

Antonio Tiberi oogde heel sterk, tot het niet meer ging. Vandaag haalde hij het verwachte niveau, maar hij ging over zijn limiet door Del Toro te volgen. Met de vlakke en dalende passages in de finale van de klim nam hij de juiste gok, maar die betaalde zich niet uit.

Hij zal desondanks tevreden zijn met zijn week. Remco Evenepoel niet, hij was vandaag zeker niet beter dan op Jebel Mobrah. Hij is van nature geen pure klimmer en ik verwacht hem veel sterker in Catalunya na een hoogtestage en specifiek klimwerk.

Maar nee, ik had nooit verwacht dat hij zo laag in het klassement zou eindigen. Het was een magere week, ook al won hij de tijdrit. Geen ramp, maar zijn zwaktes blijven bestaan en vragen om meer aandacht richting de Tour.