DISCUSSIE | Ronde van Romandië, etappe 4 – Hielpen de motoren van de organisatie Pogačar? Is de Sloveen te zwaar voor de Tour? Roglič een stoorzender?

Tadej Pogacar leverde opnieuw een dwingend optreden in de Tour de Romandie, met zijn derde etappezege dankzij een beslissende solo op de slotklim naar Jaunpass.

De Sloveense wereldkampioen onderstreepte opnieuw zijn dominantie in het hooggebergte en verstevigde zijn greep op het algemeen klassement. Florian Lipowitz bleek de dichtste belager van de dag en beperkte de schade knap tot veertien seconden, goed voor plek twee.

De eerste dagen hadden het peloton al flink getest met veel klimwerk, maar deze etappe betekende een duidelijke opschaling. De renners kregen drie beklimmingen van de Jaunpass voorgeschoteld, telkens van een andere zijde.

De slotklim vanaf Garstatt was 8,1 kilometer lang aan gemiddeld 8,3%, met de top op slechts zestien kilometer van de finish in Charmey, een ideaal lanceerplatform voor late aanvallen.

Zoals verwacht vloog de etappe in brand. Een vroege kopgroep van acht renners ontstond, met onder anderen Bauke Mollema en Louis Vervaeke, maar de formatie viel al op de eerste passage van de Jaunpass uiteen. Mollema was een van de vroege slachtoffers. Daarachter verhoogde Red Bull - BORA - hansgrohe het tempo in het peloton en zette zo de toon voor een agressievere koersfase.

Die versnelling lokte een aanval uit van Primoz Roglic, die na meer dan vijf minuten achterstand op Pogacar weinig meer te verliezen had in het klassement. Hij sloot aan samen met Valentin Paret-Peintre en Marco Brenner, en vormde uiteindelijk een nieuwe kopgroep van acht met ook Michael Leonard, Maxime Decomble, Roland Thalmann en Florian Samuel Kajamini.

De koers bleef evolueren op de tweede beklimming van de Jaunpass, waar Kajamini en Brenner moesten lossen. De zes overgebleven leiders bouwden maximaal zo’n drie minuten uit, maar UAE Team Emirates - XRG hield alles onder controle en reduceerde de voorsprong tot ongeveer anderhalve minuut richting de finale.

Op de Saanenmöserpas, de voorlaatste klim, ging het tempo opnieuw de hoogte in. Decomble en Thalmann moesten eraf, waardoor vier leiders de beslissende klim bereikten. Hun voorsprong was geslonken tot ongeveer een minuut toen ze aan de laatste beklimming van de Jaunpass begonnen.

Roglic en Paret-Peintre bleken de sterksten van de vlucht op de vroege stroken, terwijl Leonard moeite had om aan te klampen. Maar het peloton, onverbiddelijk aangevoerd door UAE Team Emirates - XRG, naderde snel. Met zo’n twintig seconden tussen de groepen en iets meer dan drie kilometer tot de top plaatste Tadej Pogacar zijn versnelling.

De reactie was onmiddellijk en genadeloos. Pogacar dichtte het gat naar de koplopers in één vloeiende acceleratie. Florian Lipowitz, Lenny Martinez en Jorgen Nordhagen probeerden te volgen, maar alleen Lipowitz kon kortstondig het wiel van de Sloveen houden nadat de aansluiting gemaakt was.

Eventuele hoop op een tweestrijd was van korte duur. Iets meer dan een kilometer onder de top versnelde Pogacar opnieuw, dit keer beslissend. Lipowitz moest passen en binnen enkele ogenblikken groeide de kloof tot boven de twintig seconden.

Vanaf daar was het controle en precisie. Tadej Pogacar behield zijn voorsprong in de afdaling en stuurde met autoriteit door de laatste tien kilometer, waarmee hij overtuigend zijn derde etappezege van de week veiligstelde. Florian Lipowitz passeerde als tweede de streep, veertien seconden later, en bevestigde daarmee zijn sterke vorm.

Daarachter sprintte een grotere groep om de resterende podiumplaats. Opvallende afwezige was Carlos Rodríguez, die ten val kwam in de afdaling. Gelukkig kon de Spanjaard ondanks de snelheid van de val snel weer opstappen en doorrijden, waarmee een mogelijk veel ernstiger scenario uitbleef.

Met opnieuw een ritzege en een verder uitgediepte voorsprong blijft Pogacar de koers in Romandië dicteren, terwijl zijn rivalen naar antwoorden zoeken nu de finale nadert.

Hier ga ik weer over Red Bull - BORA - hansgrohe en Primoz Roglic. Ik begrijp oprecht niet wat er vandaag in het hoofd van de ploegleider omging. Telkens als Roglic start, oogt Red Bull gewoon als een verloren zaak.

Eén ploeg, zeven renners, twee totaal verschillende plannen. Eén plan voor Roglic, een ander voor de rest. De Sloveen lijkt geen druppel zweet over te hebben voor zijn ploeggenoten. Vandaag ging hij mee in de vlucht. Prima. Maar waarvoor? Iedereen wist al dat UAE geen ruimte zou geven of een zet als deze zou laten slagen. Ze hadden een helder plan: Pogacar tot aan de derde passage van de Jaunpass brengen, waar hij zijn aanval zou lanceren.

Roglic wordt een last waar Red Bull liever gisteren dan morgen van af is. Zoals ik al zei: herteken zijn programma en stuur hem naar kleinere koersen.

Wat de rest betreft: Pogacar zei na de etappe iets in de trant van “ik draag extra gewicht”. Maar dat weet hij natuurlijk al. Om mee te doen in de klassiekers moet hij zwaarder zijn, spiermassa opbouwen.

Nu gaat het om dat proces omkeren, want voor de Tour de France is het een ander verhaal. Maar hij en UAE weten precies wat ze doen. Eén baguette minder tijdens de training en het probleem is snel opgelost.

Wat de rest betreft: Florian Lipowitz reageerde uiterst solide op Pogacar op de slotklim en gebruikte bovenop volop zijn tijdritkwaliteiten om het verschil met de wereldkampioen te beperken.

Martinez en Nordhagen probeerden ook te reageren op de versnelling van de Sloveen, maar verder dan een aanzet kwam het niet. Op zware dagen, met de vermoeidheid die zich opstapelt, blijkt dat ze simpelweg niet kunnen wedijveren met de kopman van UAE Team Emirates - XRG.

Ik gooi het maar even in de groep. Viel het iemand anders ook op dat de koersmoto’s opnieuw leken te waken over Pogacar? Misschien ben ik aan het mierenneuken, maar ik heb sterk het gevoel dat het vandaag weer gebeurde.

Business as usual, zou ik zeggen. Het is geen verrassing, maar de dominantie van UAE in Romandië is compleet. De selectie oogde niet overdreven sterk en Tadej Pogacar gaf aan dat hij ook een paar extra kilo’s meedraagt, wat zijn gebrek aan totale klimdominantie verklaart.

Maar in het Pogacar-tijdperk kun je in een bergrit zonder Tadej Pogacar (of misschien inmiddels ook Paul Seixas) moeilijk een andere uitkomst verwachten. UAE maakte de koers de hele dag, Pogacar bepaalde het tempo op de klim en viel vervolgens aan; daarna reed hij solo naar de finish.

Geen tactiek, niets om echt te analyseren, gewoon een ploeg die weet wat werkt en haar kopman aflevert, de sterkste in koers. Het uitblijven van grote verschillen is geen zorg, hij is niet in topvorm en werkte in het voorjaar aan zijn explosiviteit.

In mei en juni is het moment waarop iemand als hij en Remco Evenepoel gewicht verliezen om beter te presteren in het hooggebergte, met de Tour de France in het vizier. Daarentegen oogde Florian Lipowitz zeer goed; hij bleef bijna tot de top bij de wereldkampioen, in de koers waar hij twee jaar geleden doorbrak.

Een meer ‘traditionele’ opbouw; de vorm van de Duitser is het hele voorjaar beter geworden en hier zou hij het klassement domineren als Pogacar niet aanwezig was. Een uitmuntend optreden dat hem bevestigt als een zeer veelbelovende terugkerende kandidaat voor het podium in de Tour de France.

Lenny Martínez had vandaag niet zijn beste dag en zat dus ver weg toen het erop aankwam, maar hij blijft wel op het podium en zal niet al te teleurgesteld zijn. Het is het maximaal haalbare in deze koers. Het overige deelnemersveld oogt bescheiden. De aankomst bergop van morgen kan nog vuurwerk brengen, maar verwacht geen ander scenario dan vandaag.

Tadej Pogacar deed wat hij moest doen op de slotklim van de Jaunpass. Toen Primoz Roglic en Valentin Paret-Peintre als laatste overlevers uit de vlucht voorop bleven, plaatste de grootheid van nu zijn eerste versnelling vanuit de favorietengroep, en alleen Florian Lipowitz kon mee. Vervolgens, vlak onder de top, versnelde de tweevoudige wereldkampioen opnieuw, loste de Duitser en reed richting zijn derde etappezege.

Een uitmuntende Pablo Castrillo, in dienst van Movistar Team, werd derde, ofwel beste van de “stervelijken”. Aan de andere kant van de medaille stond landgenoot Carlos Rodriguez, die zwaar ten val kwam. Zelfs als hij morgen weer opstapt, wordt een top-10 een flinke opgave.

Na de koninginnenrit, met morgen nog meer klimwerk, heerst Tadej Pogacar met ijzeren vuist. Hij laat niemand ruimte op uithoudingsetappes, waar hij samen met Jonas Vingegaard de maat der dingen is. En zelfs op meer open dagen niet, waar in deze Tour de Romandie Dorian Godon zich even in Mathieu van der Poel leek te veranderen om het lastig te maken.

Sluit de Sloveen de Zwitserse rittenkoers af zonder zijn rivalen een moment ademruimte te gunnen?