“Deze rit stond 24 uur geleden niet eens op het programma” – Vernon viert onverwachte triomf, Lund Andresen: “was bijna perfect”

Ethan Vernon reed een sterke proloog, maar kon zich in de pure massasprints van de Tour Down Under niet tonen. Vandaag, na de routewijziging van rit 4, zat de Brit perfect gepositioneerd en pakte hij een dominante zege – de eerste in de geschiedenis van NSN Cycling Team.

Temperaturen boven de 40 graden dwongen de organisatie om Old Willunga Hill uit het parcours te schrappen, waarna de finish werd verplaatst naar de voet van de klim. “Iedereen leed daar buiten, maar de jongens hebben me echt goed koel gehouden,” zei Vernon na afloop. “Ik zag renners om me heen echt worstelen, en ik wist dat ik dat niet deed. Dus ik bleef kalm, reed met het hoofd, en dat betaalde zich uit.”

“Als je bedenkt dat deze rit 24 uur geleden niet eens zou plaatsvinden, is het best bijzonder dat we het zo hebben omgedraaid. We verloren Corbin aan het begin en Jake ook na een val, dus we stonden krap. Maar de jongens die overbleven, stapten naar voren. Ze waren vandaag ongelooflijk.”

Het slot was chaotisch met Decathlon en NSN die meerdere mannen voorin hadden. Hoewel zowel Jake Stewart als Corbin Strong – renners die het klimmetje aankunnen – vroegtijdig uit koers gingen, werkte Vernon het feilloos af. Brady Gilmore kon hem niet meer piloteren, maar sprintte zelf naar plek vier.

Het was een zege van tactiek, maar vooral van grootse benen. “We hebben de laatste edities bekeken, inclusief de vrouwenkoers en de finish van 2023. Beide werden gewonnen met een lange jump. Ik zat eigenlijk vrij comfortabel op zo’n 250 meter van de streep, dus ik ging, pakte een gaatje en hield dat vast tot de lijn.”

Vernon won voor Tobias Lund Andresen, die voor de tweede dag op rij tweede werd en opnieuw profiteerde van een sterke lead-out bij zijn nieuwe ploeg. Toch bleef het rommelig, want Decathlon had zoveel mankracht in de finale dat anticipaties niet altijd te controleren waren.

“Alle jongens waren er nog. Met een kilometer te gaan hadden we nog vier man. Jammer dat Pierre [Gautherat] eigenlijk vóór mij had moeten zitten, maar hij verloor een beetje mijn wiel. Ik zat vandaag opnieuw bijna perfect. Het was echt goed werk. Je raakt gewend aan het gevoel dat je tien seconden van een kramp verwijderd bent. Het is buiten heel heet. Echt heet, en je voelt die zwaarte in je lichaam. En als je dan begint te duwen, is het elke keer een schok. Maar ik denk dat we het koelen goed hebben aangepakt. Dat bevalt me. We hadden ook bevoorradingen. Ze hadden er twee, dus dat is netjes van de organisatie.”

De constante regelmaat van de Deen, en het gebrek aan tegenweer bij andere sprinters, levert hem een grotere voorsprong op in het puntenklassement, dat morgen in Stirling door niemand nog dichtgereden zou moeten worden. “Ik denk dat ik ’m veilig heb. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ik ’m al gewonnen heb. Dan moet iemand morgen alles winnen. Maar ik denk dat ik ’m heb, dus dat is een mooie bonus. Ik denk dat ik ’m heb.”