“De valpartij hielp hem juist winnen” – Amerikaanse ex-prof Tom Danielson doet gedurfde uitspraak over Tadej Pogacar na Milaan-Sanremo

Tadej Pogacars zege in Milano-Sanremo is al uitgelicht vanuit elke hoek, van de val voor de Cipressa tot het nietsontziende tempo erna en de sprint op de Via Roma. De meeste lezingen komen op hetzelfde neer: chaos doorstaan, klasse geleverd.

Tom Danielson ziet het anders. “De valpartij heeft Tadej eigenlijk geholpen,” schreef de Amerikaan na de race op X.

Het is een stelling die ingaat tegen het gevoel van de koers. Pogacar die vlak voor de Cipressa tegen het asfalt ging, leek het moment waarop zijn kansen vervlogen. Danielsons analyse draait er juist om hoe dat moment de koers herschikte.

Hoewel de val Pogacar duidelijk energie kostte, dwong het zowel hem als Mathieu van der Poel tot vroegtijdige, langdurige inspanningen. Zoals Danielson uitlegt: “beide renners moesten in hun drempelzones terugjagen,” waardoor de Cipressa meer werd “een gevecht tussen die twee op een langere klim.”

Die verschuiving bleek beslissend. De inspanning vóór de klim veranderde wat erna volgde, met een kopgroep die zich onder heel andere omstandigheden vormde. “Daardoor kwam de ontsnapping erna ook op het einde van een langere inspanning, net als na een langere klim.”

In die context sloeg de balans door naar Pogacar. “Ik denk echt dat het hem hielp om de koers te winnen, omdat het hem in een gunstigere situatie tegenover Van der Poel bracht.”

Die tactische uitleg houdt alleen stand dankzij het niveau dat Pogacar die dag haalde. Danielson was daar helder over. “Hij is dit seizoen en deze koers zeker sterker dan ooit binnengekomen,” zei hij, wijzend op de manier waarop Pogacar zich meteen weer oplegde na zijn terugkeer aan de kop.

Zijn inspanning richting de Cipressa sprong er uit, waarbij Danielson de positioneringsactie “krankzinnig” noemde, voordat Pogacar direct aanviel en ondanks tegenwind naar de snelste beklimming ooit reed.

Die intensiteit droeg door tot in de volledige finale. Pogacar dicteerde het tempo op de Poggio, reed Van der Poel los en dwong Tom Pidcock tot het uiterste, om vervolgens nog genoeg over te hebben om zelf de sprint op de Via Roma aan te gaan en te winnen.

Danielson benadrukte ook de rol van UAE Team Emirates-XRG in het omzetten van een chaotisch moment in een winnende positie. “Ze hadden renners om Tadej te helpen terugjagen, McNulty om hem op te schuiven en de lead-out te starten, en Del Toro fris voor een krankzinnige, explosieve lancering.”

Het was volgens hem een doorslaggevende reactie in een fase waarin structuur vaak verdwijnt. “Uitvoering op zeer hoog niveau onder druk, met vermoeidheid laat in de koers, en in de chaos.”

Hij suggereerde dat er mogelijk een miscommunicatie betrokken was bij de val, maar kaderde dat als een interpretatie en geen zekerheid.

Los van Pogacar wees Danielson op het belang van de renners het dichtst bij hem. Dat Pidcock bij Pogacar kon blijven, zette hem neer als de enige die dat niveau die dag kon evenaren, terwijl Van Aerts derde plek veerkracht toonde na in het defensief te zijn gedwongen.

Maar de hoofdconclusie blijft Pogacar.

Een val die zijn koers leek te beëindigen, veranderde haar juist. In combinatie met wat Danielson ziet als een hoger niveau dan ooit, leverde het een prestatie op die niet alleen de langverwachte overwinning in Milano-Sanremo bracht, maar ook iets groters voor het seizoen kan aankondigen.