“De grootste aller tijden, zonder enige twijfel” – Adam Blythe meent dat alleen Parijs-Roubaix nog tussen Tadej Pogacar en ‘het wielrennen uitspelen’ in staat

De zege van Tadej Pogacar in Milaan-Sanremo heeft het gesprek over zijn carrière opnieuw verschoven. Voormalig Brits kampioen Adam Blythe stelt dat de Sloveen nu binnen handbereik is van iets wat in het moderne wielrennen lang onhaalbaar leek.

Door eindelijk La Primavera aan zijn erelijst toe te voegen, heeft Pogacar een van de laatste vermeende hiaten in zijn palmares weggewerkt. Dat wakkert de discussie aan over hoe ver zijn dominantie nog kan reiken.

Blythes reactie bij TNT Sports draaide niet alleen om de uitslag, maar vooral om de manier waarop Pogacar won. Betrokken bij een valpartij vóór de Cipressa moest hij op een beslissend moment kort in de achtervolging.

Wat volgde was een razendsnelle ommekeer. Eenmaal terug voorin trok Pogacar mee het tempo de hoogte in richting de finale, om vervolgens de aanvallen te lanceren die hem uiteindelijk samen met Tom Pidcock deden wegrijden. “Hij is een beest. We hebben Pogacar al op zijn best gezien in zoveel verschillende koersen, maar vandaag was een ander niveau. Andere koek,” zei Blythe, om daaraan toe te voegen: “De koers zo openen na die val. Fenomenaal. Hij is de GOAT. Zonder enige twijfel.”

Voor Blythe was het niet zomaar een nieuwe Monument-zege, maar een optreden dat Pogacar boven vergelijking uittilde.

Nu Milaan-Sanremo binnen is, verschuift de blik direct naar wat nog ontbreekt.

Volgens Blythe is het antwoord duidelijk. “Hij moet nog één Monument winnen en dan heeft hij het wielrennen uitgespeeld. Hij moet Roubaix nog winnen en daarna de Vuelta.”

Die insteek weerspiegelt Pogacars vermogen om te winnen over het volledige spectrum van de sport. Al succesvol in Grote Rondes en Monumenten die zowel klimmers als punchers liggen, reikt zijn veelzijdigheid ver voorbij traditionele grenzen.

Het laatste ontbrekende stuk in die Monumentenverzameling is Paris-Roubaix, een koers die renners met Pogacars profiel historisch vaak heeft weerstaan.

Toch denkt Blythe dat het slechts een kwestie van tijd is. “De Vuelta kan hij waarschijnlijk met twee vingers in de neus. Roubaix is wat lastiger, maar daarna heeft de jongen het wielrennen uitgespeeld.”

Het is een gedurfde stelling, maar wel onderbouwd door recente feiten. Pogacars tweede plaats bij zijn debuut in Paris-Roubaix toonde al dat hij kan meedingen op terrein dat traditioneel specialisten bevoordeelt.

Nu Milaan-Sanremo aan zijn erelijst is toegevoegd, lijkt het idee dat hij ook Roubaix kan veroveren dichterbij dan ooit.

Zelfs zonder dat laatste Monument was Blythes conclusie stellig: “We gebruiken de term vaak, maar hij is de beste aller tijden, daar is geen spoortje twijfel over,” waarna hij toevoegde: “Er is geen renner zoals hij, er is niemand met wie we hem kunnen vergelijken. Hij is gewoon onaantastbaar.”

Milaan-Sanremo was lang een van de weinige koersen die Pogacar weerstond. Nu die barrière is weggevallen, is het gesprek opnieuw verschoven. Niet meer of hij overal kan winnen, maar of er überhaupt nog iets wezenlijks over is om te veroveren.

v