De reset van
XDS Astana Team in 2025 was gebouwd op overleven, niet op slogans. Onder degradatiedruk in het laatste jaar van de UCI-driejaarscyclus zocht de ploeg overal naar uitslagen en vertrouwde ze renners om hun koersaanpak te herzien. Begin 2026 suggereert dat die lijn niet alleen is gebleven, maar aangescherpt.
Matteo Malucelli is het voorlopig jongste bewijs, met een statementzege in de sprint in de
AlUla Tour, terwijl hij weigert precies uit te leggen wat er is veranderd.
In gesprek met Bici.Pro was Malucelli helder over wat hij niet zal onthullen. “Ik heb een oplossing bedacht die ik je niet kan vertellen, anders geven we het geheim weg,” zei hij, nadat hij maanden winterse denkwerk had geschetst, bovenop een al vruchtbare aanpassing aan zijn positie afgelopen herfst. Acht sprintzeges vorig seizoen waren niet langer genoeg. De lat lag in Europa, en dat wist Malucelli.
Die eerlijkheid is cruciaal voor het belang van zijn vroege seizoensimpact. Malucelli heeft het gat dat hij voelde nooit verhuld. “Ik kan koersen in Azië winnen. Maar vergeleken met de renners die in Europa winnen, mis ik iets,” zei hij.
Sindsdien draaide het werk om efficiëntie in plaats van pure kracht, en de consequenties waren zichtbaar toen hij Jonathan Milan in AlUla klopte zonder zijn grootste verzet te gebruiken. “De sprint die ik tegen Milan won, deed ik niet op de 11, maar op de 13,” legde Malucelli uit.
Zichtbare resultaten, verzwegen methode
Wat Malucelli wil delen, is het resultaat, niet het proces. Hij bevestigde een switch naar 165 mm cranks en een 56-tands kettingblad, met de uitleg dat zijn vorige setup zijn topsnelheid afremde.
“Met de 170’s kon ik ’m niet rondkrijgen en miste ik snelheid… in de sprint haalde ik 72, 73 km/u en daar bleef het bij,” zei hij. De wijziging heeft hem op papier niet sterker gemaakt. “Het is niet zo dat ik om bij de anderen te blijven 20 watt meer trap,” merkte hij op. “De power-to-weight blijft gelijk.”
De logica is mechanisch, niet mystiek. Een kortere crank verkleint de hefboom, een groter kettingblad vergroot de ontwikkeling, en over een sprint tellen de meters op. “Het is wiskunde,” zei Malucelli. “Je wint 26 centimeter per trap… vier meter is twee fietsen.” Verder dan dat gaat zijn uitleg niet. De rest blijft binnen de ploeg.
Die terughoudendheid weerspiegelt XDS Astana’s bredere revival. Het seizoen 2025 vroeg om pragmatisme en vertrouwen terwijl de ploeg zich terugvocht van de verkeerde kant van de ranglijst. Renners werden aangemoedigd marginal gains te vinden die zich vertaalden in punten en zeges, en de collectieve respons was genoeg om WorldTour-status veilig te stellen. Begin 2026 ademt dezelfde sfeer. Zichtbaarheid en resultaten zijn er, het stappenplan niet.
De wederopstanding van Astana was een van de verhalen van 2025
Een patroon, geen uitschieter
Malucelli’s winst in AlUla past naadloos in dat patroon. Ze kwam samen met GC-relevantie voor de ploeg en doorlopende flow richting februari, niet als een losstaande verrassing. Cruciaal is dat Malucelli zijn eigen progressie realistisch kadert. “Als we tien sprints doen, verlies ik er acht,” zei hij over Milan. “Maar elke drie sprints gaat er één niet perfect voor hem… Als ik er twee van de tien win, ben ik blij.” Het is zelfvertrouwen zonder bravoure, passend bij een ploeg die zich herbouwde met kleine, herhaalbare winsten.
Het etiket dat Malucelli al jaren volgt, komt ook onder de loep. Gevraagd naar zijn imago als sprinter die in het Oosten wint maar niet in Europa, wees hij op nipt verlies en kansverdeling in plaats van geografie. “Laten we 20 sprints in Europa doen en kijken hoe het loopt,” zei hij. “Ik ga uiteraard geen 10 koersen winnen, want het niveau ligt hoger. Maar laten we het proberen.”
Die uitdaging loopt nu door in de komende weken. De UAE Tour doemt op als test of de winst opnieuw vertaalt, terwijl praten over een start in de Giro d'Italia afhankelijk blijft van resultaten. Malucelli heeft de vraag gesteld; de ploeg overweegt het.
Voor nu blijft het evenwicht dat XDS Astana’s opleving definieert intact. Het bewijs is publiek. De redenering niet. Zoals Malucelli het, glimlachend maar onwrikbaar, samenvatte: “Ik kan het je niet vertellen, anders geven we het geheim weg.”