“Dat is waarschijnlijk de beste sprint die ik ooit heb gedaan” – Tom Pidcock neemt zijn Milaan-Sanremo-vorm mee naar Catalonië met een sterke prestatie in etappe 1

Tom Pidcock eindigde als derde in de openingetappe van de Volta a Catalunya 2026. Geen zege, wel de bevestiging dat de Brit het vroege seizoen in wellicht de beste vorm van zijn carrière is begonnen.

Slechts enkele dagen na zijn tweede plaats in Milano-Sanremo, waar alleen Tadej Pogacar hem klopte in een sprint met twee, zat Pidcock opnieuw mee vooraan in een veeleisende finale.

Op een etappe die verschoof van gecontroleerde vlucht naar selectieve, nerveuze finale, bewees hij zich opnieuw in een sprint van een uitgedund peloton.

“Ja, het was eigenlijk precies zoals iedereen zei. Hard langs de kust, op en af, met zijwind, rugwind en tegenwind,” zei Pidcock na de etappe tegen Cycling Pro Net, terugblikkend op een finale die veel meer vroeg dan pure topsnelheid.

De gelijkenissen tussen zijn Sanremo-rit en deze opener waren duidelijk. Beide kenden lange, afmattende aanlopen gevolgd door explosieve finales waarin positie en timing doorslaggevend waren.

In Catalonië werd dat nog versterkt door late agressie van UAE Team Emirates XRG, dat met een versnelling in de slot-10 kilometer het peloton even brak en een schifting forceerde. Pidcock bleef constant in de voorste groep en positioneerde zich bij de favorieten terwijl de koers kantelde.

Die vaardigheid om tempowisselingen te overleven en dan alsnog een competitieve sprint te brengen, wordt steeds meer een handelsmerk. Zoals Pidcock uitlegde: “Natuurlijk moet je daar gewoon voorin zitten, want het is zo’n technische finale. Ik moest iets te vroeg aangaan. In zo’n sprint, als je snelheid verliest, is het voorbij.”

Toen het in de finale weer samenkwam, draaide de etappe uit op een snelle, technische sprint met een uitgedunde maar sterke groep.

Pidcock ging vroeg van ver en leek even op winst te sturen. Remco Evenepoel kwam in de laatste meters voorbij, waarna Dorian Godon beide renners op de streep klopte in een fotofinish.

Ondanks de nederlaag haalde Pidcock veel vertrouwen uit zijn sprint. “Maar ik denk dat dit waarschijnlijk de beste sprint van dit type is die ik ooit heb gedaan, dus daar kan ik tevreden mee zijn.”

Die inschatting gaat verder dan het resultaat. Tegen een veld met klassementsrenners en sterke afmakers kon hij na een zware etappe mee met hun versnelling, iets wat in het verleden niet altijd vanzelfsprekend was.

Er waren wel signalen dat het niet moeiteloos ging. Pidcock gaf toe dat zijn benen in het begin niet goed aanvoelden en pas gaandeweg beter werden. “Vanmorgen zei ik dat het geen heel zware koers was en dat ik hersteld was, het ging prima. Maar eigenlijk waren mijn benen bij de start behoorlijk zwaar. Daarna voelden ze veel beter in de finale.”

Die opwaartse lijn kan belangrijk zijn voor de rest van de week. Met zwaardere bergetappes op komst is kunnen groeien in koers, in plaats van weg te deemsteren, een belangrijk wapen.

Voor nu is de conclusie helder. Na zijn sterke optreden in Milano-Sanremo bevestigde Pidcock in Catalonië met opnieuw een topniveau dat zijn vorm geen toeval is, maar iets dat de komende koersen kan bepalen.