“Daar stond vroeger een materiaalpost”: Oliver Naesen legt uit hoe een kleine aanpassing Van der Poels Roubaix ondermijnde

De grootste What If van Parijs-Roubaix 2026 was zonder twijfel Mathieu van der Poel. De koers van de Nederlander kantelde in één moment, op meer dan 90 kilometer van de finish. Van der Poel trof op de iconische kasseienstrook Trouée d’Arenberg een snelle leegloper.

Maar Alpecin-Premier Tech was bereid alles op te offeren voor zijn kopman; Jasper Philipsen stopte meteen en bood zijn eigen fiets aan, maar werd weggewuifd vanwege onverenigbare klikpedalen. Even later dook Tibor del Grosso op. Zijn eigen fiets had ook een lekke band, maar nog één bruikbare band die snel werd verwisseld met Van der Poels lege… Om vervolgens een paar honderd meter later opnieuw met pech stil te vallen.

Toen Van der Poel uiteindelijk te voet het einde van de sector bereikte en uit de volgwagen een reservefiets kreeg, was de achterstand op de leiders – Tadej Pogacar en Wout van Aert – al opgelopen tot twee minuten.

Het leek het einde van zijn kansen op Parijs-Roubaix. Oliver Naesen, die passeerde, dacht er net zo over en vertelde zijn ervaring in de HLN-wielerpodcast: “Ik reed door Arenberg en zag al snel Tibor Del Grosso wandelen.”

Normaal hoeft een lek daar niet fataal te zijn, aldus Naesen. Maar de editie van 2026 was anders, en dat kan Van der Poel de das om hebben gedaan. “Vroeger stond daar een materiaalpost, maar dat was dit jaar niet toegestaan. Dat maakte een groot verschil.”

Na Del Grosso zag Naesen nog iemand van Alpecin-Premier Tech. Dat was Jasper Philipsen. “Toen vloog de wagen voorbij. Half door het gras, half over de strook. Je zag meteen dat ze in crisis waren. Ze stormden echt langs ons. Toen wist ik dat er iets mis was met Mathieu. En aan het einde van de strook zag ik hem daar lopen.”

Even later kwam Van der Poel terug aansluiten bij de groep van Naesen. De koers leefde nog voor Van der Poel, voor wie heel het voorjaar om deze dag draaide. Toch leek hij de situatie grotendeels te controleren, mede dankzij zijn sterke ploeg. “Hij was nog heel ontspannen. Edward Planckaert bracht hem terug naar een kleiner groepje met Philipsen, die zich daar leegreed tot twee stroken na Arenberg.”

Met nog zeventig kilometer te gaan nam Van der Poel zelf het initiatief. Hij versnelde meteen weg uit de groep van Naesen en dichtte de kloof naar het gezelschap met Nils Politt of Gianni Vermeersch. “Hij zette ons daar meteen uit het wiel. Terug naar de groep die voor de negende plaats reed.”

De 31-jarige stopte daar niet. Uiteindelijk kwam hij slechts 15 seconden tekort om Pogacar en Van Aert te bereiken. Jasper Stuyven profiteerde van het gepoker in de groep die om plaats drie streed en verzekerde zich van het podium… en daar vlak achter zat Van der Poel – die mogelijk de sterkste man in Frankrijk was afgelopen zondag… ware het niet voor Arenberg.

“Uiteindelijk werd hij nog vierde… Dat leek onmogelijk in Arenberg. Als je daar pech hebt, is het meestal over en uit. Er valt altijd wel iemand in de eerste meters. Dan kunnen de wagens er niet door. Zo gaat het daar altijd.”