Analyse – UAE haalde ooit alle toppers voor de Tour de France binnen, nu verliest Tadej Pogacar sleutelknechten aan rivaliserende ploegen

De Tour de France 2026 nadert, met Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard tegenover elkaar. Ook renners als Paul Seixas en Remco Evenepoel gaan vol voor het niveau van de wereldkampioen. UAE Team Emirates - XRG lijkt nog steeds de sterkste ploeg in Frankrijk, maar Pogacars knechten worden één voor één door rivalen weggekocht.

Het profwielrennen groeit en de laatste jaren zijn de budgetten bij enkele ploegen fors toegenomen. UAE Team Emirates - XRG kroonde zich de voorbije jaren tot de absolute nummer één. Maar komt er een einde aan die hegemonie?

Geld betekent macht en invloed. Dat geldt voor elke sport, en wielrennen is geen uitzondering. Zelfs met strakke financiële sturing en efficiënte besteding is het lastig opgewassen tegen ploegen met de grootste budgetten, simpelweg omdat die makkelijker de renners kunnen contracteren die zij willen en als de besten inschatten.

Netcompany INEOS had in de jaren 2010 een opvallend budget van circa €50 miljoen. Daarmee zaten ze boven de rest en konden ze niet alleen topleiders als Chris Froome, Bradley Wiggins en Geraint Thomas opstellen, maar ook een trend zetten: een batterij van ’s werelds beste klimmers en klassiekerspecialisten aantrekken om hen te omringen.

Neem de Tour de France 2017, waar de titelverdediger de volgende knechten had: voormalig wereldkampioen Michal Kwiatkowski; ex-wereldkampioen tijdrijden Vasil Kiryienka; Geraint Thomas, die het jaar erop de Tour zou winnen; Mikel Landa in de bloei van zijn carrière; Parijs-Nice-winnaar Sergio Henao; en ervaren superknechten als Mikel Nieve, Luke Rowe en Christian Knees. Voor Team Sky was de formule simpel: overspoel de ploeg met budget, haal de besten voor elk terrein en bouw een vesting rond Froome.

Die tactiek werkte, dus het was geen verrassing dat andere sponsors en staten grote sommen investeerden om Sky’s succes te kopiëren. De missie om met enkele tientallen miljoenen per jaar een Tour-dominante ploeg te worden, was voor veel grote bedrijven bijzonder verleidelijk.

In de jaren 2020 verschenen zo twee nieuwe superploegen. Team Visma | Lease a Bike, voorheen Jumbo-Visma, leefde tot en met 2023 de droom: Jonas Vingegaard won twee keer de Tour de France, Primoz Roglic pakte Grand Tours bij de vleet, en in 2023 won de ploeg zelfs alle drie grote rondes met verschillende renners, toen zelfs Sepp Kuss uit zijn schulp kroop om de Vuelta a España te winnen.

Moderne training en voeding werden naar een hoger plan getild. Maar Visma stond niet alleen. Naarmate de jaren 2020 vorderden, overtuigde de ultraslimme en getalenteerde Tadej Pogacar de UAE om zwaar te investeren, met als doel de Tour de France, de Wereldkampioenschappen, de monumenten en vrijwel alles wat te winnen valt. Het nieuwe budget: €60 miljoen. Pogacar verdient naar verluidt €8 miljoen per seizoen, veruit het hoogste salaris van het peloton.

Maar Pogacar wint de Tour niet alleen, zeker niet tegen een Visma dat sinds zijn gouden jaren op revanche uit is. In 2022 kwam João Almeida; in 2023 Adam Yates en Tim Wellens; in 2024 Isaac del Toro, Pavel Sivakov en Nils Politt; in 2025 Jhonatan Narváez en Florian Vermeersch. Stap voor stap haalden ze de beste klimmers, klassiekerspecialisten en toptalenten uit het hele peloton.

UAE’s Tourselectie van 2024 was een schoolvoorbeeld van hun vuurkracht. Pogacar kreeg in de bergen steun van João Almeida, Adam Yates, Juan Ayuso, Pavel Sivakov en Marc Soler, terwijl Tim Wellens en Nils Politt hem door vlakke en heuvelritten loodsten. Elk van deze renners kon zelf mikken op het klassement, de bolletjestrui of ritwinst op uiteenlopende terreinen. ‘Het nieuwe Team Sky’ is misschien wat kort door de bocht, maar alleen omdat Visma evenzeer alles op alles zette om zijn sterkste ploeg aan de start te krijgen, waardoor het gat met de grootste rivaal klein bleef.

In 2025 haalde de ploeg Jhonatan Narváez, een van de weinigen die in 2024 Pogacar rechtstreeks klopte in een etappe: de openingsrit van de Giro d’Italia. Dat was vermoedelijk een persoonlijke wens van Pogacar, die de explosiviteit en punch op korte hellingen van de Ecuadoraan erkende.

Pogacar is een klimmer, maar veel meer dan dat. Hij is ook de beste puncher ter wereld en vergeleken met andere topklimmers zoals Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel beschikt hij over veel meer explosiviteit. Narváez werd gehaald met een duidelijk doel: lead-outs voor aanvallen bergop. Kijk naar het Critérium du Dauphiné 2025 en de Tour – bijvoorbeeld de klim naar Hautacam. De versnellingen van Narváez waren zo venijnig dat alleen iemand als Vingegaard hem en Pogacar kon volgen.

UAE had de kunst geperfectioneerd om de ideale mannen rond Tadej Pogacar te contracteren. Maar aan elke heerschappij komt een eind. De Emiratische ploeg lijkt zijn piek te hebben bereikt in het omringen van Pogacar met de beste knechten die met diepe zakken te vinden zijn, nu nieuwe rivalen op de markt opstaan en rechtstreeks uithalen naar ’s werelds topteam.

Er zijn twee zwaargewichten die niet centraal staan in dit verhaal, maar wel een kanttekening verdienen: Red Bull - BORA - hansgrohe en Lidl-Trek. Beide ploegen hebben sinds de zomer van 2023 instroom gekregen van grote Europese financiële supermachten: respectievelijk Red Bull en Lidl. Beide teams opereren nu met budgetten van €40-50 miljoen, in hetzelfde bereik als Visma en INEOS; en niet ver van UAE.

Belangrijker dan het jaarbudget is echter de mogelijkheid om op specifieke momenten enorme bedragen in te zetten. Red Bull kocht in de winter van 2023-2024 het contract van Primoz Roglic af; en sloeg afgelopen winter opnieuw toe met de komst van Remco Evenepoel. Zijn salaris bedraagt nu circa €6 miljoen en je kunt stellen dat de afkoopsom om zijn eerdere contract bij Soudal - Quick-Step te beëindigen daar niet ver onder lag.

Lidl-Trek zit qua Grote Ronde-specialisten misschien net iets daaronder, maar hun afkoop van Juan Ayuso’s UAE-contract zou volgens schattingen tot wel €10 miljoen hebben bedragen – al moet die waarde met een korreltje zout worden genomen. Deze twee ploegen kunnen dit opnieuw doen, en nu steeds meer renners lopende contracten verbreken, is de onvoorspelbaarheid van de markt toegenomen.

UAE zou hier eveneens van kunnen profiteren, maar de waarheid is dat dit niet is gebeurd. Hoewel kritiek niet op zijn plaats is, waren UAE’s vier aanwinsten voor 2026 flets en van geen van hen wordt verwacht dat ze meedoen in de discussie voor de Tour de France. Maar de mannen die wél met Pogacar de Tour rijden, zouden zomaar kunnen vertrekken.

In 2025 had UAE Tadej Pogacar, João Almeida, Juan Ayuso, Adam Yates en ook de doorgebroken Isaac del Toro, die in een razend tempo naar de top klom. Zoveel kopmannen en individuele ambities uit elkaars vaarwater houden bleek onmogelijk; en Ayuso is vertrokken.

UAE’s Tour de France-selectie zal bestaan uit Tadej Pogacar, Isaac del Toro, Tim Wellens, Brandon McNulty, Florian Vermeersch en hoogstwaarschijnlijk Adam Yates. Marc Soler stond oorspronkelijk op de lijst voor de Franse Grote Ronde, maar na een bekkenbreuk opgelopen in de Giro d'Italia is die kans vrijwel nihil. Pavel Sivakov was niet meteen bevestigd voor de Tour, maar zijn selectie lijkt aannemelijk. De achtste plek gaat vermoedelijk naar Nils Politt, vertrouwde wegkapitein en vlaktespecialist die de Sloveen al in vele koersen uit de problemen hield.

Politt en Sivakov zitten in hun contractjaar. En Pavel Sivakov verlaat de ploeg. UAE zit vooraan aan de onderhandelingstafel met Paul Seixas – de nieuwste ‘supertalent’ van het peloton. UAE is niet de enige, elk topteam wil de Fransman binnenhalen wanneer zijn contract eind 2027 afloopt.

Maar op basis van wat hij op 19-jarige leeftijd al heeft laten zien, kun je realistisch gezien alleen Decathlon CMA CGM Team en UAE Team Emirates - XRG beschouwen als ploegen die de Fransman in 2028 en verder onder contract hebben. De renner die mogelijk Frankrijk zijn eerste Tour de France-winnaar in letterlijk decennia bezorgt, heeft zoveel aandacht getrokken dat men zelfs overweegt naar een Zwitserse licentie te switchen om Seixas een gunstiger financieel kader te bieden; zelfs de Franse president Emmanuel Macron zou met Seixas hebben gesproken. Frankrijk wil Seixas dolgraag, en Decathlon lijkt te kunnen profiteren van steun waarop het nooit had gerekend.

De opmars van Seixas kwam op het perfecte moment voor Decathlon, het voormalige AG2R, dat nu twee Franse commerciële zwaargewichten als geldschieters heeft. Het geüpdatete budget ligt rond €40 miljoen en de winteraanwinsten waren luxueus, niet alleen qua naam maar ook qua kwaliteit. Tiesj Benoot, Tobias Lund Andresen, Matthew Riccitello en Olav Kooij zijn allemaal nieuw – van wie de laatste naar verluidt voor €3 miljoen tekende, het hoogste salaris voor een sprinter in de geschiedenis van de sport.

Decathlon wil naar de top van de sport, het fundament is gelegd en nu hebben ze hun eigen ‘Pogacar’. Het voelt sterk als UAE in 2020: een ploeg met weinig orde, een opgevoerd budget, een onthulde supertalent, en vervolgens een duidelijke hiërarchie rond een piepjonge kopman. Daarmee kwam er nog meer geld. Decathlon klom razendsnel naar het niveau en budget van de ploegen die mikken om de nieuwe UAE te worden.

En ze slaan terug. Pavel Sivakov sluit zich volgend seizoen bij Decathlon aan, dat lijkt op dit moment vrijwel zeker. UAE wil Paul Seixas vastleggen, en Decathlon probeert hem niet alleen te behouden maar reageert keihard. Ze halen een van Pogacar’s trouwste knechten binnen, niet alleen een nieuwe helper en landgenoot voor Seixas, maar ook iemand met persoonlijke en waardevolle inzichten over Pogacar; informatie die vanaf 2027 tegen de Sloveen kan worden gebruikt.

UAE heeft de transfermarkt niet langer in een wurggreep. En hun overvloed aan toppers betekent dat ze niet ieder individu evenveel kunnen bieden als een ploeg die al haar pijlen op één target richt. Naar verluidt is Sivakov een salaris van €1,5 miljoen per jaar geboden, uitzonderlijk hoog voor een renner die zelden voor eigen resultaat rijdt maar de voorbije seizoenen wel essentieel was voor Pogacar’s successen.

Maar UAE verliest nog een belangrijke renner: Jhonatan Narváez. Zoals eerder gesteld vecht UAE op de markt niet tegen één ploeg, maar tegen een steeds grotere school haaien. Decathlon aast op Sivakov; Netcompany INEOS gaat voor Narváez; en Nils Politt zou zomaar het doelwit kunnen zijn van een derde ploeg zoals Red Bull of Lidl-Trek, beide Duitse topteams die graag de beste klassiekerspecialist van hun land in de selectie willen hebben.

Maar terwijl Politt een open vraag blijft, is Narváez dat niet. Hij werd bij INEOS weggetekend tot en met 2025, kende perfecte jaren bij UAE; in 2026 krijgt hij meer ruimte en vrijheid, maar alles wijst op een terugkeer naar de Britse ploeg.

Dat kan verrassend overkomen. Narváez kreeg niet alleen meerdere keren leiderschap, hij maakte die kansen ook uitstekend af. Hij won vorig jaar de Tour Down Under en leidde UAE in meerdere najaarskoersen; dit voorjaar kreeg hij een vrije rol in de Giro d’Italia, waar hij al drie etappes won. Een renner van onschatbare waarde; hij sloot bij UAE aan onder vergelijkbare voorwaarden als Tim Wellens – af en toe vrijheid in koersen die hem liggen, en ondersteuning voor Pogacar in de grote klassiekers en Grote Rondes. UAE heeft bovendien de financiële slagkracht, waardoor het lastig te duiden is waarom Narváez van plan is terug te keren naar INEOS, waar zijn mogelijkheden vergelijkbaar zullen zijn.

Het antwoord ligt vermoedelijk in het geld, want INEOS blijft een supermacht van €50 miljoen die de laatste seizoenen meer focus legt op de klassiekers en minder op de Grote Rondes. Deze winter kochten ze Oscar Onley’s Picnic PostNL-contract voor enkele miljoenen af, en Narváez moet hun grote troef richting 2027 worden.

De transfer is de voorbije maanden al meermaals als zo goed als rond bestempeld. Je zou kunnen betogen dat zijn huidige vrijheid en succes in de Giro het sterkste teken zijn dat hij bij UAE past; maar zondag meldde het Italiaanse medium TuttoBiciWeb dat de overstap nog steeds waarschijnlijk is, ondanks de beste inspanningen van UAE.

UAE wordt aan de naden uiteengetrokken, nu rivalen jacht maken op hun beste knechten om hen mogelijk de komende seizoenen tegen Pogacar zelf uit te spelen. De opmars van Paul Seixas; de constante dreiging van Paul Seixas en de Remco Evenepoel–Florian Lipowitz-alliantie bij Red Bull zijn verschillende verhaallijnen die UAE en Pogacar zelf moeten managen. Als winnaar van de edities 2024 en 2025, en met alles wat hij de laatste jaren heeft laten zien, start elk team de Tour van 2026 met het vizier op de troon waarin Pogacar zijn naam heeft gekerfd. En in 2027 is het maar de vraag of UAE nog de superploeg zal zijn die het de afgelopen jaren was.