ANALYSE – Netcompany INEOS heeft een GROOT probleem richting de Tour de France 2026, is dat te verhelpen?

De Tour de France 2026 komt snel dichterbij. Binnen minder dan drie weken staat Netcompany INEOS in Barcelona aan de start, op zoek naar een ronde die de enorme investering in de ploeg rechtvaardigt. Maar er zijn veel problemen: enkele renners zijn geblesseerd, anderen uit vorm; en een “acht” die in deze tijd van het jaar allerminst vaststaat.

De Britse ploeg presenteerde, nog voor de start van de Giro d'Italia, een nieuwe sponsor in de vorm van Netcompany, een Deens IT-bedrijf dat een investering van €100 miljoen spreidt over vijf seizoenen (gelijk aan €20 miljoen per jaar). De toekomst van het team is veilig, maar de investering moet worden waargemaakt.

In de jaren 2010 liet een budget van €50 miljoen de Britse ploeg de sport domineren, met vier verschillende Tour de France-winnaars – en nog veel meer titels, aangezien Chris Froome zelf vier keer won. In de jaren 2020 zou dit budget de ploeg niet meer aan de absolute top zetten, maar wel in de buurt houden.

Maar een reeks transfers heeft het Grand Tour-potentieel van de ploeg uitgehold, en de weg terug naar de top verloopt allesbehalve soepel. Helaas voor de door Dave Brailsford geleide formatie kan de Tour de France 2026 een donkere editie worden.

In 2020 leek alles klaar voor een nieuw gouden decennium van INEOS. De vorige vijf edities van de Tour waren gewonnen door de ploeg, en in de laatste drie zelfs door drie verschillende renners. In dat seizoen herstelde Chris Froome van zijn levensbedreigende crash, al was duidelijk dat zijn dominantie in het profpeloton waarschijnlijk voorbij was.

Hij won in 2013, 2015, 2016 en 2017. In 2018 nam Geraint Thomas over. De Welshman was geen ‘jonge wolf’, maar een ervaren renner. Niet de toekomst van INEOS, wel getalenteerd genoeg en een laatbloeier in de drie weken-koersen.

2019 bracht de nieuwe kroonjuweel van de ploeg: Egan Bernal. Dat jaar leverden zijn hooggebergte- en lange klimprestaties hem op 22-jarige leeftijd het geel op, toen uitzonderlijk. Geld, ervaring, ongelooflijk talentvolle jongeren… INEOS had alles. Hoe is het dan misgegaan?

Er zijn veel verklaringen, sommige buiten de schuld van de ploeg. Bernal reed geen sterke Tour in 2020, maar won in 2021 de Giro d'Italia. In 2022 kwam hij in het tussenseizoen zwaar ten val tijdens training, met levensgevaar en meerdere breuken tot gevolg, waardoor hij vrijwel het hele jaar out was. Hoewel hij terug is op zijn beste niveau, maakte hij niet dezelfde sprong als anderen de laatste jaren, en is hij in het huidige tijdperk geen realistische kandidaat om een Grote Ronde te winnen.

Het transferbeleid en -succes van de ploeg is een grote factor in de neergang als supermacht. De ploeg verloor klassementsmannen als Richard Carapaz, Adam Yates, Richie Porte, Eddie Dunbar (allemaal in 2022), Tao Geoghegan Hart, Pavel Sivakov, Daniel Martínez, Luke Plapp… Niet dat al deze renners om een eindzege zouden strijden, maar binnen deze groep zouden sommigen dat vandaag nog kunnen, terwijl anderen cruciale ondersteuning hadden kunnen bieden.

Daarnaast stopte Geraint Thomas afgelopen winter, terwijl een intern conflict Tom Pidcock in 2024 deed vertrekken. Pidcock bewees direct na zijn vertrek eindelijk zijn Grand Tour-potentieel. Andere uitgaande transfers, zoals Dylan van Baarle vlak na zijn zege in Parijs-Roubaix, en Jhonatan Narváez eind 2024, verzwakten het klassieke blok.

De Britse ploeg noteerde een fors negatief saldo. Er kwamen wel Tobias Foss, die zijn potentieel als klassementsrenner niet verzilverde; Leo Hayter, die tijdens zijn periode bij de ploeg half met topsport stopte; en Thymen Arensman, wellicht de grootste GC-hoop voor de komende jaren.

Je kunt aanvoeren dat de opmars van Joshua Tarling een sterke troef is, maar één renner kan het vertrek van zovelen niet compenseren. Tot dit jaar had de ploeg zelfs geen officieel beloften-team – een kras op het imago van wie binnen enkele jaren de beste ploeg ter wereld wil zijn. Terwijl UAE, Visma, Lidl en Red Bull - BORA profiteren van eigen kweek, probeerde INEOS talent aan te trekken of weg te kopen. En hoewel dat soms lukte, liep de ploeg steeds achter de feiten aan in plaats van voorop.

In 2025 zijn belangrijke versterkingen gehaald. Maar daarover zo meteen meer…

Carlos Rodríguez werd prof in 2020 en had ‘de uitverkorene’ kunnen zijn. Nog in 2020 leek de ploeg de concurrentie te slim af met een ongelooflijke renner: een klimmer direct uit de juniors, maar geen absolute toptarget op de markt. In 2021 werd hij tweede achter Tobias Johannessen in de Tour de l'Avenir, waarna hij in zijn Grote Ronde-debuut in 2022 zijn klassementsvermogen bewees met plaats zes.

Een jaar later werd Rodríguez vijfde in het eindklassement van de Tour de France, in een editie die werd gedomineerd door de strijd tussen Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard. Terwijl het duo onderling vocht, pakte Rodríguez zijn grootste zege door in Morzine voor hen te winnen. Op 22-jarige leeftijd, met nog veel groeimarge, had hij misschien wel het meeste potentieel om ‘de uitverkorene’ te worden.

In 2024 won de Spanjaard de koninginnenetappes van de Ronde van Baskenland en de Tour Auvergne, en pakte hij het eindklassement in de Tour de Romandie. Maar Rodríguez heeft een groot probleem: hij valt. Vaak.

In 2024 zette hij geen stap vooruit, hij werd 7e in de Tour en 10e in de Vuelta. Dat kun je afdoen als een minder jaar, dat gebeurt. Maar in 2025 ging zijn niveau verder omlaag. Rodríguez crashte in de UAE Tour en stapte af. Vervolgens ging hij in de Tour de France opnieuw onderuit, met een bekkenbreuk en een seizoen dat in juli al voorbij was.

Dit jaar ging de Spanjaard weer hard en aan hoge snelheid tegen de grond in de Tour de Romandie. We kunnen ook zijn Vuelta-crash van 2022 toevoegen, waar hij ondanks een val in de slotweek, met overal bloedige wonden, toch hoog in het klassement eindigde. Rodríguez crasht voortdurend, en zoals we bij andere renners hebben gezien is dat een groot probleem in een tijd waarin het niveau van het peloton voortdurend stijgt.

In plaats van zijn niveau te verbeteren, zit de Spanjaard gevangen in een cyclus van revalideren, en de afgelopen anderhalf jaar heeft dat zijn loopbaan het meest getekend.

Tweede in de Tour de la Provence was een veelbelovende start van 2026; maar daarna werd hij 23e in Parijs-Nice, 26e in Catalonië, 12e in Romandië en nu 20e in Auvergne. Wel moet worden gezegd dat hij afgelopen week in Frankrijk een goed niveau haalde, met een zesde plaats in de slotetappe.

Maar hij was ook de derde optie van de ploeg, achter Oscar Onley en Kévin Vauquelin. Dat bleek in de ploegentijdrit, waar hij ver voor de finish moest lossen. Uiteindelijk sloot hij de koers af als beste klimmer van het team, maar de lat lag niet heel hoog...

De ploeg zette voor de Giro d'Italia in op Thymen Arensman en Egan Bernal, met Filippo Ganna en Egan Bernal op jacht naar ritzeges. Een goed plan, en je kunt stellen dat ze hun doelen bijna haalden. In de Tour zouden ze rekenen op Oscar Onley, Kévin Vauquelin en Carlos Rodríguez voor een sterk klassement; met Thymen Arensman erbij om in de bergen te ondersteunen of zelf het klassement te bekijken... Dorian Godon voor sprints en vluchten; Joshua Tarling en Michal Kwiatkowski voor een perfecte mix van ervaring en pure power... En nog twee plekken voor zeker veelbelovende talenten. Eerlijk, een goed plan en een uitgebalanceerde ploeg.

Maar dat geldt alleen als iedereen op niveau is. Onley werd vorig jaar vierde in de Tour, met beperkte steun van Team Picnic PostNL. Hij is Brits, jong, en zijn afkoopsom kostte de ploeg miljoenen. De ploeg wil hem als kopman laten slagen, en dat is terecht, hij heeft op de weg laten zien hoe goed hij is.

In Auvergne kwam hij ten val en hing hij naar verluidt aan een boom boven een ravijn, na een crash in de afdaling richting Crest-Voland in etappe 6. Zware blessures bleven gelukkig uit, maar hij liep meerdere kwetsuren en een schouderluxatie op. Ten tijde van publicatie is er geen bevestiging of Onley naar Barcelona afreist. En als hij dat doet, komt hij terug van significante blessures. Met de concurrentie die INEOS treft, zou een herhaling van plaats vier al een geweldig resultaat zijn.

Diezelfde dag crashte Joshua Tarling en brak zijn sleutelbeen. Dat is een groot probleem voor de ploeg, die met veel topklimmers aan de start komt en sterke rouleurs nodig heeft om hen voorin het peloton te houden. Bij afwezigheid van Filippo Ganna lag die taak bij Tarling. Als hij niet kan starten, moet de Britse ploeg hem vervangen, en er zijn simpelweg geen mannen met het uitzonderlijke talent van de jonge Brit.

Dan is er Kévin Vauquelin. In Parijs-Nice steunde de ploeg Onley en bleef bij hem in de waaierrit, waardoor de Fransman alleen achterbleef en moest jagen. Onley kraakte later, terwijl Vauquelin geweldige benen toonde. Hij was woedend na afloop. Tijdens de ploegentijdrit in Auvergne was Vauquelin opnieuw furieus nadat Onley materiaalpech kreeg en werd besloten te wachten. Vauquelin wilde de ritzege, het geel en zijn eigen klassementskansen – die in beide Franse koersen ondergeschikt werden gemaakt.

Hij tekende met de belofte ook kopman te zijn, en als renner gericht op eigen resultaten. Na Onleys opgave en tijdverlies voor Carlos Rodríguez in Auvergne, kreeg de Fransman feitelijk de kans om te imponeren en de ploeg te overtuigen dat hij deze juli de man was om volledig op in te zetten in Frankrijk. Vorig jaar bij Arkéa kende hij een topseizoen en werd hij ook zevende in de Tour de France.

Maar afgelopen week volgde een teleurstellende reeks uitslagen in de bergetappes, en eindigde hij als 15e in het eindklassement. In de laatste bergetappe sprong hij mee met Laurens de Plus en Carlos Rodríguez in de vlucht van de dag, en beiden leken voor hem te werken. Op de slotklim moest hij lossen terwijl het duo het tempo aanvoerde in de groep.

Je kunt stellen dat Vauquelins beste vorm nog moet komen, maar de prestatie stemt niet hoopvol, en zijn topniveau lijkt in realistische zin slechts goed voor een plek in de top 10.

Na Auvergne staat de ploeg er figuurlijk gezien langs de kant voor. Onley is geblesseerd en verschijnt mogelijk niet aan de start; Vauquelin is uit vorm; en Rodríguez kan een stap zetten, maar met het huidige pelotonsniveau is een top 10 ook voor hem het maximaal haalbare. Thymen Arensman zou als verrassende klassementsman kunnen opduiken, maar na de Giro d'Italia is dat veel gevraagd van de Nederlander.

Maar de ploeg heeft zoveel klassementsopties dat ze dat moeten balanceren met knechten. Dorian Godon jaagt op eigen resultaten; de ploeg kan renners als Sam Watson, Axel Laurance of Magnus Sheffield meenemen, maar dat zijn pure rittenkapers en zelfs als ze zich volledig in een knechtenrol schikken, zijn het renners voor heuvelwerk, niet voor vlak of hooggebergte.

De ploeg kan besluiten het klassement niet langer als hoofddoel te zien, het secundair te maken, en met rittenjagers naar de Tour te trekken met die prioriteit. Maar dat vergt ook een moedige beslissing van Brailsford, Geraint Thomas en co., die Onley en Vauquelin juist haalden om hen voluit te steunen.

Het kan de juiste keuze zijn, enigszins de druk wegnemend bij de klimmers, wat zeker nodig is als ze als absolute kopmannen aan de start komen – zeker zonder garanties op een topresultaat.

De Britse ploeg staat de komende weken voor een lastige keuze: wat wordt de prioriteit in de Tour de France? Er zal weinig meer veranderen tijdens de Tour de Suisse, want het Tour-blok van de ploeg reed bijna volledig in Auvergne, en de meeste resultaten liggen al op het bord bij INEOS.