Lucinda Brand vatte haar nieuwste zege in de
GP Sven Nys Baal nuchter samen: een koers waarin beheersing zwaarder woog dan aanvalslust.
“Misschien had de concurrentie wat meer tijd nodig om in de wedstrijd te komen. Puck kwam op het einde sterk opzetten. Ik reed een tempo dat ik kon volhouden.”
Die aanpak bepaalde vanaf de openingsronde het koersbeeld. Brand pakte vroeg de kop en sloeg snel een beslissend gat, zonder te forceren. Ze vond een ritme waarmee ze het parcours én de gaten erachter kon controleren zonder over haar grens te gaan.
Pieterse: “Daar heb ik het voor mezelf verknoeid”
Voor
Puck Pieterse draaide de wedstrijd om één moment vroeg in de koers. “Ik kwam eigenlijk goed weg,” legde ze uit. “Toen kwamen we bij de trappen. Die waren niet volledig bedekt, ik zette op glad hout en gleed weg. Daardoor moest ik meteen in de achtervolging.”
Die slipper kostte duur. “Ik zag dat Lucinda, samen met Zoe en Jolanda, al een gaatje had,” zei Pieterse. “Voor mezelf heb ik het daar verknoeid. Ik probeerde snel mijn eigen ritme weer te vinden, maar ik ben nooit meer echt in de koers geraakt.”
Toch gaf Pieterse de hoop op een ommekeer niet meteen op. “Natuurlijk hoopte ik dat ik terug kon komen,” voegde ze toe. “Ik wist dat zij een foutje zou moeten maken, maar dat gebeurde niet.”
Uiteindelijk was het contrast duidelijk. Brand reed binnen haar perken en dicteerde de koers op haar voorwaarden, terwijl Pieterse de gevolgen van één vroege misser moest managen. In Baal woog controle zwaarder dan risico – en Brand liet haar rivale geen opening.