“Je ontbijt met je vriendin, je start je Lambo en je rijdt naar de cross”: voormalige Nederlandse renner meent dat het veldrijden te leuk blijft voor Van der Poel om ermee te stoppen

Mathieu van der Poel is deze winter opnieuw ongenaakbaar: negen starts, negen overwinningen, telkens met schokkend gemak. De regerend wereldkampioen heeft nog drie World Cup-wedstrijden op zijn programma voordat de focus naar het nieuwe wegseizoen gaat.

Zijn recente optredens waren onderwerp van gesprek bij Laurens ten Dam en veldritkenner Thijs Al. “Ik denk dat Mathieu in deze periode berekender heeft gekoerst. Ik wil niet zeggen dat hij in spaarstand reed, maar in een paar crossen zag je hem de koers wat bekijken,” zei Al in citaten opgetekend door In de Leiderstrui.

Van der Poel lanceerde zijn aanval vroeger vaak al in de openingsronden om daarna solo naar de streep te rijden. Al ziet echter dat hij de laatste tijd vaker wacht tot de slotronden om toe te slaan. “Hij wachtte op zijn moment, want een uur lang op kop rijden kost ook veel energie.”

Ten Dam beaamde dat en koppelde de aanpak aan lessen van vorige winter. “Dat heeft er ook mee te maken dat Van der Poel vorig jaar merkte dat veldrijden veel energie kan vreten, toen hij twaalf koersen op rij won.”

Volgens Ten Dam is de strategie logisch. “Probeer een paar wedstrijden op efficiëntie te winnen in plaats van constant met de spieren te rollen, zoals Tadej Pogacar en hij in het voorjaar doen. Daar is duidelijk over nagedacht.”

Ten Dam merkte wel op dat Van der Poel in Zonhoven harder moest werken, omdat hij al in de eerste ronde solo ging en niemand nog terugkwam. “Dit kostte veel meer vermogen dan de andere crossen die hij won, denk ik. Daar wachtte hij vaak nog even af in het wiel.”

Toch suggereerden zowel Ten Dam als Al dat deze beheerste aanpak betekende dat Van der Poel niet diep in de reserves hoefde te tasten. “Mathieu heeft gevoeld dat een uur op kop rijden consequenties heeft,” zei Ten Dam. “Misschien kun je dan een week niet goed trainen omdat je helemaal leeg bent. Nu vertrekt hij, denk ik, vrij fris naar Spanje.”

Zonhoven leverde tegelijk opnieuw een scherp bewijs van zijn absurde overmacht, zelfs wanneer het misgaat. Van der Poel onthulde na afloop: “Het deed zeer aan de benen omdat ik lang op die lekke banden moest rijden. Maar ik raakte niet in paniek, want ik had een goede dag.”

Zelfs met die tegenslag kwam zijn zege nooit in gevaar. Al (en wij allemaal) stond versteld. “Twee lekke banden, net na het finishrechte eind. Voor en achter, toch? Dan is het nog een heel eind naar de materiaalpost en hij verloor maar 20 seconden,” zei hij. “Hij moest later nog een keer de pit in en hij reed er gewoon in met twee lekke banden. We zagen het niet eens! Die tubes zitten vastgelijmd en kunnen niet bewegen, maar prettig is het niet.”

Volgens Al zegt die dominante zege veel over het plezier dat Van der Poel in 2026 nog uit het veldrijden haalt. De vraag blijft of hij komende winter blijft crossen. “Misschien slaat hij een jaar over en focust hij nog meer op de weg, bijvoorbeeld door zijn voorjaarscampagne te verlengen. Misschien wil hij Amstel rijden en slaat hij een WK een keer over.”

Ten Dam is daarentegen minder overtuigd. “Omdat ik me ook kan voorstellen dat hij dit gewoon heel leuk vindt,” zei hij. “Je rijdt een stadion binnen in Zonhoven. Je krijgt een kick van een uur en je rijdt gewoon in je Lamborghini naar de cross, zonder in een hotel te hoeven slapen. Je ontbijt met je vriendin, je start je Lambo en je rijdt naar de koers. En dan ben je op tijd weer thuis, is dat niet lekker?”

“Als hij besluit niet te crossen en zijn voorjaar te verlengen, zit hij ergens in een hotel in Wallonië of Luik,” voegde Ten Dam toe. “Dat is het alternatief. Ik denk dat hij dan liever met Kerst twee weken crosst. Hij komt er vrij soepel doorheen, dus ik denk niet eens dat hij zichzelf de vraag stelt of hij deze risico’s nog moet nemen.”