Thijs Zonneveld: “De blessures van Van Aert zijn de voornaamste reden dat de kloof tussen hem en Van der Poel en Pogacar zo groot is geworden”

Nu de onderlinge verschillen tussen veel renners de afgelopen jaren (de evidente uitzonderingen daargelaten) kleiner zijn geworden, tellen details steeds zwaarder. Een seizoen doorkomen zonder noemenswaardige blessures of ziekte is cruciaal voor succes op topniveau, en dat heeft Wout van Aert niet. Dat is een belangrijke reden waarom zijn ontwikkeling niet gelijke tred houdt met die van Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar.

“Het had iets van poëtische tragiek: daar gaan we weer… Hij zou alleen een paar crossen rijden om weer wat explosiviteit en techniek op te doen,” zei Zonneveld in de podcast In de Waaier. “Het is geen zware enkelbreuk, maar een klein scheurtje. Normaal gesproken hoeft zijn voorjaar niet in gevaar te komen. Het kost hem alleen een paar weken extra.”

Toch wordt het opnieuw een race tegen de klok voor de Belg en zal zijn voorjaarscampagne waarschijnlijk geraakt worden. Hij staat vermoedelijk minstens twee weken naast de fiets en mist belangrijke wintertraining, met nog slechts vier maanden tot zijn hoofddoelen.

“Het is nu belangrijk niet te ver achterop te raken. Er sluipt soms wat krampachtigheid in.” Waarschijnlijk kan hij nog steeds zijn topvorm halen, maar opnieuw een periode zonder volwaardige training vergroot uiteindelijk het gat met concurrenten die juist nu lange uren maken op de fiets. Dat komt bovenop zijn positioneringsproblemen, die mede het gevolg zijn van zijn vele valpartijen.

Zonneveld wijst op een patroon dat de afgelopen jaren duidelijker werd. Hoewel de dominantie van Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel waarschijnlijk ook dit jaar overeind blijft, komt dat mede door hun vermogen om zware blessures te vermijden die trainingstijd kosten.

Dat geldt minder voor Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel, wellicht Pogacars sterkste rivalen, en voor Van Aert tegenover Van der Poel. Van Aert kwam de voorbije twee seizoenen vaker op cruciale momenten ten val of werd ziek.

“Niet ziek worden, niet vallen, weerbaar blijven en kunnen doorontwikkelen… Dat heeft Van Aert de laatste jaren natuurlijk niet gehad. Er waren zoveel tegenslagen, die Van der Poel en Pogacar niet in die mate hebben ervaren,” stelt de Nederlandse analist.

“Voor Van Aert is het de zoveelste keer, en dat heeft gevolgen. In plaats van voort te bouwen op deze winter, is het weer drie weken of een maand niet of minder trainen.”

Het wordt daardoor lastig om Van Aert dit voorjaar opnieuw op hetzelfde niveau te zien als die twee, na weer een tegenslag. Op korte termijn verhindert het bovendien een rechtstreeks duel met Mathieu van der Poel in het veld en sluit het hem uit van het World Championships.

Mads Pedersen is naast de ‘grote twee’ de enige kopman die de afgelopen jaren relatief fit bleef. Zijn opmars in de klassiekers was dit jaar duidelijk zichtbaar; buiten Pogacar was de Deen degene die het dichtst bij Van der Poel kwam.

“Van Aerts blessures zijn de hoofdreden dat de kloof met Van der Poel en Pogacar zo groot is geworden. Van der Poel kon zich voortdurend blijven ontwikkelen; hij is nu echt een machine. Bij Van Aert is het copy-paste.”