“Ik raakte even de hemel, hij is voor mij een absolute god”: twee fulltime werknemers beleven de World Cup-droom naast Van der Poel

In de ultramoderne, exclusieve wereld van het wegwielrennen valt de deur naar het profpeloton meestal onverbiddelijk dicht als je het niet vóór je vroege twintiger jaren hebt gemaakt. Er liggen geen contracten klaar voor 26-jarigen met een fulltime baan. In het veldrijden blijft het echter een unieke discipline waar passie en een geldige licentie je nog steeds toegang geven tot het grootste podium ter wereld.

Dit is het verhaal van Gabriele Spadoni en Marco Marzani, twee vrienden uit Emilia. Ze jagen niet op WorldTour-contracten. Het zijn een managementingenieur en een personal trainer die hun weken in kantoren en sportscholen doorbrengen. Toch reden ze deze winter een paar magische weekenden wiel aan wiel met Mathieu van der Poel.

Uitkomend voor het kleine Piacentijnse team Cicli Manini trokken ze naar België en de zonnige kust van Benidorm, Spanje, om deel te nemen aan grote internationale crossen, inclusief de World Cup.

Het contrast tussen hun amateurrealiteit en het profcircuit was onmiddellijk voelbaar. In België parkeerden ze hun bescheiden camper pal naast de immense teambus van Team Visma | Lease a Bike.

“In België merkten we meteen een andere sfeer, echt geweldig. De organisatie is ongelooflijk. We zijn niemand, we rijden voor een klein team, uit slechts een paar mensen, maar we kregen een plek toegewezen op een paar meter van Visma | Lease a Bike. Zodra we onze camper naast hun bus parkeerden, kwamen kinderen met hun ouders meteen om ansichtkaarten vragen. We waren verbaasd, want we hadden er geen en konden hen niet helpen. Volgend jaar nemen we ze zeker mee,” vertelden ze aan bici.pro.

De ambiance was anders dan alles wat ze in Italië hadden meegemaakt. Bij de cross in Mol warmden ze op terwijl 13.000 fans in de sneeuw toekeken. “Voor ons ondenkbaar,” vulde Marzani aan. “We zijn geen bekende renners, maar ze lieten ons belangrijk voelen.”

Als de fans voor de sfeer zorgden, dan zorgden de renners voor de ontzagwekkende momenten. Voor Spadoni bood de trip naar Benidorm iets waar de meeste wielerfans alleen van kunnen dromen: het parcours delen met de wereldkampioen, Mathieu van der Poel.

Tijdens de verkenning zat Spadoni ineens direct achter de Nederlandse superster. “Ik vroeg of ik in zijn wiel mocht blijven,” herinnerde Spadoni zich. “Terwijl hij ja zei, zag hij dat ik op een camouflage Stevens reed. Hij zei dat hij op die fiets een wereldtitel had gewonnen.”

Het bleef niet bij die ene uitwisseling. “Hij glimlachte, bedankte me en zei dat ik op de cruciale punten zijn lijnen moest proberen te volgen,” aldus Spadoni. “Ik raakte de hemel met één vinger. Voor mij is hij een absolute god, maar hij was zo benaderbaar en rustig.”

De surreële aard van het moment drong pas echt tot Spadoni door toen hij maandagochtend terug achter zijn bureau zat. “Ik kreeg kippenvel als ik eraan dacht. Zelfs mijn collega’s begrepen mijn gemoedstoestand.”

Bijzonder aan dit verhaal is dat beide renners iets hebben omarmd waar veel ambitieuze sporters bang voor zijn: “Plan B.” Ze zijn succesvolle professionals die een leven buiten de sport hebben opgebouwd.

Marzani, geboren in 2000, heeft een master in sporthouding en werkt als personal trainer, met 15 trainingsuren per week. Spadoni, ook een toegewijde familieman met een dochter van vier en een tweede kind onderweg, is managementingenieur en traint tijdens zijn lunchpauzes.

“Ik ben twee jaar geleden van nul begonnen en heb mijn trots opzijgezet,” besloot Spadoni. “Ik ben niet van plan terug te keren naar hoe ik vroeger koerste. Maar ik heb geen spijt. Ik zou exact hetzelfde pad opnieuw kiezen, want het liet me een dagdroom beleven.”