“Hoe lang blijft Van der Poel veldrijden?” – Sven Nys gelooft dat het moment van Thibau Nys dichterbij komt

De vraag die in het kamp-Nys telkens terugkeert, gaat niet zozeer over vorm, inhoud of zelfs resultaten. Het gaat over timing. “Hoe lang blijft Mathieu nog veldrijden?” vraagt Sven Nys.

Hij stelt die vraag niet licht. Hij stelt ze omdat de opmars van zijn zoon Thibau botst op de blijvende aanwezigheid van een van de grootste renners ooit. Thibau wordt beter. Maar de man vóór hem is nog altijd Mathieu van der Poel.

“Tijd die uiteraard speelt voor de persoonlijke ontwikkeling van zijn zoon, maar die in het duel met Van der Poel beperkt is,” zei Nys in gesprek met HLN. “Hoe lang blijft Mathieu nog veldrijden? Misschien stapt hij op een dag tevreden opzij.”

Die ene vraag kleurt alles. De groei van Thibau is gestaag. Maar het raam om het veldrijden te domineren gaat pas echt open wanneer Van der Poel het zijne uiteindelijk sluit.

Thibau Nys is geen laatbloeier. Zijn opmars is jaren in de maak. Hij kondigde zich vroeg aan met de wereldtitel bij de junioren in 2020, werkte daarna zijn ontwikkeling af bij de beloften en stapte vervolgens volledig over naar de elite. In het veld voor Baloise Glowi Lions heeft hij zijn potentieel stap voor stap omgezet in resultaten, van flitsen naar echte regelmaat op topniveau.

Afgelopen winter zette hij een grote stap met de Belgische titel, kampioen worden in het land waar die trui zwaarder weegt dan bijna waar ook in de sport. Die zege stond niet op zichzelf. Ze volgde op een seizoen met regelmatige podia en zeges in topkoersen, en bevestigde dat hij niet langer alleen “Svens zoon” is, maar een volwaardige eliterenner.

Deze winter 2025-2026 heeft die verschuiving onderstreept. Nys won al meerdere grote crossen, waaronder prominente manches van de World Cup en belangrijke klassiekers in de kerstperiode, en was een constante factor aan de kop in de grootste wedstrijden. Zelfs wanneer valpartijen of materiaalpech hem uit koers hielden, toonde hij op basis van pure vorm thuis te horen in de kopgroep.

Die context is relevant wanneer Sven Nys zijn vraag stelt. Dit gaat niet over een renner die ooit goed genoeg zal zijn. Dit gaat over een renner die dat nu al is en nog steeds beter wordt.

Thibau Nys komt stap voor stap dichter bij de absolute top, maar nog net niet dichtbij genoeg. “Nys heeft hem de voorbije weken een paar keer geprikkeld, maar het fenomeen controleren is nog niet gelukt,” zei coach Paul Van Den Bosch tegen HLN. “De volgende stap dus. Al is die gigantisch.”

Van Den Bosch verbergt de omvang van de uitdaging niet. “Maar dat is dan ook tegen waarschijnlijk de beste veldrijder aller tijden. Die je bovendien tot de drie beste wegrenners ter wereld mag rekenen.”

Ook Sven Nys wijst op de fysieke mismatch. “Niet eenvoudig, als 23-jarige van 64-65 kilo, om een brok pure power te kloppen die acht jaar ouder is en minstens tien kilo zwaarder,” zei hij. “Dat hoeft van ons nog niet. Nogmaals: wij kijken naar de lange termijn. Stap voor stap. Veldrijder Thibau Nys zit keurig op schema. Geef hem in godsnaam tijd.” De boodschap is duidelijk. Van der Poel kloppen is vandaag niet de maatstaf. Klaar zijn wanneer het moment komt, wel.

Sven Nys erkent openlijk dat de echte opening van de andere kant kan komen. “Natuurlijk zou het mooi zijn als we nog een paar jaar van duels tussen hen kunnen genieten,” zei hij. “Waarin Van der Poel af en toe in zijn trukendoos moet graaien om Thibau te kloppen. Of… misschien eens van hem verliest.”

Hij gelooft zelfs dat er al signalen zijn geweest. “Al was ik in Namen, in tegenstelling tot in Gavere, ervan overtuigd dat Thibau nog niet aan zijn limiet zat toen hij zijn fout maakte.”

Van Den Bosch bevestigde dat Thibau zelf het gevoel had nog meer over te hebben. “Achteraf verwees hij naar een geslaagde trainingssessie op stage, waar hij tien keer op rij vol gas een klim opknalde, telkens met twee minuten herstel ertussen. ‘Dat had ik in de cross moeten durven toepassen!’” Het zijn geen excuses. Het zijn signalen van een renner die nog ontdekt hoe hard hij echt kan gaan.

Dat leerproces speelt zich af tegen een achtergrond van resultaten die al optellen. World Cup-zeges deze winter, overwinningen in enkele van de meest iconische crossen en de Belgische kampioenstrui op zijn schouders, allemaal voor zijn 24e verjaardag. Weinig renners in het moderne veldrijden evenaren dat palmares op die leeftijd.

Vader en coach keren steeds terug naar hetzelfde principe. “In het geheel is de balans uitstekend,” zei Van Den Bosch. “Thibau legt zijn persoonlijke lat altijd erg hoog. Misschien heeft hij soms het gevoel dat hij eronder duikt. Dat mag. Maar Sven en ik bewaken de lange termijn. Dat is wat telt.”

Sven Nys ziet dezelfde trend. “Flitsen hebben plaatsgemaakt voor regelmaat. Dat is wat we van hem verwachtten.” Maar progressie verandert het plan niet. “Dat hoeft van ons nog niet,” herhaalde hij over Van der Poel kloppen. “Nogmaals: we focussen op de lange termijn. Stap voor stap.”

En daarmee komt alles terug bij dezelfde vraag. “Hoe lang blijft Mathieu nog veldrijden?” Want wanneer het antwoord eindelijk komt, kan het best dat Thibau Nys niet langer op de deur van de veldritheerschappij klopt, maar er gewoon doorheen stapt.