“Hij moet meteen op Mathieus wiel gaan zitten, punt.” – Oud-wereldkampioen ziet duidelijke kloof tussen het talent van Thibau Nys en zijn koersinzicht

Voor Bart Wellens verloor Thibau Nys de strijd met Mathieu van der Poel niet in de slotronden van Benidorm. Hij verloor die al voordat de cross in zijn ritme kwam.

“Ik vond Thibau heel goed, maar hij reed een te vrijblijvende eerste ronde. Opnieuw maakte hij de fout om niet meteen op het wiel van Mathieu te gaan zitten. Dat gaf hij achteraf zelf toe. Hij moet leren om meteen op dat wiel te zitten, punt,” schrijft Wellens in zijn nieuwste Crossprofessor-column in Het Nieuwsblad.

Benidorm was een schoolvoorbeeld van wat Wellens bedoelde. Na een vroege val van Toon Aerts die het peloton brak, plaatste Van der Poel een felle versnelling op de oplopende finish en reed al na één ronde weg. Nys zat niet dicht genoeg toen die prik kwam. Tegen de tijd dat hij zich door de chaos had gevochten, was de wereldkampioen al verdwenen.

Nys deed daarna wat hij in dit soort situaties vaak doet: hij reed sterk, constant en met overwicht. Hij schoof op naar de eerste achtervolging, nam lange beurten op kop en reed uiteindelijk naar plek twee als “beste van de rest”. Maar toen was de strijd om de winst al lang beslist

Volgens Wellens is dat precies het probleem. Nys heeft de motor. Wat hij nog mist, is het meedogenloze instinct om te staan waar het op de cruciale momenten moet.

“Als hij echt met Mathieu wil wedijveren op het WK – en volgens mij is hij de enige die dat kan – dan moet hij vanaf de allereerste bocht op het wiel van Mathieu zitten,” schreef Wellens. “Laat dat de taak van de bondscoach richting het WK zijn: Angelo De Clercq moet ervoor zorgen dat de andere Belgen Thibau niet hinderen in de eerste bochten, zodat hij vrije baan krijgt.”

Dat oordeel gaat niet over wattages. Het gaat over koersinzicht.

In Benidorm probeerde Nys zijn fout recht te zetten. Hij duwde door na de aanval van Van der Poel, probeerde het gat te dichten en verbrandde daarbij energie. Hij keerde nooit terug. Hij belandde in een groep waar hij duidelijk de sterkste was en reed van daaruit naar de tweede plek. Indrukwekkend, maar uiteindelijk irrelevant voor de echte strijd. “Ik zeg niet dat hij Mathieu kan lossen, maar als we in Hulst meer strijd willen zien, heeft hij geen andere keuze,” voegde Wellens toe.

Het patroon wordt herkenbaar. Tegen de meesten kan Nys zich geduld permitteren. Tegen Van der Poel is geduld een veroordeling. Eén positioneringsfout volstaat om een duel in een solo te veranderen.

Benidorm toonde dat opnieuw. Van der Poel had één versnelling nodig, op één plek, op één moment. Nys had de benen om de hele middag te koersen. Hij had het wiel niet toen het telde.

Daarom snijdt Wellens’ oordeel zo scherp. De kloof die hij ziet, ligt niet tussen sterk en zwak. Ze ligt tussen talent en koersintelligentie. En zolang Nys de eerste bocht niet als het belangrijkste moment van de cross behandelt, zullen al zijn duels met Van der Poel hetzelfde ogen: sterk, moedig en al te laat.