Lucinda Brand verborg haar frustratie niet na haar derde plaats op het
NK veldrijden in Huijbergen. Na een winter waarin ze het vrouwenpeloton domineerde met 17 zeges uit 20 starts, vertrok de topfavoriet zonder rood-wit-blauw en zonder het gevoel waarop ze had gehoopt.
โHiervoor kwam ik niet,โ
zei Brand tegen Sporza, nadat ze als derde finishte achter
Ceylin del Carmen Alvarado en
Puck Pieterse, zonder zich te kunnen herstellen van tijdsverlies vroeg in de wedstrijd. Voor Brand begonnen de problemen al vรณรณr de start.
โIk weet niet of het met die val in de Kuil van Zonhoven te maken had, maar het gevoel was de hele week niet goed,โ zei ze.
Twijfels vanaf de eerste ronde
De hoop dat de koers haar gevoel zou kantelen, vervloog snel. Brand zei dat ze vrijwel meteen met vertrouwen worstelde. โIn de eerste ronde had ik geen vertrouwen in mijn banden op dit parcours,โ vertelde ze.
De koude omstandigheden speelden mee, maar waren volgens haar niet de kern van het probleem. โIk ben nooit echt goed in de kou. Maar met goede benen kun je dat compenseren. Die had ik vandaag niet.โ
Terwijl Alvarado en Pieterse vooraan wegreed en de koers in zijn plooi viel, reed Brand al op schadebeperking in plaats van het koersverloop te dicteren. Voor een renster die deze winter geregeld ongenaakbaar oogde, stond het in schril contrast met de controle die ze in recente crossen toonde.
Vooruitkijken na een zeldzame offday
Zelfs op wat ze een slechte dag noemde, keek Brand liever vooruit dan te blijven hangen in wat misliep. โHopelijk heb ik mijn slechte dag nu gehad,โ zei ze.
Met de nationale titel uit beeld verschuift de focus naar het wereldkampioenschap en de kans om voor de regenboogtrui te strijden. Na een seizoen vol constante successen was Huijbergen een zeldzaam moment waarop haar benen haar verwachtingen niet waarmaakten en winterdominantie niet in een nationale titel werd omgezet.