Eli Iserbyt licht hartverscheurende medische aandoening toe: “Wielrennen en hardlopen zijn onmogelijk, en dat zal ik waarschijnlijk nooit meer kunnen.”

Afgelopen donderdagmiddag deelde een geëmotioneerde Eli Iserbyt een Instagram-bericht waarin hij bevestigde dat hij zijn loopbaan als profrenner heeft beëindigd. Het nieuws volgt na aanzienlijke schade aan een slagader, waardoor hij niet meer kan fietsen of lopen, een aandoening die mogelijk blijvend is.

Het was het worstcasescenario voor de voormalige Belgische en Europese kampioen, die sinds februari niet minder dan vier operaties onderging nadat eerst een beknelde zenuw werd vastgesteld, en later ook een beknelde slagader. Deze problemen speelden al langer, en hij besloot in februari de nodige ingrepen te laten doen om ze op te lossen.

De gezondheidsproblemen bleken echter niet te verhelpen. “Ik wilde helemaal niet stoppen; dat zit niet in mijn aard. Maar na vier operaties en een lang traject zeiden de artsen dat het medisch proces is uitgeput. Dat kwam hard binnen,” vertelt Iserbyt aan Sporza. Wat daarna volgde, bevestigde de gevreesde uitkomst: Iserbyt kan niet meer terugkeren als renner.

Er waren nog hoopvolle signalen dat hij deze winter zou kunnen starten, maar begin november werd duidelijk dat er iets mis was met de manier waarop zijn lichaam op inspanning reageerde. “Ik kreeg een plan om mijn trainingsbelasting geleidelijk op te voeren. En toen ik weer alles mocht doen in training, ging mijn conditie binnen een week pijlsnel achteruit. Alles boven een hartslag van 100 veroorzaakte enorme pijn in mijn been. We zijn meteen naar oplossingen gaan zoeken.”

“Het is gewoon pech. Bovendien is een ingreep aan een slagader een zeer zware operatie. Hoe meer je in een slagader snijdt, hoe slechter het weefsel wordt. En ik heb die operatie vier keer gehad.” Hij licht verder toe waarom hij het profwielrennen verlaat, omdat er op dit moment geen andere optie is.

“Op dit moment kan ik alleen wandelen. Fietsen en lopen zijn onmogelijk, en waarschijnlijk zal dat nooit meer kunnen omdat de slagader in mijn linkerbeen zo zwaar beschadigd is,” zegt hij. “Dat vind ik echt heel jammer.”

De 28-jarige won zo goed als alles wat er in het veldrijden te winnen valt, maar een wereldtitel ontbrak en over het einde van zijn carrière had hij geen controle. Het hele jaar 2025 kampte hij mentaal met de situatie. “De onzekerheid vrat aan me. Ik sliep niet meer, sloot me af en stopte met leven. Gelukkig heb ik in mijn carrière een ploeg gevonden die me enorm steunt. Ik denk dat dat me nu redt.”

“Mijn sport was mijn levenswerk geworden. Dat leven verdwijnt nu, waardoor ik opnieuw mijn weg moet vinden. Dat is echt zwaar. Alles wat ik kan zeggen, is dat ik er mijn passie, karakter en doorzettingsvermogen in heb gelegd. Dat heeft me zoveel gegeven, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor.”

Het zal tijd kosten voordat Iserbyt weer vaste grond onder de voeten vindt, mogelijk binnen de wielerwereld. Maar de rol van atleet, of zelfs trainer, lijkt nu zeer onwaarschijnlijk.

“Dat het parcours wegvalt, wil niet zeggen dat ik mijn ambitie en karakter kwijt ben. Ik geloof dat ik dat in een visie of rol kan terugvinden. Maar ik denk dat het nog veel te vroeg is om daarover na te denken. Eerst wil ik de balans opmaken.”