“Beter favoriet dan niet genoemd te worden”: Tibor del Grosso voelt geen druk van groeiende verwachtingen

De overstap van onder-23-crosstalent naar toprenner bij de elites is zelden eenvoudig. Maar dat geldt niet voor Tibor del Grosso, die het ogenschijnlijk moeiteloos deed, een vaste klant werd op het World Cup-podium en zelfs twee Superprestige-manches won. .

Als Thibau Nys in België wordt gezien als de opvolger van Wout van Aert, dan kunnen Nederlandse fans gerust zijn: Del Grosso lijkt meer dan een waardige erfgenaam van Van der Poel zodra zijn oudere ploeggenoot de crossfiets aan de haak hangt.

En zo kan Del Grosso in januari al met voldoening terugkijken op zijn winter. “Het ging eigenlijk nog beter dan verwacht,” vertelde hij aan Golden Palace News. “Ik hoopte stiekem een stap te zetten ten opzichte van vorig jaar. Proberen te winnen bij de elites was het doel, en dat is me twee keer gelukt.”

Bij afwezigheid van Mathieu van der Poel op het NK in Huijbergen is titelverdediger Del Grosso de te kloppen man. “Dat lijkt me een logisch gevolg van de uitslagen. Maar dat is prima. In mijn ogen is het beter favoriet te zijn dan helemaal niet genoemd te worden.”

De Nederlander groeit sowieso uit tot een man voor de grote afspraken, met back-to-back wereldtitels bij de beloften in 2024 en 2025 op zijn palmares. “Ik rijd niet alleen goed op kampioenschappen, maar ook in de weken eromheen,” legt hij uit. “Dat maakt verschil, denk ik.”

“Ik bezwijk niet onder druk, dat klopt. Toch voel ik soms spanning. Dat zie je misschien niet zo aan me. Maar ik noem het liever gezonde nervositeit. Bijvoorbeeld als je met meerdere renners de finale ingaat, zoals in Diegem, of als je op een slecht moment valt, zoals in Zonhoven. Maar ik weet dat goed te kanaliseren.”

Dankzij zijn prestaties – zowel in het veld als op de weg – kan Del Grosso niet langer ontbreken in elk favorietenlijstje. En de 22-jarige geniet van die aandacht. “Het is geleidelijk gegroeid, ook tijdens het wegseizoen stond ik af en toe in de spotlights,” merkt hij op. “Ik probeer vooral mezelf te blijven. Dat helpt, net als af en toe een vleugje humor.”

Zondag wordt er gestreden in Huijbergen. De locatie staat niet jaarlijks op de kalender, maar Del Grosso heeft er wel zijn ervaring: “Ik herinner me vooral de zandhelling en de duin. Al kent het parcours nu minder hoogtemeters dan vroeger omdat de Nootjesberg blijkbaar verdwenen is. Met de huidige weersomstandigheden verwacht ik een zware koers. Iedereen zal zijn plek vinden.”

“Zonder Mathieu van der Poel denk ik aan namen als Lars van der Haar, Pim Ronhaar, Joris Nieuwenhuis, Mees Hendrikx en Ryan Kamp,” somt Del Grosso zijn voornaamste rivalen op. Maar één uitgesproken schaduwkopman ziet hij niet. “De vorm van de dag zal bepalen wie het beste presteert.”