“Als je risico’s wilt vermijden, is er echt maar één oplossing: binnenblijven” – Van der Poels baas neemt geen blad voor de mond over valrisico na Van Aerts val die zijn winterseizoen beëindigde

Het risico in het veldrijden staat deze winter opnieuw centraal in het debat, aangescherpt door Wout van Aerts recente harde val en het abrupte einde van zijn campagne. Maar binnen Alpecin-Premier Tech is paniek nooit onderdeel van de reactie geweest.

Voor ploegmanager Christoph Roodhooft blijven valpartijen een onvermijdelijk deel van topsport, los van discipline, ondergrond of moment in het seizoen. Gevraagd naar het inherente gevaar van koersen, was zijn antwoord nuchter en ongepolijst.

“Uiteindelijk kun je overal risico’s nemen, zelfs in training. Je kunt zeggen dat er het competitieve aspect is, en dat is natuurlijk waar. Maar als je als renner overal risico’s wilt vermijden, dan is er eigenlijk maar één oplossing: binnen blijven,” zegt Roodhooft tegen Wielerflits.

Die woorden waren niet gericht aan een specifieke renner of ploeg, maar vallen in een winter waarin veldrijdrisico opnieuw onder het vergrootglas ligt. Roodhoofts positie is helder. Risico is geen selectieve angst. Het is een constante die je moet managen, niet elimineren.

Die pragmatische blik lag onder een opmerkelijke kerstperiode voor Alpecin-Premier Tech, waarvan de renners bijna elke elite mannencross in de feestdagen wonnen. Toch wilde Roodhooft dat succes niet als vanzelfsprekend of gegarandeerd framen. “De voorbije weken hebben onze eigen verwachtingen overtroffen.”

De resultaten leunden niet alleen op de vertrouwde dominantie van Mathieu van der Poel. Ook Tibor Del Grosso en Niels Vandeputte grepen hun kans wanneer de wereldkampioen ontbrak, een breedte aan succes die Roodhooft vooraf niet had ingetekend. “We hoopten ergens op één uitschieter voor Del Grosso en één voor Vandeputte, maar beiden wonnen twee crossen, en dat is zeer goed.”

Efficiëntie, niet superioriteit, was de interne conclusie. “Ze sloegen toe op de juiste momenten, en dat is niet altijd eenvoudig.”

Binnen die prestaties sprong vooral de doorbraak van Del Grosso in het oog. Toch vermeed Roodhooft ook hier stellige conclusies en koos hij voor nuance boven hype. “Of Tibor echt tot dat niveau kan doorgroeien, zullen we moeten afwachten. Maar er zit iets in.”

De kwaliteiten die veelwinnaars scheiden van sterke renners zijn niet altijd in cijfers te vangen. “Renners die veel winnen hebben vaak een bepaalde X-factor. En dat Tibor die heeft, kun je niet ontkennen.”

Daarmee positioneert Del Grosso zich tussen de leidende figuren van zijn lichting. “In dat opzicht is hij de uitdager van Thibau Nys geworden.”

Voor Roodhooft schuilt de betekenis evenzeer in leeftijd als in resultaten. “Het is lang geleden dat we zo’n talent op die leeftijd in de ploeg hebben gehad. Dat kan alleen maar goed zijn.”

Terwijl de winterzeges zich opstapelen, blijft Roodhooft terughoudend om een rechte lijn te trekken tussen veldritdominantie en voorjaarsvorm. “De relevantie van al die zeges is iets anders dan volledig in orde zijn of goed genoeg zijn voor het voorjaar.”

Hij benadrukt dat winnen niet gelijkstaat aan compleet zijn. “Omdat hij deze crossen nu domineert, wil dat niet zeggen dat hij in alle opzichten in orde is. En omgekeerd, als hij een cross had verloren, had dat ook niet betekend dat hij niet goed is.”

Intern was er geen spoor van onrust of bijsturen, enkel continuïteit. “Het was gewoon zoals het moest zijn. Verder zag ik niets bijzonders bij Mathieu.”

Diezelfde filosofie geldt voor valrisico, ook in een winter getekend door incidenten elders in het peloton. Voor Roodhooft heeft selectieve angst weinig waarde. “Je kunt overal risico’s nemen.”

Veldrijden, training, wegkoersen, overal is er blootstelling. De reactie is geen ontwijking, maar balans. “Zijn crosscampagne was compact, maar tussendoor kon hij ook zijn rust nemen.”

De bredere les uit Roodhoofts woorden is geen onverschilligheid, maar realisme. Valpartijen horen bij topsport. Dominantie garandeert geen perfectie. En risico, omarmd of gevreesd, laat zich niet uit de sport ontwerpen.

Soms resteert alleen het alternatief dat hij aan het begin al gekscherend afwees.