“Als Emiel Verstrynge vuil speelt, zit Thibau Nys in de problemen” – Voormalig wereldkampioen veldrijden over het dramatische moment waarop de Belgische titel bijna kantelde

Eén moment op het BK in Beringen had bijna het hele verhaal herschreven. Thibau Nys leek de controle te hebben, de koers leek beslist, en zelfs in de VIP-ruimte ging men ervan uit dat de titel binnen was. Toen kwam de fout.

Bart Wellens, in zijn Crossprofessor-column voor Het Nieuwsblad, zei dat het kantelpunt precies viel toen niemand het verwachtte. “Thibau Nys was eigenlijk te sterk voor de concurrentie, maar opnieuw maakt hij die ene fout, weer op een plek waar niemand het verwacht, waardoor Emiel Verstrynge terug in de koers komt. Ik zat in de VIP met onder anderen Klaas Vantornout, en we hadden net gezegd dat de koers definitief beslist was toen hij die fout maakte.”

Nys sprak nadien over een slimme aanpak van de finale, maar Wellens ging niet mee in dat verhaal. “Thibau kan dan wel zeggen dat hij de slotronde slim heeft gereden, maar dat is praat achteraf.”

Het echte breekpunt kwam in een zone waar fietsen en lopen kort overlappen. Dáár, vond Wellens, had de titel kunnen wisselen. “Als Emiel de klootzak uithangt, is Thibau eraan voor de moeite. Het gebeurde bijna recht voor mijn ogen. Emiel loopt waar Thibau probeert te rijden. Emiel leek erover te komen, maar dan houdt hij in. Als hij zijn schouder zet, heeft Thibau geen vrije lijn.”

Uiteindelijk gebeurde er niets dramatisch. Nys bleef recht, hield zijn lijn en pakte de titel. Zelfs Wellens kon, na alle spanning, met de uitkomst leven. “Maar goed, Thibau was misschien de verdiende winnaar. Hij is pas 23 en dit is al zijn tweede Belgische titel.”

Wellens keek ook vooruit en zag de zege als zowel mijlpaal als vraagteken. “Of dit het begin van een reeks is, hangt ook af van wat hij in de zomer doet. Hij beweert altijd veldrijder te blijven, maar ook Thibau zal keuzes moeten maken.”

Voor Wellens draait het Belgische goud niet alleen om Beringen, maar vooral om wat volgt: hoe Nys zijn zomerdoelen, het wegprogramma en de lange termijn van zijn crosscarrière in balans brengt.

Nys vertrok uit Beringen met een extra titel, Verstrynge met iets anders: het einde van zijn seizoen.

Het BK was zijn laatste cross van de winter, een keuze die Wellens openlijk met de wenkbrauwen deed fronsen. “Iemand die al een keuze heeft gemaakt is Emiel Verstrynge. Het BK in Beringen was zijn laatste koers van het seizoen. Ik begrijp die beslissing niet. Emiel laat een kans op een medaille op het WK liggen.”

Verstrynge verklaarde zijn keuze door te wijzen op zijn vroege seizoensstart. Wellens was niet overtuigd. “Hij zegt dat het komt omdat hij vroeg begonnen is, in tegenstelling tot Mathieu. Begin dan gewoon twee weken later. En zelfs dan. Als zou blijken dat zijn tank leeg is, begrijp ik het. Maar je ziet hem net beter en beter worden, cross na cross.”

In de ogen van Wellens waren er evidente manieren om vermoeidheid te managen zonder volledig uit te stappen. “Hij had makkelijk naar Spanje kunnen gaan, twee weken trainen, Benidorm overslaan en dan alsnog Maasmechelen of Hoogerheide rijden om in het ritme te blijven.”

Zelfs met Mathieu van der Poel als torenhoge favoriet op het WK vond Wellens de kans te groot om te laten liggen. “Oké, met Mathieu van der Poel aan de start is de winnaar misschien al bekend, maar er is niets mis met op het WK-podium naast Mathieu staan.”

En voor een renner die nog vroeg in zijn loopbaan zit, ziet hij dit als een deur die niet vanzelf weer opengaat. “Emiel is nog jong, maar dit is een kans die hij niet terugkrijgt. En net als vorig jaar wordt Strade Bianche zijn eerste koers van het wegseizoen. En dat jaar reed hij wél het WK. In mijn ogen sla je een WK nooit over.”

Vanuit de VIP-ruimte zag Wellens een koers die werd beslist door minieme marges en nog kleinere keuzes. In Beringen zorgde één fout bijna voor een andere kampioen, en één beslissing heeft nu een seizoen hertekend.