“Zijn afdalen kent geen foutmarge”: Cyrille Guimard bespreekt de grootste zwakte van Paul Seixas

De zege van Isaac Del Toro in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes en de valpartij die Paul Seixas tot opgave dwong, zijn de voorbije dagen twee van de meest besproken onderwerpen in het internationale peloton. Cyrille Guimard woog beide dossiers en analyseerde de progressie van de Mexicaan en de situatie van Decathlon CMA CGM’s jonge Franse talent met het oog op de komende Tour de France.

In zijn jongste column voor Cyclism'Actu nam de ervaren Franse commentator opnieuw een uitgesproken kritische houding aan over aspecten van Seixas’ ontwikkeling, vooral zijn daaltechniek en het vooruitzicht om op zijn 19e al de volgende Tour te starten.

De opgave van Paul Seixas in de slotetappe van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes was een gevolg van zijn val de dag ervoor. In de nasleep daarvan herhaalde Guimard een punt dat hij al eerder had gemaakt.

“Als we naar de zwakke plek van Paul Seixas zoeken, is dat voor mij het dalen. Alles wat hij doet is fraai, vloeiend en netjes, maar hij heeft geen foutmarge. Ik zei het al tijdens de Ronde van Baskenland: hij zal wat meer moeten remmen en vooral werken aan zijn techniek in snelle bochten. Ik herhaal, hij heeft geen veiligheidsbuffer. Bij de kleinste fout, of met net iets te veel snelheid, kan hij niet herstellen.”

De Fransman vindt het probleem niet een gebrek aan daalvermogen, maar eerder aan controle. Als renner met een sterke veldritachtergrond, die hem als junior naar de 6e plaats op het EK bracht, ontbreekt het Seixas zeker niet aan techniek – en hij toont dat graag – maar soms is haastige spoed zelden goed.

Guimard werkte die gedachte verder uit toen hij werd bevraagd over een mening die binnen het peloton zelden publiek wordt gedeeld.

“Ik heb nooit gezegd dat hij slecht daalt. Ik zei dat hij geen foutmarge heeft, en dat is iets anders. Zijn lijnen zijn schoon. Hij opent ze misschien te vroeg, maar dat is een ander onderwerp. Het hoofdprobleem is zijn hoeken, die hij nog niet volledig beheerst. Daardoor kan hij weinig corrigeren. Zolang het werkt, is het schitterend, perfect, buitengewoon. Maar op de dag dat het misgaat, ga je meteen ten onder.”

In zijn analyse balanceert de jonge Fransman op een flinterdunne lijn tussen efficiëntie en risico, een situatie die volgens hem opnieuw zichtbaar werd door de val in de Franse rittenkoers.

Los van de val werd Guimard ook gevraagd naar een eventuele Tourdeelname van Seixas. Verre van enthousiast noemde hij het te vroeg om op zo’n jonge leeftijd een koers van die omvang te betwisten.

“De realiteit, zoals ik al zei, is dat hij te ongeduldig is. En geduld is onverbiddelijk. Als we kijken naar de dominantie van Pogacar en Isaac Del Toro, praten we al over twee renners van hetzelfde team. En dan is er Vingegaard. De Tour rijden op je 19e… De praatpunten liggen klaar: ‘Hij zal leren, hij zal ervaring opdoen.’ Het spijt me, maar als je toelatingsexamen doet voor een prestigieuze universiteit, ga je niet om te leren hoe je examens aflegt. Je gaat om te slagen.”

De commentator ging nog verder en schetste wanneer volgens hem het juiste moment is om te debuteren in de Grande Boucle.

“Paul Seixas is een renner die zijn debuut in de Tour de France moet maken wanneer hij praktisch in staat is om te winnen. Dat is vandaag niet het geval. Zelfs als hij tweede was geworden, was hij geklopt. Als het bijvoorbeeld David Gaudu was, zouden we zeggen dat het een fantastisch resultaat is. Maar niet voor Seixas. Er zijn veel mensen met een belang om hem aan de start van de Tour te zien… Goed, hij heeft zijn beslissing al genomen, punt.”

Ondanks de opgave van de Decathlon CMA CGM-renner vindt Guimard niet dat het voorval zijn algemene beoordeling van de renner of de wijsheid van een Tourdeelname verandert.

“Nee. Hij heeft tijd genoeg om te herstellen, en ik hoop dat het zijn fysieke gesteldheid niet aantast. Maar uiteindelijk kan deze val positief zijn als hij hem aanzet om meer veiligheid te zoeken. Als dat zo is, des te beter. Het verandert niets voor de Tour, maar het kan sommigen aan het denken zetten. Ik bedoel degenen met politieke en economische belangen. Want voor hem is de Tour rijden ook een commerciële kwestie.”

De andere grote naam die Guimard besprak was Isaac Del Toro, winnaar van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes en een van de meest geobserveerde renners in het internationale peloton.

Gevraagd naar de prestatie van de Mexicaan maakte de Fransman duidelijk dat zijn vertoning hem niet verraste.

“Nee, ik was niet onder de indruk. Het is in lijn met zijn niveau sinds vorig jaar. Als je goed kijkt, moet hij sinds vorig jaar achttien of twintig zeges hebben (26, red.). Hij wint grote koersen, vaak solo, en levert ook sterke beurten in dienst van zijn kopman. Hij zit op een volkomen logische trajectlijn.”

Voor Guimard volgt Del Toro’s evolutie een natuurlijke progressie die hij al maanden toont en die in deze jongste koers opnieuw zichtbaar was.

“Duidelijk is dat hij deze Dauphiné niet volledig voorbereid binnenkwam en vervolgens beter werd naarmate de etappes vorderden. De drie aankomsten bergop sloten de koers grotendeels af, en we zagen daarvoor geen echte strijd tussen de klassementsmannen. Dat gaf renners buiten het AK de ruimte om uit te blinken. De koers was levendig en interessant.”

Tot slot wikte Guimard ook de prestaties van andere sleutelrenners die aanwezig waren.

“Wat het algemeen klassement betreft, hebben we niet veel geleerd. We weten dat Ayuso niet helemaal op zijn best is. Del Toro is in opgaande lijn. Matteo Jorgenson komt van een sleutelbeenbreuk in de Amstel Gold Race. Gezien die blessure was zijn koers daar meer dan acceptabel. Op zijn best had hij een gevaarlijke rivaal voor Del Toro kunnen zijn, misschien zelfs meer dan dat.”

Een analyse die de Mexicaan opnieuw tot de uitblinkers van het moment rekent, terwijl het debat openblijft over het sportieve management van een van de grootste Franse beloften.