DISCUSSIE Ronde van Zwitserland, etappe 2 – reikt Pogacars dominantie verder dan de uitslagen?

Romain Grégoire pakte de zege in etappe 2 van de Tour de Suisse na de snelste sprint uit een selecte groep overblijvers van de kopgroep in Locarno. De Fransman klopte Marcel Camprubí en Bart Lemmen, terwijl Tadej Pogacar en Mathias Vacek laat vanuit het peloton de jacht openden maar uiteindelijk tekortkwamen.

Hoewel de tweede etappe op papier minder veeleisend leek dan de openingsdag, bevatte de finale twee beslissende beklimmingen, de Fanghi (3,5 km aan 7%) en de Via Consiglio Mezzano (1,4 km aan 8,9%). Na de top van die laatste volgde een snelle, negen kilometer lange afdaling en aanloop naar de finish aan het Lago Maggiore.

De strijd om de kopgroep barstte los direct na de start. Verschillende kleppers probeerden weg te komen, onder wie Lenny Martinez, Enric Mas en Mikel Landa. Ook Belgen en Nederlanders waren actief, met onder meer Emiel Verstrynge, Louis Vervaeke en Bart Lemmen.

Zelfs na de beklimming van de Monte Ceneri, de enige gecategoriseerde klim in de eerste helft, had geen enkele groep een beslissende voorsprong.

Na meer dan 40 kilometer koers vormde zich eindelijk een sterke kopgroep van veertien renners. Daarin: Emiel Verstrynge, Bart Lemmen, Milan Vader, Bauke Mollema, Julian Alaphilippe, Afonso Eulálio, Romain Grégoire, Ewen Costiou, Filippo Zana, Finlay Pickering, Chris Hamilton, Marco Schrettl, Marcel Camprubí en Fred Wright.

De kopgroep bouwde gestaag een voorsprong uit die richting drie minuten ging. Daarachter nam UAE Team Emirates - XRG de achtervolging in handen ter bescherming van leider Tadej Pogacar.

Ondanks die inspanningen bleef het verschil lange tijd stabiel. Zelfs toen EF Education-EasyPost meedraaide, hielden de vluchters een flinke marge. Aan de voet van de Fanghi, bij de start van de beslissende fase, bedroeg de voorsprong nog steeds bijna twee minuten.

Op de flanken van de Fanghi barstte de koers open. Mathieu van der Poel behoorde tot de eerste gelosten uit het peloton en leek niet bereid over zijn limiet te gaan om aan te haken.

Verderop leek Richard Carapaz klaar voor een versnelling, maar Brandon McNulty voerde meteen het tempo op voor UAE Team Emirates - XRG, waardoor de Ecuadoraan niet uit kon pakken.

Voorin opende Afonso Eulálio het spel bij de vluchters met een krachtige versnelling. Verstrynge reageerde, waardoor de kopgroep verder uitdunde.

Boven op de Fanghi bleven nog slechts zes renners over aan de leiding: Verstrynge, Lemmen, Camprubí, Grégoire, Zana en Pickering.

Achter de leiders mengde Pogacar zich steeds nadrukkelijker in de achtervolging. Na sterke beurten van McNulty en Jhonatan Narváez schoof de Sloveen zelf naar de kop.

Toen Narváez het tempo opvoerde op de laatste klim, kon alleen Mathias Vacek bij de UAE-rijders blijven. Even later demarreerde Pogacar opnieuw en hij rondde de top samen met de Tsjech.

Het duo haalde al snel de terugvallende Eulálio bij, maar de zes koplopers hielden nog circa dertig seconden over. Ondanks een gedreven afdaling van de Via Consiglio Mezzano en de vlakke aanloop, kregen Pogacar en Vacek het gat niet dicht.

Met het peloton geen bedreiging meer, zou de etappezege onder de zes overgebleven vluchters worden beslecht. Diverse late prikken leverden geen scheiding op, waardoor een sprint onvermijdelijk was.

Bij het aangaan van de sprint bleek Grégoire duidelijk de snelste. De Fransman snelde overtuigend naar de winst, voor Camprubí en Lemmen na een dag agressief koersen.

Voor Pogacar was het opnieuw een toonbeeld van aanvallende intenties in de leiderstrui. De wereldkampioen was weer bereid in het offensief te gaan, maar dit keer hield de vlucht genoeg over om zelf om de winst te sprinten.

Carlos Silva van CyclingUpToDate deelde zijn kijk op de actie op Zwitserse wegen.

De kopgroep liet lang op zich wachten en pas na een reeks on-gecategoriseerde hellingen slaagde een groep van veertien erin afstand te nemen van het peloton. Met UAE Team Emirates - XRG dat de koers doorlopend controleerde, liep de voorsprong van de aanvallers op tot drie minuten.

Alles wees erop dat de etappewinnaar uit de kopgroep zou komen, zeker met zoveel sterke en veelzijdige renners mee, elk een realistische kanshebber op de zege. Op papier moest het zo verlopen. En het scheelde niet veel.

Op de voorlaatste klim van de dag besloot UAE Team Emirates - XRG het tempo op te voeren. De ploeg had een plan en het moment was gekomen om dat uit te voeren. Tadej Pogacar schoof naar de kop van de groep, dunde het gezelschap uit, loodste zijn ploegmaats door de afdaling en hield de druk erop tot aan de slotklim. Alles leek in stelling voor Jhonatan Narváez om het af te maken.

Maar Narváez had vandaag simpelweg de benen niet. Na zijn aanval slaagde hij er niet in een beslissend gat te slaan. Toen hij zijn ploegmaat zag worstelen, nam Pogacar opnieuw zelf het initiatief. Hij versnelde, met Mathias Vacek in zijn spoor. Narváez moest passen. Pogacar ging door.

Samen met Vacek maakte hij vervolgens de oversteek naar Giro d’Italia Beste Jongere Afonso Eulálio. Het trio ging in sluipmodus, jagend op de vluchters. De voorsprong bleef slinken en bij de flamme rouge was die teruggebracht tot slechts tien seconden.

Pogacar hield vol, maar ondanks dat hij tot op het wiel van de leiders kwam, kon hij niet meedoen om de etappezege. Die eer ging naar Romain Grégoire, die uit de kopgroep oprees en een volledig verdiende zege pakte.

Wat het meest opviel was het contrast met de dag ervoor. De renners die gisteren nog het dichtst bij de Sloveen finishten, konden hem vandaag niet volgen. EF Education - EasyPost zat de hele etappe aan de trein van UAE gekleefd, maar dat alleen zou nooit genoeg zijn.

Pogacar won vandaag niet omdat hij dat niet wilde. Het doel lag elders, net als gisteren. Maar er is één ding dat de wereldkampioen onderscheidt van alle andere grote kopmannen in het peloton.

Hij is bereid om op kop van het peloton te gaan rijden en eigen energie te spenderen zodat een ploegmaat kan winnen. We zagen het eerder, in een andere koers, toen hij afzakte naar de volgwagen om bidons te halen voor ploeggenoten die het tempo bepaalden aan de kop van het peloton. Welke andere kopman doet dat? Jonas Vingegaard? Primoz Roglic? Remco Evenepoel? Om er een paar te noemen.

Jorge Borreguero van CiclismoAlDía gaf zijn analyse van de dag en prees de zege van Romain Grégoire:

De tweede etappe van de Ronde van Zwitserland 2026 laat één heel duidelijk beeld achter: Tadej Pogacar rijdt met zo’n overwicht dat al zijn rivalen hun strategie moeten herzien. Na op de openingsdag het klassement te hebben opgeblazen, was hij opnieuw de hoofdrolspeler, ook al ging de etappezege uiteindelijk naar Romain Grégoire.

De triomf van de Fransman verdient enorm veel lof. Hij zat in de juiste vlucht, weerstond de jacht van de beste renner ter wereld en had nog genoeg over om het met een perfecte sprint af te maken. Het is een prestigieuze zege die zijn enorme kwaliteiten op dit golvende terrein onderstreept.

Toch was het beeld dat Pogacar naliet misschien nog indrukwekkender dan de uitslag zelf. Aanvallend op de slotklim, vrijwel alleen een achterstand van 30 seconden reduceren en tot op 13 seconden van de kopgroep komen met nog twee kilometer te gaan, zegt alles over zijn uitzonderlijke vorm. Met een extra kilometer had hij waarschijnlijk ook om de etappezege gesprint.

Ook Mathias Vacek verdient erkenning omdat hij in eerste instantie wist te reageren op de aanval van de Sloveen. Voor UAE Team Emirates - XRG was het opnieuw een zeer positieve dag. De ploeg controleerde een groot deel van het parcours en liet hun kopman het tempo opschroeven wanneer hij wilde, zonder het geel in gevaar te brengen, dat na de grote tijdsverschillen op de openingsetappe stevig in handen lijkt.

Wat het algemeen klassement betreft, lijkt de strijd om de eindzege beslist tenzij er een grote verrassing volgt. Pogacar heeft nu bijna drie minuten voorsprong op Richard Carapaz en met zijn overduidelijke overmacht telkens wanneer hij accelereert, wekt hij de indruk dat hij tegen de klok rijdt in plaats van tegen zijn rivalen.

Als etappe 1 de superioriteit van Tadej Pogacar onderstreepte, dan benadrukte etappe 2 een even belangrijk aspect van zijn koerswijze: zijn bereidheid om persoonlijke glorie op te offeren voor zijn ploeg. Terwijl Romain Grégoire na een uitmuntende vluchtprestatie zijn overwinning volledig verdiende, was het bepalende beeld van de dag opnieuw Pogacar die de koers van voren dirigeerde, eerst in dienst van Jhonatan Narváez en daarna in een nietsontziende jacht op de koplopers.

De Sloveen won niet, maar vertrok met iets dat misschien nog veelzeggender is, een herinnering dat hij momenteel op een ander niveau rijdt dan de rest van het peloton. Met een al comfortabele voorsprong in het algemeen klassement en de kracht om de koers te dicteren wanneer hij wil, lijkt Pogacar op eigen voorwaarden te koersen, terwijl de rest naar antwoorden zoekt.