“Zeker niet zoals ik me mijn eerste profzege had voorgesteld” – Andrew August verrast het peloton met opzienbarende doorbraak bij INEOS

Voor Andrew August was etappe 3 van de Volta a Comunitat Valenciana nooit bedoeld om te eindigen met geheven armen. Het zou een dag van werken worden. Een dag van op kop rijden. Een dag van gaten dichtrijden voor anderen.

In plaats daarvan werd het het moment waarop zijn profcarrière echt begon.

De 20-jarige reed in de slotkilometers beheerst en op gevoel naar zijn eerste profzege, als sterkste uit een chaotische afzinkfinale nadat hij vol durf meeging in een late uitval die tot op de laatste meters broos bleef.

Het was een uitslag met gewicht, niet alleen voor August, maar ook voor INEOS Grenadiers, dat met de jonge Amerikaan een statementzege boekte tegen een veld vol ervaring en sterren.

Na de finish gaf August toe dat de uitkomst hem net zo verraste als de toeschouwers. “Ik had het eerlijk gezegd de hele dag totaal niet verwacht,” zei hij tegen Cycling Pro Net na de rit. “Op zo’n 50 kilometer van de streep zei de ploeg dat het tijd was om naar voren te gaan en mee te helpen de vlucht terug te halen.”

Die rol hield stand tot diep in de rit. August bleef uit de wind over de Puerto de Tibi en reageerde toen de koers op de afdaling uiteenspatte, door mee te springen met Florian Vermeersch in wat de beslissende move zou worden.

Cruciaal was dat hij de tactische situatie direct herkende. “Vanaf dat moment had ik eigenlijk geen reden om te rijden, want we hadden jongens achter ons voor de sprint. Dat speelde ik uit, ik bleef fris en uiteindelijk kon ik het afmaken en vandaag winnen.”

Terwijl anderen in de kopgroep om beurten tempo maakten, spaarde August precies genoeg energie om op het beslissende moment toe te slaan.

De slotkilometers waren hectisch. Het peloton naderde snel doordat NSN Cycling de achtervolging aanvoerde, en de marge schommelde tot vlak voor de streep in de lage tientallen. August wachtte. Hij weerstond de verleiding om te vroeg te gaan. “Nee, dit is zeker niet hoe ik me mijn eerste profzege had voorgesteld,” gaf hij toe. “Maar ik wist dat ik in de finale veel energie had gespaard. De andere jongens reden volle bak, en het was niet aan mij om daar op kop te draaien.”

Toen het moment kwam, twijfelde hij niet. “Ik profiteerde van mijn frisheid, kwam van achteruit op gang en sprintte als eerste over de streep. Fantastisch.”

De eenvoud van die beschrijving verbergt hoe lastig de uitvoering was. Met vermoeide benen, onder druk en met het peloton vlak achter hen, timede August perfect.

Voor INEOS Grenadiers is de zege meer dan een ritwinst in begin februari. Het is de bevestiging dat een van hun jongste renners nu al complexe koerstituaties kan lezen en onder druk kan leveren.

Voor August zelf is het een mijlpaal die verandert hoe men in het peloton naar hem kijkt. Niet langer alleen een renner die orders opvolgt, maar iemand met het instinct en de koelbloedigheid om een kans te grijpen wanneer die zich aandient.

Het verliep misschien niet zoals hij het voor zich zag. Maar eerste profzeges doen dat zelden.