“Wie weet laat hij hem winnen” – Spaanse expert suggereert dat Tadej Pogacar Isaac del Toro de zege in Strade Bianche kan gunnen

Het wielerseizoen laait echt op met de komst van een van de meest verhoopte koersen van het vroege kalenderdeel: Strade Bianche. De Italiaanse klassieker, over de iconische gravelwegen van Toscane, heeft zich razendsnel gevestigd als een van de meest meeslepende wedstrijden van het moderne wielrennen.

De mix van historie, hardheid en spektakel maakt dat veel fans haar al als een soort “moderne Monument” beschouwen.

De editie van 2026 krijgt extra lading door de langverwachte terugkeer van Tadej Pogacar. De Sloveense wereldkampioen keert na enkele maanden zonder koersen terug in competitie, en wel in een wedstrijd waarin hij traditioneel excelleert.

Op zijn YouTube-kanaal analyseerde Javier Ares, de bekende Eurosport-commentator, de koers, de huidige staat van het peloton en de verwachtingen rond Pogacars rentree, samen met ploegmaat Isaac del Toro.

Veel aandacht in aanloop naar Strade Bianche 2026 gaat uit naar Pogacars rentree. De Sloveen reed sinds het einde van vorig seizoen geen wedstrijd meer, na opnieuw een opmerkelijke campagne die zijn status als bepalende renner van deze generatie onderstreepte.

Ares wees op de nieuwsgierigheid rond de kopman van UAE Team Emirates - XRG na maanden zonder competitie. “Er is onder fans veel nieuwsgierigheid of hij nog altijd in die buitensporig goede vorm steekt die hij vorig jaar liet zien,” verklaarde de commentator, die aangaf dat de lange onderbreking de spanning rond zijn seizoensdebuut alleen maar vergroot.

De stem van Eurosport benadrukte ook Pogacars uitzonderlijke status binnen het moderne wielrennen. “We hebben het over een fenomeen van galactische proporties dat voorbestemd is om de keizer van de wereld te worden,” zei Ares, over een renner die de grenzen van het mogelijke in deze sport blijft verleggen.

Strade Bianche is bovendien een koers die Pogacar historisch perfect ligt. “Hij heeft al drie edities gewonnen en beweegt zich als een vis in het water op dit terrein,” aldus Ares, die duidelijk maakte dat de Sloveen als topfavoriet start om opnieuw te heersen over de witte wegen van Toscane.

Verder kijkend dan deze eerste grote klassieker van het jaar, ziet Ares dat Pogacars programma voor 2026 zorgvuldiger is toegesneden op de grootste doelen van de sport. Volgens de journalist heeft de Sloveen zijn vroege seizoen afgebouwd om frisser aan de belangrijkste wedstrijden te beginnen.

“Als er niets verandert, rijdt Pogacar slechts vijf klassiekers, naast Romandië en Zwitserland,” zei Ares, die het plan leest als een duidelijke strategie om te pieken op de belangrijkste afspraken van de kalender.

Tot de uitdagingen die op Pogacars radar kunnen staan, behoren enkele van de grootste eendagsprijzen. “Hij wil eindelijk Van der Poel proberen te kloppen in Parijs-Roubaix, nog een overwinning toevoegen in de Ronde van Vlaanderen en zijn dominantie in Lombardije verder uitbouwen,” legde Ares uit.

Ook de World Championships gelden naar verwachting als belangrijk doel.

Volgens de commentator is de logica achter dit schema eenvoudig. “Je kunt het je niet meer veroorloven om je te laten afleiden of je mentaal uit te putten in te veel veldslagen.”

Een ander leidmotief bij de seizoensstart is of de nieuwe generatie renners Pogacars dominantie kan uitdagen. Ares belichtte verschillende opkomende talenten die zich tussen de wereldtop willen nestelen.

“Er is enorme interesse in het duel dat we vorig jaar eigenlijk niet echt zagen,” aldus de journalist, die suggereert dat 2026 evenwichtigere tweestrijden tussen de grootste namen kan brengen.

Een van de renners die bijzondere opwinding wekt, is het Franse supertalent Paul Seixas. “We zijn allemaal heel benieuwd wat Seixas kan,” zei Ares over de 19-jarige belofte. “Hij heeft alle kwaliteiten om een superster te worden.”

Toch ligt de volgende stap in het zich tonen op beslissende momenten, vindt de commentator. “We moeten hem man-tegen-man zien wanneer het om winnen gaat, niet alleen wanneer het om een goed resultaat gaat,” voegde hij toe, waarmee hij het verschil aanstipt tussen belofte en bevestiging op topniveau.

Een andere renner die aandacht trekt in de analyse van Ares is Isaac del Toro, een van de boeiendste jonge renners in het peloton en ploegmaat van Pogacar bij UAE Team Emirates.

Ares wees vooral op de prestatie van de Mexicaan in de Giro d'Italia van vorig jaar, waar hij een sterke indruk achterliet. “Hij toonde al dat hij in staat is om voor het eindklassement te strijden,” aldus de commentator.

In Strade Bianche hangen zijn kansen echter sterk af van de ploegentactiek. “Als hij ondergeschikt is aan Pogacar, zijn zijn winstkansen nul,” erkende Ares.

Toch sloot hij een onverwacht scenario niet uit. “Het zou een spectaculaire UAE-vertolking kunnen worden met twee of drie renners vooraan,” suggereerde hij, waarbij hij zelfs de mogelijkheid opperde dat Pogacar in bepaalde omstandigheden een ploegmaat de zege gunt.

Naast Pogacar en de opkomende generatie telt de koers ook diverse gevestigde kanshebbers die het verloop kunnen bepalen. Onder hen Tom Pidcock, algemeen gezien als een van de meest veelzijdige renners van het peloton.

Ares haalde het optreden van de Brit in de editie van vorig jaar aan. “Hij was de renner die tot het einde bij hem bleef”, zei hij over Pidcocks vermogen om Pogacar diep in de koers te volgen.

In de analyse kwam ook Wout van Aert aan bod, die terugkeert in competitie na een lastige periode.

“Hij is niet de Van Aert van vijf jaar geleden, dat weten we allemaal,” gaf Ares toe, al benadrukte hij meteen dat de Belg een serieuze kandidaat blijft. “Hij verdient het respect om als een van de favorieten te worden beschouwd,” voegde hij toe, met de kanttekening dat koersen als Strade Bianche vaak worden beïnvloed door lekke banden, valpartijen of mechanische pech.

Los van de renners zelf wees Ares op de unieke aantrekkingskracht van Strade Bianche binnen de moderne wielerkalender. Hoewel de wedstrijd relatief jong is vergeleken met vele historische klassiekers, is ze in korte tijd uitgegroeid tot een van de meest verwachte evenementen in de sport.

“Ze heeft inmiddels 19 jaar geschiedenis en heeft zich heel snel op de kalender gevestigd,” zei hij.

Het parcours behoudt de bepalende elementen die de koers sinds de start hebben gevormd. “Het is 203 kilometer lang, met de beslissende sectoren geconcentreerd in de laatste vijftig kilometer,” legde Ares uit, wijzend op de gravelstroken en steile hellingen die steevast de uitslag kleuren.

De dramatische finish in Siena verhoogt bovendien het spektakel. “Die kasseiklim op de Via Santa Caterina naar de Piazza del Campo is een fantastisch extraatje wanneer twee of drie renners samen aankomen,” zei hij.

Volgens Ares reikt de invloed van Strade Bianche inmiddels veel verder dan de koers zelf. Het succes heeft andere organisatoren geïnspireerd om vergelijkbare gravelstroken in hun wedstrijden op te nemen.

“Het is een formule die al in andere koersen wordt gekopieerd,” legde hij uit, met voorbeelden uit Frankrijk, België en Spanje.

Voor de commentator helpen dit soort vernieuwingen de spanning rond het wegwielrennen levend te houden. “Het voegt een extra ingrediënt toe aan het wegwielrennen.”

Met Pogacar die terugkeert in competitie en een nieuwe generatie die zich wil meten met de dominante figuur van de sport, opent Strade Bianche opnieuw het voorjaar met één centrale vraag die in de lucht blijft hangen: ontdekken “waar al die jonge renners zich toe verhouden ten opzichte van de onaantastbare Tadej Pogacar.”