“We zijn hem als persoon echt kwijtgeraakt” – Remco Evenepoels vader over de tegenslagen die de valpartij van 2024 hem bezorgde

Remco Evenepoel is een van de meest getalenteerde en prominente renners van deze generatie, met een carrière die sterk werd gevormd door zijn jaren bij Soudal - Quick-Step. Zijn vader Patrick Evenepoel sprak over de redenen voor het vertrek, de andere dynamiek en de moeilijkheden na zijn val in december 2024.

“We hebben het moeten leren, absoluut. In het begin wilde ik me misschien te veel bemoeien. Maar wat verwacht je? Remco was negentien toen hij prof werd. En ik kwam zelf uit dat wielermilieu. Ik wist hoe sterk je moest zijn om daarin overeind te blijven,” zegt Evenepoel senior in een interview met Het Nieuwsblad.

Het was een doorgroei naar het hoogste niveau die de grenzen van het mogelijke verlegde en in de moderne wielersport de trend zette om renners rechtstreeks uit de junioren over te hevelen naar de elite. Een delicate stap, niet alleen om de fysieke belasting.

“Vooral vroeger kon je zo makkelijk bespeeld worden, er waren zoveel mensen die je niet kon vertrouwen. Vandaag is dat ongetwijfeld verbeterd. Maar als ouders neem je automatisch die beschermende rol op,” legt hij uit. “Je wilt niet dat je kind gekwetst raakt. Nu weet ik dat dat niet meer nodig is. Dat Remco sterk genoeg is en heel goed weet wat hij wil. Maar het is een evolutie geweest.”

“We zijn niet de enigen. Ik stuur vaak een bericht naar Adrie van der Poel (vader van Mathieu van der Poel, red.). Voor hem is het hetzelfde. In de vroege fase bij Mathieu was hij veel nauwer betrokken. Als hij Mathieu nu advies geeft, is de reactie meteen: ‘wat weet jij daarover?’ Ze maken hun eigen plan. Ik geef beter geen advies meer. En ik ga me zeker niet mengen.”

Evenepoels start bij Red Bull - BORA - hansgrohe is ronduit indrukwekkend, want hij won vrijwel alles wat mogelijk was - de ploegentijdrit, Trofeo Serra de Tramuntana en Trofeo Andratx op de Challenge Mallorca; én de tijdrit, de koninginnenetappe en het eindklassement in de Volta a Comunitat Valenciana. Dankzij steun van zijn ploeggenoten en een ideale winter begint hij het seizoen in grootse vorm.

“Het is anders. Bij Soudal Quick-Step kenden we iedereen. Als Remco iets nodig had van het service course, konden we er snel naartoe rijden. Op een koers ging je naar de bus en gaf je iedereen een hand. Dat is nu weg. Er is meer afstand. Letterlijk en figuurlijk. Maar misschien is dat beter?”

“Zo kun je het stellen. Vroeger zat ik er misschien te dicht op. Of waren we met sommigen te goed bevriend. Nu zijn er anderen die meer voor hem zorgen,” motiveert Patrick. “Als ik met Remco praat, gaat het bijna nooit nog over het sportieve. Hoe is de training? Hoe was de koers? Vroeger stelde ik die vragen. Vandaag weet ik dat ik zijn trainer of coach niet ben. Daar zijn andere mensen voor. Vraag mij niets over zijn programma. Dat lees ik, zoals iedereen, in de kranten.”

Bij Soudal - Quick-Step was de omgeving vertrouwd, maar het werd misschien routine en niet de ideale keuze voor verdere ontwikkeling. “Niets tegen Quick-Step. Ik blijf zeggen wat ik altijd heb gezegd: hij heeft daar zeven mooie jaren gehad. Maar om beter te worden, voelde Remco dat hij een nieuwe stap moest zetten.”

“Ik vergelijk het graag met Kompany en Lukaku bij Anderlecht. Hun hart zal altijd bij Anderlecht liggen. Maar ze zijn ook vertrokken om een stap in hun carrière te zetten. Zo is het ook met Remco en Quick-Step. Nieuwe lucht, een nieuwe omgeving, nieuwe motivatie, dat doet hem goed.”

Op tv zien we nu een gedreven Evenepoel die recent niet werd afgeremd door blessures of ziekte. “Dat hij zo vroeg in het jaar makkelijk wint, verbaast me niet. Dat was bij Soudal Quick-Step ook zo. Als hij een goede winter had, was hij er meteen. Als neoprof was hij in januari al beste jongere in San Juan. En een paar jaar geleden werd hij tweede in de Ronde van Valencia.”

“Alleen is het nu anders. We hebben Remco voor het laatst gezien op kerstavond. Hij gaf me toen al een heel ontspannen indruk. Dat is alleen maar sterker geworden. Ik zie het op televisie, in onze dagelijkse berichten, of als ik met hem praat. Het is alsof er een gewicht van zijn schouders is gevallen.”

Dat weegt des te zwaarder als je bedenkt dat Evenepoel twaalf maanden geleden mentaal in een heel donkere periode zat na zijn val in december, waarbij hij meerdere breuken opliep en de seizoensstart fors werd uitgesteld.

“Weet je waar ik de voorbije weken vaak aan heb gedacht? Precies deze periode een jaar geleden en hoe diep Remco toen zat. We zijn hem als persoon echt kwijtgeraakt. Samen met Oumi is hij uit dat dal geklommen. En zien hoe gelukkig hij nu is, hoe goed hij zich voelt, dat is zoveel belangrijker dan prestaties. Als ouder geeft dat zo’n immense voldoening. Geen enkele zege kan daarmee concurreren.”