“We kregen geen hulp van andere ploegen”: Arnaud De Lie leverde perfect af en pakte zijn eerste zege van het seizoen

Arnaud De Lie moest wachten tot mei, maar de 24-jarige Belg mocht eindelijk zijn eerste zege van het seizoen vieren in de Lotto Famenne Ardenne Classic. De koers kende een prikkelende finale: een kopgroep van drie hield tot in de laatste 300 meter stand voor het peloton, maar in de sprint van een uitgedund peloton had De Lie geen gelijke en herinnerde hij iedereen aan zijn kwaliteiten. Het podium werd vervolledigd door Jens Verbrugghe (NSN Development Team) en Matteo Moschetti (Pinarello Q36.5 Cycling Team).

“Ik ben heel blij,” straalde de renner van Lotto-Intermarché aan de finish. Hoe dominant de zege ook was, zonder het voortreffelijke werk van zijn ploegmaats in de slotkilometers om het gat te dichten, had hij mogelijk slechts voor de vierde plaats gesprint.

Een trio met continental-renners Filippo d'Aiuto (General Store - Essegibi - F.Lli Curia), Ryan Gal (Metec - SOLARWATT p/b Mantel) en Stijn Appel (BEAT CC p/b Saxo) was dicht bij een mirakel, na een fenomenale inspanning, al bleven ze uiteindelijk ontgoocheld achter.

“Ik had veel geluk, want de vlucht haalde het bijna,” gaf De Lie toe dat het scenario verre van ideaal was. “We hebben met de ploeg de koers de hele dag gecontroleerd. Uiteindelijk maken we het af met de overwinning, dus dat is geweldig voor de ploeg en voor mij. Als je een sprinter bent en je kunt het niet afmaken, is dat lastig. Dit is daarom erg bevredigend.”

Ondanks een middelmatig seizoen zette De Lie op eigen wegen alle concurrerende ploegen op scherp. Daarom lieten andere formaties Lotto-Intermarché de koers in hun eentje controleren. “Het ging totaal niet om koersen managen. We kregen tot in de laatste ronde geen enkele hulp van andere ploegen. Ze speelden poker,” mopperde De Lie even, voor hij zijn collega's de lof toezwaaide: “Mijn ploegmaats hebben een uitzonderlijke job gedaan. Wielrennen blijft tactisch.”

In de laatste kilometer vroeg zijn taak dan weer weinig tactiek, enkel trappen: “Een sprint is gevoel, en dat had ik zondag,” vult hij aan. “Ik heb echt gewacht met aanzetten omdat ik zag dat de wind vol in het gezicht stond. De laatste 100 meter voelden heel lang aan. Ik kwam hier echt voor een vertrouwensboost. Winnen is de beste opsteker voor de komende koersen.”