“Ik dacht: geef niet op, ik kan nog terugkomen… maar toen werden we de verkeerde kant op gestuurd” – Demi Vollering baalt van lekke banden en chaos bij Strade Bianche Donne

Een enerverende middag bij Strade Bianche Donne bracht zowel triomf als frustratie voor FDJ United - SUEZ. Elise Chabbey snelde naar de zege, terwijl kopvrouw Demi Vollering haar eigen kansen in één wrang moment in rook zag opgaan.

Vollering zat perfect gepositioneerd tussen de favorieten toen een lek op exact het verkeerde moment toesloeg. Zo kon ze de beslissende moves op het Toscaanse grind niet volgen. “Ik ben zo trots op hen,” zei Vollering achteraf bij Eurosport. “Ze deden alles perfect, nog voordat ik die lekke band kreeg op het allerslechtste moment.”

De koers was al aan het ontploffen toen het incident gebeurde, met de sterkste rensters die de beslissende schifting inzetten.

Voor Vollering betekende de pech meteen in het defensief, terwijl de kopgroep doortrok. “Ik dacht: niet opgeven, ik kan nog terugkomen,” legde ze uit. “Maar toen werden we de verkeerde kant op gestuurd. Iedereen wist meteen dat het over was. Jammer voor mij, maar ik werd echt enthousiast van de berichten die via mijn radio binnenkwamen.”

Die verwarring in de achtervolgende groep maakte elke realistische kans op terugkeer bij de kop definitief klein, terwijl de finale richting Siena naderde.

Terwijl Vollerings eigen ambitie vervaagde, werd het al snel een memorabele dag voor de ploeg. Chabbey profiteerde maximaal en pakte een van de grootste overwinningen uit haar loopbaan.

Vanuit de achtergrond volgde Vollering de finale via de koersradio en hoorde ze hoe de winst dichterbij kwam. “Ik was echt zo van: kom op meiden,” zei ze. “Ik probeerde ook wat info door te geven, al hadden ze mijn aanwijzingen waarschijnlijk niet nodig. Ik moet het nog terugkijken, maar ik denk dat ze fantastisch werk hebben geleverd.”

Ze benadrukte ook het vroege werk van meerdere ploeggenotes die de koerstactiek mee vormgaven. “Mooi om te zien wat Amber Kraak en Lea Curinier deden,” voegde Vollering toe. “Ze zaten de hele tijd op kop. Ze vlogen echt.”

Ondanks de teleurstelling dat ze zelf niet om de zege kon sprinten, maakte Vollering duidelijk dat het ploegsucces haar frustratie snel relativeerde.

Met de feestelijkheden al begonnen in Toscane, gaat de blik snel weer op trainen.

“Vanavond gaan we naar Pisa en morgen hebben we heel vroeg een vlucht naar Tenerife voor een trainingskamp,” zei Vollering met een glimlach. “Of we vieren het gewoon de hele nacht.”

Hoewel Vollerings eigen ambities ontspoorden door de lekke band en de verwarring in de achtervolging, werd het alsnog een uiterst geslaagde middag voor de ploeg. Chabbey verzilverde hun aanvallende koersplan op de grindwegen van Toscane. Voor Vollering verzachtte het zien belonen van het ploegwerk de pijn van het missen van het beslissende moment, in een van de meest prestigieuze koersen van het vroege seizoen.