Uitslag Giro d’Italia 2026 etappe 12 – Alec Segaert pleegt verbluffende coup met late aanval, terwijl de droomronde van Bahrain Victorious voortduurt

Alec Segaert plaatste een magistrale late uitval en won etappe 12 van de Giro d’Italia 2026. Hij koos perfect timing binnen de laatste 3 km, na een dag waarop Movistar met agressief klimwerk de pure sprinters uit elkaars wiel reed.

De renner van Bahrain Victorious ging vroeg aan op de lange aanloop naar Novi Ligure en hield het uitgedunde peloton af na een zenuwslachtige slotkilometer. Toon Aerts werd tweede voor Lotto Intermarché, maar de dag was voor Segaert, die de aarzeling erachter benutte om een gereduceerde sprint om te buigen tot een solozege.

De etappe leek aanvankelijk een kans voor de snelste mannen, maar Paul Magnier, Jonathan Milan, Dylan Groenewegen en meerdere andere sprinters moesten passen toen Movistar de klimmen opfleurde voor Orluis Aular.

Afonso Eulalio verstevigde bovendien zijn greep op het roze door zes bonificatieseconden te pakken bij de Red Bull KM.

Etappe 12 begon onrustig vanuit Imperia, waarna de koers tot rust kwam rond een kopgroep van vijf. Jardi Christian Van der Lee, Jonas Geens, Manuele Tarozzi, Juan Pedro Lopez en Mattia Bais reden weg na enkele vroege prikken, met Soudal – Quick-Step en Unibet Rose Rockets op kop in de achtervolging voor Magnier en Groenewegen.

De voorsprong liep kort op richting twee minuten, maar het peloton hield snel strak in. Met nog ruim 100 km te gaan werden de vluchters teruggebracht tot een halve minuut, waarna een nieuwe golf tegenaanvallen volgde.

Een grotere move ontstond even, maar stabiliseerde nooit echt. Meerdere sprintersploegen dekten vooral af in plaats van te rijden. Uiteindelijk herstelde de koers zich in een kopgroep van zes, met Van der Lee, Geens en Tarozzi, aangevuld met Johan Jacobs, Jonas Rutsch en Fredrik Dversnes. Zij namen circa twee minuten mee de Colle Giovo op, waar de sprintambities begonnen te verkruimelen.

Movistar nam vervolgens over en kantelde de etappe volledig. De Spaanse ploeg verhoogde het tempo voor Aular, gebruikte de Colle Giovo om de pure sprinters te lossen en draaide een vermoedelijke massasprint om in een finale met beperkte groep.

Tarozzi pakte de tussensprint in Stella vanuit de vlucht, maar de vluchters raakten al snel de ruimte kwijt. Onder Movistars druk slonk het gat rap, met onder de gelosten onder meer Tobias Lund Andresen, Groenewegen, Pascal Ackermann en Filippo Ganna.

Ook Milan en Magnier kwamen in de problemen vlak onder de top, terwijl Van der Lee nog één keer demarreerde uit de kopgroep om de bergpunten te nemen voordat de vlucht werd ingerekend. Movistars inspanning had een prijs. Javier Romo, de voorbije dagen ziek, stapte af nadat hij het tempo van zijn eigen ploeg niet meer kon volgen.

De afdaling na de Colle Giovo gaf enkele sprinters kortstondig herstel. Magnier, Milan, Casper van Uden, Ethan Vernon en Madis Mihkels keerden terug in het peloton. Maar Movistar drukte door richting de Bric Berton, korter maar steiler: 5,5 km aan circa 6%. Ook NSN Cycling Team schoof naar voren met Corbin Strong in gedachten.

Magnier kraakte opnieuw met nog ruim twee kilometer klimmen, waarna Filippo Zana terugzakte om hem te helpen. Van Uden volgde niet veel later. Milan hield langer stand, maar moest in de laatste kilometer van de klim alsnog lossen. Boven was het klassieke sprintscenario feitelijk van tafel.

Movistar had de schade aangericht, maar NSN Cycling Team en EF Education-EasyPost hielden de druk hoog over het plateau en de afdaling, met Vernon en Mihkels nog aanwezig in de gereduceerde eerste groep.

Die samenwerking smoorde de achtervolging. Milan, Magnier en Van Uden bleven rond een minuut hangen en zakten vervolgens verder weg. Bij de Red Bull KM was het verschil opgelopen tot twee minuten. De geloste snelle mannen rolden toen al meer richting Novi Ligure dan dat ze nog echt terugvochten.

Achter de strijd om de etappe kwamen de klassementsrenners grotendeels probleemloos door de schifting, maar de Red Bull KM zorgde voor een kleine slotwending. Eulalio pakte zes bonificatieseconden en verstevigde zo zijn greep op het roze, met Ben O’Connor die daarachter vier seconden meepikte.

Ben Turner kreeg met 23 km te gaan een lekke band en viel op een pijnlijk moment uit de eerste groep. Jack Haig en Embret Svestad-Bardseng zakten terug om de Netcompany INEOS-renner te helpen. Na een zware achtervolging in de Italiaanse hitte sloot Turner weer aan. Die inspanning brak hem later echter op, en hij moest opnieuw lossen op het late knikje binnen de laatste kilometers.

De laatste kans voor aanvallers lag op de Pasturana, een klimmetje van 600 meter aan 7,2% binnen de laatste 10 km. Giulio Ciccone probeerde het, met Igor Arrieta als springplank ernaartoe, maar EF Education-EasyPost en Markel Beloki sloten het gat voordat Team Visma | Lease a Bike de orde herstelde bij het naderen van de veilige zone op 5 km.

Met de laatste bocht op zo’n 3 km van de streep werd de finale een lange, licht oplopende lijn naar Novi Ligure. Dat bood Segaert zijn kans. De Belg ging juist bij het ingaan van de laatste 3 km, sloeg meteen een kloof, terwijl het uitgedunde peloton twijfelde.

Fabio Van den Bossche probeerde te reageren, maar Segaert hield zijn voorsprong tot in de laatste kilometer, waar de weg kaarsrecht naar de finish liep. Een rotonde in die slotkilometer brak het ritme erachter, en Segaert gebruikte die om nog eens aan te zetten.

Het peloton zag hem op het lange rechte eind, maar het gat sloot nooit volledig. Na een dag waarop Movistar de koers hard maakte voor Aular, roofde Segaert de sprintkans onder de neus van de overgebleven snelmannen weg. Aerts werd tweede, maar etappe 12 eindigde met Bahrain Victorious dat een perfect getimede late coup vierde.