“Tramadol is uit het peloton verdwenen en er wordt nog vaker gevallen” – analisten zoeken verklaringen voor de vele valpartijen en reiken oplossingen aan

We zitten nog niet eens aan het einde van het eerste kwartaal van het seizoen 2026, maar de lijst met renners die al zijn gevallen groeit in zorgwekkend tempo.

In vrijwel elke koers zijn er incidenten in het peloton, en veel renners maken kennis met het harde asfalt. De snelheid in het profpeloton blijft stijgen, de risico’s nemen in elke bocht toe en niet iedereen komt er ongeschonden vanaf.

Sommige renners komen weg met schaafwonden en kneuzingen, anderen krijgen te maken met zwaardere gevolgen, met operaties, lange revalidaties en weken of zelfs maanden zonder fiets. De meest recente is Stefan Küng. De Zwitser brak zijn linkerdijbeen plaatste na de operatie een korte boodschap op sociale media: “Terug thuis.”

Intussen bevestigde Tudor Pro Cycling Team de ernst van het letsel in een officiële verklaring en meldde dat de renner een lang revalidatietraject tegemoet gaat. “Onbeperkt trainen wordt naar verwachting over ongeveer drie maanden mogelijk,” aldus de ploeg.

Tom Boonen fileerde het openingsweekend van de voorjaarsklassiekers en zocht naar oorzaken achter de reeks valpartijen. De voormalige Belgisch kampioen merkte op dat de taferelen op Vlaamse wegen opnieuw vragen opriepen. “Het viel vorig weekend op dat we weer op Vlaamse wegen koersen, want er waren veel valpartijen. Soms is het niet plezant om te kijken”, zei hij in de VRT-podcast Wielerclub Wattage.

Naast Stefan Küng leverde het weekend nog enkele zware blessures op. Vlad Van Mechelen brak zijn sleutelbeen, Ben Swift liep een bekkenbreuk op, Rick Pluimers sloeg meerdere tanden uit, Tim Wellens brak zijn sleutelbeen en Rory Townsend brak zijn scheenbeen.

“Valpartijen gebeuren vooral op betonnen stroken. Maar dat heeft niets te maken met de hoge snelheid,” legde Boonen uit in zijn analyse. Dirk De Wolf schoof echter een andere oorzaak naar voren. “Het is door dat schermpje (de fietscomputer, red.) waar ze op kijken tijdens het rijden. Dat is hun televisie,” betoogde hij.

De discussie ging verder toen Jan Bakelants de eerder door de UCI ingevoerde maatregelen besprak. “Vijftien jaar geleden gold tramadol als de oorzaak,” herinnerde de ex-renner zich. “Nu is tramadol uit het peloton verdwenen en vallen ze nog altijd vaker.”

Bakelants vervolgde dat vallen bij de sport hoort, maar dat de gevolgen beperkt moeten worden. “Valpartijen horen bij koers. We moeten zorgen dat ze geen gevolgen hebben,” zei hij.

Eén idee dat op tafel ligt is de introductie van airbags in de kleding van renners, iets dat in samenwerking met kledingfabrikanten ontwikkeld kan worden. “In de paardensport en het skiën bestaat dit al lang. Waarom niet in het wielrennen?”, vroeg Bakelants zich af.

Tom Boonen ging nog verder en pleitte voor verplichte veiligheidsnormen voor materiaal. “Misschien moet er een kwaliteitslabel komen waar fabrikanten aan moeten voldoen, met zaken als een slijtage-index en een airbag. Als de UCI dat verplicht, kan niemand zeggen: ‘Wij gebruiken het niet.’”

Na de reeks valpartijen van het voorbije weekend groeit de druk op de sportbond om nieuwe veiligheidsoplossingen serieus te onderzoeken.

Vallen hoort bij het wielrennen, maar met de evolutie van de sport moet ook de bescherming van renners mee evolueren. Als er manieren zijn om de gevolgen van valpartijen te beperken, is het tijd om in te grijpen. Het leven van een renner weegt altijd zwaarder dan eender welke zege.